nieuwe route op de geld en gezond weg

Al 2 dagen sta ik te stuiteren bij het boodschappen doen. Normaal doet Dubbeltjelief dit maar deze week moest ik toch echt even mee omdat er een flinke aanpassing is gekomen op mijn menukaart. Ik had de standaard menukaart al een tijdje geleden vervangen door eentje waarvan ik dacht dat die helemaal bij mij paste en dat klopte op zich best wel, maar nog beter om een totaal nieuwe menukaart te maken.

Een menukaart met do's en don'ts en vanaf nu moet ik dus ook met een grote boog om de granen-met-gluten heen; ik mag nog wel biologisch spelt, kamut of gerst maar geen tarwe of rogge en dan ook nog maar op één moment per dag. In vergelijk met mensen met coeliakie is dit natuurlijk peanuts en ben ik, als echte broodeter, al lang blij dat dit nog op mijn menukaart mag.

Toch wil ik gaan proberen zoveel mogelijk glutenvrij te eten en te ontdekken of ik (af en toe) toch ook zonder die boterhammen kan. Zowel in de biologische winkel als in een supermarkt van zo'n 6000 vierkante metertjes met een glutenvrij afdeling, bekeek ik eens wat er te krijgen was. Heel eerlijk was ik zo uitgekeken want enorm dilemma; aan de ene kant wekelijks met de hand op de knip van het huishoudpotje zitten en aan de andere kant dingen moeten kopen waar vooral aan het glutenverhaal een behoorlijk prijskaartje aan hangt.

Om sommige dingen kan ik niet heen, maar het lijkt erop dat ik beter zelf ook dingen kan gaan bakken. Ik maakte bijvoorbeeld altijd al lekkere kiwi- en appelmuffins zonder suiker, geleend van dit recept (klik) maar dat was wel met volkoren tarwemeel en even puzzelen met welke meel zoals amandel of boekweit of combi van e.e.a. weer van die heerlijke vier-uurtjes als voorraadje in mijn vriezer gaan.

Ik ga af en toe gezellig met vriendinnen bijkletsen tijdens een lunch maar dat lijkt me nu toch behoorlijk ingewikkeld om zomaar spontaan een restaurantje binnen te stappen en die menukaart uit te pluizen. Ik neig al bijna om een paar afspraken af te zeggen pfff. Ik moet echt nog alles uitpuzzelen, vooral waar die gluutjes zich in verstoppen en ik dat niet zou verwachten. 

Ik heb al een paar blogjes ontdekt, maar alle info is erg welkom!

Huurtoeslag 2014

Soms krijg je informatie door die wel interessant lijkt om te delen hoewel huurders hier (neem ik toch aan) wel door de verhuurder of Belastingdienst geïnformeerd zullen zijn, maar mocht je deze toch wel belangrijke info toch gemist hebben:

De Belastingdienst gaat de huurtoeslag vanaf januari 2014 rechtstreeks aan de huurder betalen (ipv aan de verhuurder zoals nu). De huurtoeslag wordt vanaf dan dus niet meer in mindering gebracht op de maandelijkse huurprijs en op de nota zal dus het volledige huurbedrag staan. De eerste huurtoeslag aan huurders zal tussen 10 en 20 december a.s. al overgemaakt worden.

Een verleidelijke betalingsdatum voor minima die misschien toch al niet weten hoe ze de feestmaand door moeten komen en het bedrag niet reserveren voor de huur van januari maar om er kerstinkopen van te doen. Er zal ongetwijfeld over nagedacht zijn om de regeling van betaling aan verhuurder naar huurder te wijzigen maar ik voorzie nu al weer problemen bij bepaalde doelgroepen die toch al niet zo handig met hun financiën zijn en vanaf 2014 het bedrag zelf moeten reserveren zodat ze hun volledige huurbedrag kunnen gaan betalen.

bufferen

De storm is weer gewoon winderig geworden en gelukkig blies hij hier sowieso al wat minder enthousiast dan in andere delen van het land en even afkloppen: geen schade en zelfs de grote boom van de achterbuurman staat nog overeind. Het ging wel even door me heen dat de meeste schadegevallen waarschijnlijk wel gedekt zullen worden door de verzekering maar je hebt er toch altijd een hoop gedoe mee en voor de niet-gedekte schade toch weer een buffer nodig.

