De storm is weer gewoon winderig geworden en gelukkig blies hij hier sowieso al wat minder enthousiast dan in andere delen van het land en even afkloppen: geen schade en zelfs de grote boom van de achterbuurman staat nog overeind. Het ging wel even door me heen dat de meeste schadegevallen waarschijnlijk wel gedekt zullen worden door de verzekering maar je hebt er toch altijd een hoop gedoe mee en voor de niet-gedekte schade toch weer een buffer nodig.
Kijk zo kan ik mooi doortikken naar het onderwerpje van deze blog: "de buffer". Vorig jaar was het ons gelukt om boven de planning uit te komen en dit jaar hebben we gezorgd dat er een, naar mijn idee, mooi bedrag op de buffer staat. Zeker met het idee dat zo'n beetje het hele inventaris hier in het huisje ondertussen dik 8 jaar oud is en het keukenspul ruim 12 jaar en levenslang voor een aantal apparaten soms van erg korte duur is. Repareren is dan vaak duurder dan een nieuw exemplaar aanschaffen zoals onlangs bij onze t.v.
Nou is het hier maar een huisje dus al die muurvullende objecten zoals ik bij de ik-ben-toch-niet-gek winkel zag en gewoon gekocht worden alsof het een halfje brood is, had niet echt onze voorkeur, maar hij moest wel vervangen worden want ik ben geen echte t.v.-kijker maar dubbeltjelief juist wel. Misschien ben ik naïef hoor, maar totale verbazing wat er in t.v.-land te krijgen is en voor welke prijskaartjes. Ik wilde een gewoon simpel, niet te groot exemplaar en vooral geen geneuzel als smart-t.v., maar goed ik dwaal af ...
Om zo even 'tussendoor' een t.v. te kopen als de oude (die niet eens zo oud was) er de brui aan geeft, is dus dat buffertje nodig en omdat er de komende jaren dus meer apparaatjes kunnen besluiten dat ze er geen zin meer in hebben, net zoals het autootje of een bank waarvan losse draadjes zomaar een gat kunnen worden, je weet het maar niet. Die buffer dus en daarom het bufferbedrag behoorlijk hoog opgeschroefd want als je al die dingen moet gaan vervangen, dan is het al snel weer gereduceerd tot een buffertje.
Ik dacht dat we goed bezig waren, maar mijn Nibud-vrienden lijken daar anders over te denken toen ik de buffertest invulde. Een gemiddeld gezin met ons inkomen heeft zo'n 37.500 als buffer. Dat bedrag had ik in de goede, oude guldentijd nog niet eens in guldens op mijn rekening staan, laat staan nu in euro's. Het minimum zou dan "slechts" 5.000 euro zijn wat je als buffer zou moeten hebben dus daar zit een behoorlijke marge in.
Ik hoor vanuit mijn omgeving juist vooral geluiden van helemaal niet meer kunnen sparen tot hooguit een beetje voor noodgevallen en juist doordat we flink zijn gaan "potten" en roer omgegooid is, hebben we ons buffertje toch aardig gevuld. Misschien zit ik fout, maar ik denk dat gezinnen met pubers met ongeveer dezelfde inkomens als wij en met zo'n zelfde behoorlijke hypotheek en andere lasten toch echt gemiddeld genomen geen 37.500 op hun rekening hebben staan. Ik zou echt niet weten hoe ik het nu nog voor elkaar zou moeten krijgen om de buffer tot zo'n bedrag aan te vullen, daar heb ik dan zeker weer een jaar of 5 voor nodig en dan heb ik het nog niet over uitgaven waardoor die buffer weer aangevuld moet worden.
Voorlopig trek ik maar mijn eigen plan en denk dat het bufferbedrag voor ons gezin hoog genoeg is. Het wordt een ander verhaal als één van ons alsnog zijn/haar baan kwijt zou raken. Vandaar dat we, als de bufferuitdaging van dit jaar gehaald is, geen big spenders zullen worden, maar zo lang als het gaat de spaarbedragen aan houden; ze gaan alleen naar andere potjes.
p.s.: ondanks dat ik een maandje of tig inspiratieloos was en het idee had dat mijn blogje nu niet meer gelezen werd, verbaas ik me over het aantal bezoekers. Hartstikke leuk, maarre reageren mag hoor, vind ik nog leuker :)