Kijk zo kan ik mooi doortikken naar het onderwerpje van deze blog: "de buffer". Vorig jaar was het ons gelukt om boven de planning uit te komen en dit jaar hebben we gezorgd dat er een, naar mijn idee, mooi bedrag op de buffer staat. Zeker met het idee dat zo'n beetje het hele inventaris hier in het huisje ondertussen dik 8 jaar oud is en het keukenspul ruim 12 jaar en levenslang voor een aantal apparaten soms van erg korte duur is. Repareren is dan vaak duurder dan een nieuw exemplaar aanschaffen zoals onlangs bij onze t.v.

Nou is het hier maar een huisje dus al die muurvullende objecten zoals ik bij de ik-ben-toch-niet-gek winkel zag en gewoon gekocht worden alsof het een halfje brood is, had niet echt onze voorkeur, maar hij moest wel vervangen worden want ik ben geen echte t.v.-kijker maar dubbeltjelief juist wel. Misschien ben ik naïef hoor, maar totale verbazing wat er in t.v.-land te krijgen is en voor welke prijskaartjes. Ik wilde een gewoon simpel, niet te groot exemplaar en vooral geen geneuzel als smart-t.v., maar goed ik dwaal af ...

Om zo even 'tussendoor' een t.v. te kopen als de oude (die niet eens zo oud was) er de brui aan geeft, is dus dat buffertje nodig en omdat er de komende jaren dus meer apparaatjes kunnen besluiten dat ze er geen zin meer in hebben, net zoals het autootje of een bank waarvan losse draadjes zomaar een gat kunnen worden, je weet het maar niet. Die buffer dus en daarom het bufferbedrag behoorlijk hoog opgeschroefd want als je al die dingen moet gaan vervangen, dan is het al snel weer gereduceerd tot een buffertje.

Ik dacht dat we goed bezig waren, maar mijn Nibud-vrienden lijken daar anders over te denken toen ik de buffertest invulde. Een gemiddeld gezin met ons inkomen heeft zo'n 37.500 als buffer. Dat bedrag had ik in de goede, oude guldentijd nog niet eens in guldens op mijn rekening staan, laat staan nu in euro's. Het minimum zou dan "slechts" 5.000 euro zijn wat je als buffer zou moeten hebben dus daar zit een behoorlijke marge in.

Ik hoor vanuit mijn omgeving juist vooral geluiden van helemaal niet meer kunnen sparen tot hooguit een beetje voor noodgevallen en juist doordat we flink zijn gaan "potten" en roer omgegooid is, hebben we ons buffertje toch aardig gevuld. Misschien zit ik fout, maar ik denk dat gezinnen met pubers met ongeveer dezelfde inkomens als wij en met zo'n zelfde behoorlijke hypotheek en andere lasten toch echt gemiddeld genomen geen 37.500 op hun rekening hebben staan. Ik zou echt niet weten hoe ik het nu nog voor elkaar zou moeten krijgen om de buffer tot zo'n bedrag aan te vullen, daar heb ik dan zeker weer een jaar of 5 voor nodig en dan heb ik het nog niet over uitgaven waardoor die buffer weer aangevuld moet worden.

Voorlopig trek ik maar mijn eigen plan en denk dat het bufferbedrag voor ons gezin hoog genoeg is. Het wordt een ander verhaal als één van ons alsnog zijn/haar baan kwijt zou raken. Vandaar dat we, als de bufferuitdaging van dit jaar gehaald is, geen big spenders zullen worden, maar zo lang als het gaat de spaarbedragen aan houden; ze gaan alleen naar andere potjes.

p.s.: ondanks dat ik een maandje of tig inspiratieloos was en het idee had dat mijn blogje nu niet meer gelezen werd, verbaas ik me over het aantal bezoekers. Hartstikke leuk, maarre reageren mag hoor, vind ik nog leuker :)

Aflossen??

Met nog iets meer dan 2 maanden te gaan in 2013 lijkt het erop dat we het geplande bufferbedrag zeker gaan halen. Een zorg minder want je weet maar nooit of één van onze bazen weer eens door het personeelsbestand gaat vegen en nieuwe banen niet echt voor het oprapen liggen. Daarnaast zijn we ook doorgegaan om andere potjes te vullen en eentje daarvan was een spaarrekening om op de hypotheek af te gaan lossen.

Kort door de bocht: een huis gekocht voor een bedrag wat duidelijk al lager lag dan wat andere straatbewoners in de jaren ervoor voor deze huisjes betaald heeft dus destijds blij met de deal. Totdat de roerige toestanden op de woningmarkt zorgden dat huisjes in het straatje als soort van onverkoopbaar zijn geworden en ze niet met duizenden maar met tienduizenden euro's in prijs gezakt zijn. Niet dat het geholpen heeft want ze staan nog steeds te koop en het zijn toch echt leuke huisjes.

Als wij nu zouden "moeten" verkopen en ik de prijzen van buurtjes verderop zou moeten hanteren om te zorgen dat het toch verkocht wordt, dan kan ik wel stellen dat we onder water staan en flink ook. Nou zou ik mijn schouders op kunnen halen of kop in het zand kunnen steken want we hebben tenslotte helemaal geen verkoopplannen. Kon ik vroeger echt flink veel meters onder water zwemmen, vind ik dit onder-water-gevoel behoorlijk benauwd.

In de hypotheek destijds zelfs nog de ruimte om zonder notariskosten nog wat meer hypotheekruimte te hebben en dat was een fijn idee wetende dat zeker de keuken en de badkamer nog vervangen moesten worden. Maar het idee dat het hypotheekbedrag nog verder op zou lopen terwijl we al onder water staan, voor mij inmiddels geen optie meer. We kunnen gelukkig sparen en als ik zo om me heen hoor, is dat al niet eens standaard meer. Maar om een buffer op peil te houden, af te gaan lossen en nog bepaalde klussen in huis te moeten doen, daarvoor hebben we niet echt de mogelijkheden. 

In eerste instantie waren we al begonnen met maandelijks een bedragje weg te zetten voor de aflossing. Maar als we die keuze maken, kunnen we het vervangen van keuken en badkamer de komende jaren wel vergeten. Het zijn geen spoedklussen maar zeker wel dingen die hier gedaan moeten worden en daar kruipt stiekem altijd meer geld in dan gedacht. Vooral ook omdat ik niet even bij i.kea binnen zou kunnen lopen voor een keuken omdat het huisje zulke rare en vooral niet haakse afmetingen heeft, dat alles maatwerk is.

Planning nu is om eerst te sparen voor deze grote klussen en ondertussen buffer op peil te houden (de houdbaarheidsdatum van een aantal apparaten komt toch al wel in zicht dus uitgaven die in het potje weer aangevuld moeten worden). Als deze klussen gedaan zijn, komt er ruimte om de aflossingsrekening te gaan vullen en daadwerkelijk te gaan aflossen maar dan zijn we toch al wel een aantal jaren verder. Soms moet je keuzes maken en nu enthousiast aflossen maar over een paar jaar in huis moeten klussen zonder budget lijkt me ook geen optie. Dus deze toch wel drastische wijziging gaan we maar eens invoeren op de begroting voor 2014. Het zal zeker ook invloed hebben op de aanschaf van de eventuele nieuwe keuken en/of badkamer; duurzaam maar betaalbaar want elke euro die we niet hoeven te besteden, kan alsnog afgelost worden. Wie had dat gedacht toen we de sleutel kregen en we hele andere plannen hadden ...

Quiet 500

Het is al eeuwen geleden - dat is behoorlijk overdreven want we hebben het over een half jaartje - dat ik een blogje parkeerde. Ondertussen gingen de dubbeltjes nog steeds in de potjes, behielden we (voorlopig) allebei toch onze baan, bleven we druk bezig ons bufferdoel te halen en waren er verder weinig veranderingen. Niet echt spannend blogvoer dus, of toch wel?

Op het moment dat het hier stil viel op mijn blogje, was precies rond het tijdstip dat ik een kennismakingsgesprek had voor een helemaal-in-mijn-straatje vrijwilligersproject. Niet omdat ik denk dat ik het wiel uitgevonden heb of dat ik het allemaal zoveel beter weet maar omdat cijfertjes in combi met coachen en daarbij een grote ervaringsdosis (seen it been there tenslotte) zorgt dat het voor mij voelt als het juiste jasje. Want als je naast je fulltime baan, gezin en huishouden en al die andere dingen die je week vullen, kiest om je nuttig te maken, dan wel graag iets waar je zelf ook voldoening uit kan halen.

De eerste trainingsdagen heb ik al achter de rug en hoewel ik dacht dat ik er al zoveel van wist, valt er nog zeker nog net zoveel te leren. Eén van die dingen is om niet te veroordelen want vaak zit er nog veel meer achter waardoor zo'n situatie is ontstaan. Laat bijvoorbeeld een uitzending van "een dubbeltje op zijn kant" zien en iedereen heeft er een ongezouten mening over en weten het allemaal beter en zoiets zou hen nooit overkomen, tuurlijk niet. Dan is het best interessant om soortgelijke voorbeelden in de training te krijgen maar daarbij wat meer over de achtergrond te weten te komen. Dat leert je anders kijken en denken, maar wil zeker niet zeggen dat ik bepaalde keuzes of beslissingen altijd begrijp maar misschien wel waarom (onder welke invloed of situatie) ze toch gemaakt zijn ... ben ik nog te volgen?

Ik moet eerst de hele training nog door want er wordt best wel wat van ons verwacht en daar is niet iedereen geschikt voor. Daardoor zijn sommigen ondertussen ook afgehaakt omdat ze dat te zwaar vonden. Ik zie het als een uitdaging en hoop dat ik "slaag" en aan de slag kan, maar weet aan de andere kant ook wel dat ik niet in de gezelligste situaties zal binnen stappen. En misschien vinden mijn trainers mijn enthousiasme wel mooi maar pas ik uiteindelijk toch niet in het profiel. Dan zou ik best balen, maar heb ik wel ontzettend veel opgestoken van de training.

Als (studie)leesvoer kocht ik vandaag dan ook de Quiet 500, de glossy armoede-tegenhanger van de Quote 500 waarvan de opbrengst geheel naar 2 armoedeprojecten gaat. Een mooi initiatief wat in de media (gelukkig) al behoorlijk aandacht krijgt, maar eigenlijk triest dat dit nodig is. Maar wie weet zijn er Quote-500-luitjes die, als ze deze alternatieve glossy, ongevraagd op hun deurmat zien er toch even bij stilstaan en een gulle gift doen of zelf een initiatief bedenken.

Misschien een idee om de Quiet 500 aan te schaffen in plaats van zo'n glossy die je normaal uit het tijdschriftenrek pakt? Grappig want bloglezers van Potje Jan zijn waarschijnlijk niet degene die stapeltjes dure tijdschriften, naast dure flesjes wijn en sjieke hapjes in hun kar hebben liggen, maar misschien voor deze ene keer dan ... de eerste oplage ligt in Brabant in een aantal winkels maar ook online kun je 'm bestellen (dan komen er wel verzendkosten bij). Nieuwsgierig? Hier het linkje: http://quiet500.nu

Meterstanden en voorschotverhoging ja/nee

Ik las op de blog van Vlierbloesem (klik) een mooi stukje over de eindafrekening van je energienota en zit opeens vol met vragen. Net als zij, heb ik het idee dat wij behoorlijk aan energiebesparing doen; spaarlampen, thermostaat staat 'strak' ingesteld, droger gaat in de winter minimaal en in de zomer niet aan. Enige energieverbruikers zijn mijn oven (onmisbaar) en inductiekookplaat en draait de vaatwasser elke dag ook zijn rondje.

Als gezin met 2 pubers verbruiken we gemiddeld  425 kw electra en 57 kuub gas per maand. Volgens wat ik zelf al nazocht en Vlierbloesem aangaf, is dit voor wat betref de KW net onder het gemiddelde, gas zit daar volgens mij flink onder. Pluspunt is dus dat we een energiezuinige woning hebben en dat aan het aantal kuub gas ook wel af te lezen is. Nadeel dat hier al een inductiekookplaat in zat en op gas koken goedkoper zou kunnen zijn, maar aanpassing keuken voorlopig niet op de planning staat en we sowieso uit moeten zoeken of de vorige bewoners tijdens de bouw wel gas hebben laten aanleggen in de keuken, willen we dat ooit aan gaan passen.

Ik hou sinds vorige zomer netjes de meterstanden bij en tot nu toe, blijft ons verbruik ongeveer gelijk in vergelijk met vorig jaar. Iets meer gasverbruik maar met de lente die maar niet wil komen, niet helemaal onlogisch. Mijn energieleverancier gaf onlangs aan dat de tarieven verlaagd zijn, dus was ik in de veronderstelling dat ik zeker niet tot niet veel bij hoefde te betalen. Toch geeft mijn verbruiksmanager aan dat ik mijn voorschot eigenlijk met 3 tientjes per maand moet gaan opschroeven. Dat vind ik nogal wat.

Vlierbloesem geeft aan dat ze door energie te besparen dik 800 euro terug krijgt, een fijn bedrag! Omgerekend zou dat bij mij bijna 6 maanden voorschot zijn, geloof dus niet dat mijn energieleverancier blij zou zijn als de helft per jaar retour gestort moet worden. Ik heb haar dus al de vraag gesteld of haar maandbedrag heel hoog is of dat dit echt door energiebesparing komt.

Weliswaar nog een paar puntjes op de I maar echt grote besparingen zijn hier niet meer te halen. Toch vind ik maandelijks 145 euro een flink bedrag voor een (wel behoorlijk ruime) tussenwoning voor elektra en gas, maar misschien valt dit juist enorm mee. Ik heb geen vergelijkmateriaal; mijn vorige woning was kleiner en veel slechter geïsoleerd en het huis daarvoor was met stadsverwarming en die tarieven waren helemaal om te janken, maar geen andere keus.

Betaal ik nou zoveel voor verbruik / woning en moet ik toch eens overwegen om over te stappen, of valt dit bedrag juist hartstikke mee?

leuker kunnen we het niet maken ...

Tijd om aangifte bij de Belasting-vrienden te doen. Omdat wij weinig bijzondere gevalletjes hebben, vul ik dat al jaren zelf in. Vanmiddag besloot ik even mijn administratiebakje te archiveren en ach als je dan toch bezig bent, gelijk maar even aangifte doen omdat je al die mappen in je handen hebt. Eigenlijk vooral in de veronderstelling niets geks tegen te komen.

Duidelijk dat je dat dus vooral niet moet denken! Naast mijn salaris heb ik ook nog andere inkomsten. Zodra dat maandelijks op mijn rekening staat, stort ik gelijk al een deel door naar de spaarrekening omdat hierover nog geen belasting is betaald. So far so good en braaf stortte ik het afgelopen jaar bedragjes door. Helaas heb ik iets over het hoofd gezien: in 2011 was de 'grens' 33426 als het ging om totaal loon Zorgverzekeringswet en wist ik dat ik met salaris (onder die grens) + extra inkomsten hiervoor nog wat zou moeten (bij)betalen, geen probleem en ingecalculeerd.

In 2012 niets gecheckt, beetje dom dus, want er is ondertussen wat veranderd. Mijn salaris steeg ondertussen omdat ik meer uren ben gaan werken en klein beetje loonsverhoging heb gehad en ik had nog altijd die 33000-grens in gedachten. Die hebben ze dus even opgeschroefd naar 50063. Ik heb de aangiftes even naast elkaar gelegd om na te gaan of ik ergens iets gemist had, maar nee dus, bedrag is echt aangepast. Dus nu mag ik nog even over mijn extra inkomsten flink wat dubbeltjes betalen als het om het stukje van de Zorgverzekeringswet gaat. 

Balen dus, want ik had uitgerekend dat het optelsommetje van de maandelijkse bedragjes ongeveer genoeg zou zijn om zodra de blauwe envelop binnen valt, gelijk netjes te kunnen betalen. Nou kan ik dat ook, maar eigenwijs als ik ben, weiger ik geld uit mijn buffer-potje te halen. Ik heb dus nog een maandje of 5 om nog wat creatiever met alle potjes om te gaan (waar al niet zo veel rek in zit) en desnoods als dat niet helemaal lukt een klein beetje van mijn vakantiegeld in te pikken. 

De extra inkomsten gaan in 2013 van lieverlee verdwijnen wat een bewuste keuze is omdat ik het stokje hopelijk kan gaan overdragen. Van de inkomsten die nog binnen gaan komen, ga ik voor de zekerheid in ieder geval nog iets meer op de spaarrekening weg zetten om te voorkomen dat ik ergens in maart 2014 weer zo'n baalmomentje heb als vandaag. Soms denk je dat je het allemaal op orde (en gereserveerd) hebt, heb je toch nog iets gemist ... nog beter opletten dus!

Echt eten ... daaaaaag CC-light

Het lukt me nog altijd om al die suikertjes zoveel mogelijk te vermijden, kost me gelukkig weinig moeite maar het leverde me deze week helaas niet de (extra) energie op waarop ik stiekem toch had gehoopt. Het was een stress-week inclusief behoorlijk wat slaapgebrek dus positief benaderd had ik me vast nog beroerder gevoeld als ik gewoon in die beruchte keukenla was gaan snaaien denk ik dan maar. Collega's zijn helemaal into chocolade en elke dag wordt de schaal gevuld met paaseieren, repen en weet ik wat, maar ik heb er gewoon niet aan toe gegeven. Eigenlijk met het idee dat het net is als met roken: zodra je weer een sigaret pakt, ben je verkocht. Pak ik zo'n stuk reep, dan kan ik er vast niet meer vanaf blijven en dus ... ver weg van blijven lijkt me voor nu de beste optie en zorgen dat er op mijn bureau gewoon 'alternatieven' ligggen.

Ook ga ik nog altijd met een grote boog om de zakjes en pakjes heen en vervang beetje bij beetje dingen uit de keukenkastjes en koelkast op zoek naar alternatieven. Gister maakte ik zelf even satésaus, soms snap ik mezelf niet waarom ik dat altijd uit zo'n plastic potje schepte terwijl zelf maken eigenlijk net zo snel klaar is en zoooo veel lekkerder. Alweer een pot verbannen uit de koelkast en een DIY-recept erbij wat gewoon op koken-voor-dummies niveau is, maar allesbehalve dummie smaakt!

Maar de allergrootste stap is toch wel dat ik, de Cola-Light-Junk geen druppel van dat zwarte goedje in mijn glas gegoten heb, echt geen druppel. Sinds ik geen suikertjes meer snaai, vond ik zelfs de light-versie al te zoet, maar misschien vind ik dit toch moeilijker dan no sugar maar het heeft niet zoveel zin hè om de suikers te laten staan, op e-nummers-jacht te zijn en ondertussen allerlei andere troep naar binnen te gieten. Als ik het doe, dan wil ik het goed doen en geen half werk dus nam ik ook afscheid van mijn vertrouwde flessen en ruilde ze in voor water-met-een-beetje-bubbels en een ietsiepietsie eko-diksap. Kost een paar centen zo'n fles, maar per saldo kom ik waarschijnlijk zelfs iets goedkoper uit, beetje afhankelijk hoe lang ik met zo'n fles doe. Echt eten ... en drinken en daarop zelfs nog kunnen besparen, dat had ik al helemaal niet verwacht.

Terwijl ik altijd rondliep met chronisch bonkende hamertjes in mijn hoofd en maandelijks een dagje zelfs zo heftig dat af en toe gewoon de luiken dicht moesten, ontkende ik altijd dat dit van al die aspertaantjes zou kunnen komen. Junk of niet hè dus altijd in ontkenning. What was I thinking? De eerste dagen was ik nog te druk met niet standaard even een glas cola in te schenken maar daarna viel het me opeens op ... een dagje zonder hamer-concert, was vast toeval. Ook de dagen daarna was die muziekband opgehouden met herrie maken en op het maandelijks dagje (natuurlijk uitgerekend deze week) hoefde de luiken niet dicht en waren de hamertjes weliswaar aanwezig maar te doen. Hoe heerlijk is dat, gewoon geen slagerij-van-kampen-concert, dus vanaf nu ook een hele dikke streep door de cola light, zeker weten!!

Echt eten ... pannenkoeken enzo

Als ik nog niet overtuigd zou zijn om de suikers voorzover mogelijk uit mijn menuutje te skippen, dan had het kijken naar een aflevering van Zembla gisteravond me vast over de streep getrokken. Gelukkig was ik al over die streep en ondertussen ga ik richting de 3 weken suikervrij. Laat ik allereerst even opmerken dat ik hier in dit blogje vooral mijn ervaringen op een beeldschermpje tik; hoe ik wat aanrommel en wat het mij oplevert en het zeker niet de bedoeling is Jan en alleman over de streep te trekken omdat ik het allemaal zo goed weet, want dat weet ik dus helemaal niet. Ik heb het idee dat mijn bloedsuikerspiegel minder aan het pieken en dalen is doordat ik al die snelle suikers laat staan, waardoor ik overdag zeker al wat meer energie heb, beter slaap en dus een vicieus cirkeltje beetje bij beetje aan het doorbreken ben want slecht slapen zorgt overdag ook dat je minder actief bent, doe daar nog wat suikertjes bij en je hebt even je piekmoment om vervolgens een paar uur later weer in te zakken en uiteindelijk ook weer slecht slaapt ... enzovoort enzovoort ...

Vrijdag, de laatste (werk)dag van de week en zo halverwege de middag kun je me normaal gesproken opvegen. Ik zorg meestal dat ik nog een flinke klus heb liggen waardoor ik het tot het einde van de middag op mijn bureaustoel wel red omdat mijn hersentjes aan het werk zijn, maar tegen de tijd dat ik naar huis ga, dan heb ik het gevoel alsof ik een winterslaap zou willen houden. Laat staan dat ik dan nog de puf heb om uitgebreid voor bordenvulling te zorgen. Meestal zorg ik dat ik een éénpansgerecht heb wat ik eerder in de week al op het menu had staan of een andere makkelijke hap en zelfs voor dat simpele klusje moet ik mezelf naar de keuken slepen. Ik bedacht me vanmiddag dat ik nog geen boodschappen in huis had, dat wordt brood jongens ... normaal gesproken dan toch. Nu kwam ik thuis en ging gewoon even pannenkoeken bakken. Bakken als in: meel van de molen, eitjes, melk en olie erbij, even laten staan en bakken maar en met 2 hongerige pubers die dol op die dingen zijn, gaat dat natuurlijk om een flinke stapel en daar had ik gewoon nog energie voor en stond zelfs zingend (vals weliswaar maar alles beter dan zuchten en mopperen) te bakken.

Dat had overigens twee redenen; allereerst natuurlijk omdat ik gewoon nog energie over had op de vrijdagmiddag (hoeraaaa!) en ten tweede omdat ik normaal gesproken altijd zo'n pak Koopmans in mijn beslagkom mik en een flinke boel boter nodig had om daar nog iets fatsoenlijks van uit de pan te krijgen. Vandaag was het meel (zonder extra's) van de molen en omdat er volgens het recept van de molenaar al olie doorheen ging, zou ik geen boter nodig hebben. En inderdaad, helemaal niet nodig! Geen 'vette' pannenkoeken maar een beslagje-zonder-boter in de pan die een stuk beter (en sneller) bakte dan wat ik gewend was. Die flinke kom met beslag was zo omgetoverd in een grote stapel heerlijke pannenkoeken.

Ze smaakten zoals een pannenkoek voor mij hoort te smaken, waarom deed ik dit toch allemaal niet eerder. Zo heel veel meer werk is zo'n beslagje maken niet (waarom dacht ik dat toch altijd). Voor mezelf maakte ik er een hartige versie van. Want hoewel ik stiekem een pannenkoek met poedersuiker erg lekker vind (van jam of stroop ben ik dan weer geen fan), leek me dat nu geen optie en helaas had ik geen goudreinetten in huis want dan had ik lekker appelpannenkoeken met kaneel gemaakt. Doe ik de volgende keer, want heb nog een halve zak meel over ... wie weet wel weer op een vrijdagmiddag!

Echt eten ... koken en bakken

Vandaag was een dip-dag, eentje waarop we eigenlijk niet meer gerekend hadden, zo'n dag waarbij je geneigd bent na wat ren-en-vliegwerk inclusief alle zorgen er om heen, om alles maar even te laten voor wat het is. Even niet (be)sparen maar gewoon met je pinpas wapperen of ongegeneerd een graai doen in die onderste keukenla. Het zou me hooguit een één-minuut-hoera opleveren om daarna te beseffen dat dit niet zo'n hele slimme actie was. In plaats daarvan besloot ik als afleiding gewoon de keuken in te duiken. Als eerste vulde ik de broodbakker en liet hem zijn werk doen voor een stevig volkorenbroodje, daarna maakte ik zelf even een kruidenboter. Heb dat in een ver verleden ook wel eens geprobeerd maar werd daar toen niet enthousiast van en hield het daarom bij de kuipjes. Maar vandaag ontdekt dat ik, weliswaar met wat uitproberen, een botertje gemaakt had zoals de bedoeling.

Omdat ik mijn plannen om had moeten gooien vandaag, was het me niet gelukt alle boodschappen die ik nodig had in huis te halen. Hoewel we hier een reformwinkel hebben, kom ik daar zelden (zo gezellig zijn ze daar namelijk niet) maar ik moest toch echt bouillonblokjes en die in mijn keukenkastje 'mogen' echt niet meer. Toch maar even binnen gelopen zodat ik daarna met mijn soepje verder kon. Het zelfgebakken broodje (met kruidenboter voor de liefhebbers) aten we bij een zelfgemaakte tomatensoep waarvan ik het recept bij Spaarcentje (klik) geleend heb.

De soep was een succes (juichmomentje) en hoewel ik regelmatig een pannetje verse groentesoep maak, had ik tot nu toe nog geen tomatensoep ontdekt die ook maar leek op die van mijn moeder die hiervoor altijd kilo's soeptomaten gebruikt maar volgens mij toch ook met zowel maggi- als bouillonblokjes en ... die gaan hier dus niet meer in de soep en een blik trekken we ook niet meer open. Stiekem vond ik dit brouwseltje misschien zelfs nog wel lekkerder en de puberdubbeltjes kwamen nog met een paar varianten (tomaten-groentensoep of toch gewoon met ballen erin) want deze mag zelfs van hen blijven. Hun reactie op de kruidenboter was ook meer dan duidelijk: "je hoeft die kuipjes niet meer mee te brengen hoor, dit is veel lekkerder."

Nog altijd niet in mijn hum, besloot ik nog even verder in de keuken te rommelen. Ik vond een recept en maakte chocolade-banaankoekjes als probeersel, daar mag ik nog wat verder mee gaan experimenteren en weer een grote plaat mueslikoek waar ik zo nog even reepjes van ga snijden want dat had ik collega's beloofd. Nog even een keukenblundertje: bij gebrek aan staafmixer (ik had er eentje maar bij een verhuizing achter gebleven) en toch een gladde soep willen, had ik bedacht e.e.a. in de blender te mikken. Nooit meer doen dus, gewoon dom zelfs, want bij de tweede pulse had ik tomatengedoe over de aanrecht, zelfs met deksel erop, kwam gewoon door het schenkgedeelte heen geperst.

Een deel van wat er vandaag uit de keuken kwam, stond al op de planning, de rest deed ik puur ter afleiding en rommelde tot ver in de avond lekker door. Het werkte wel, want die onderste la bleef keurig dicht en er is geen nieuwe cola-fles meer geopend. Alles wat gemaakt werd, was in ieder geval suikervrij en voorzover ik heb kunnen achterhalen ook zonder e-nummers: echt eten dus! Ik ga zeker niet roepen om meer van dit soort dagen, liever niet zelfs, maar ik moet gewoon zorgen dat ik genoeg in mijn keukenkastjes heb en als ik om wat voor reden dan ook afleiding wil ... aan de bak :-)

Echt eten ... en drinken

De bovenkamer van een mens zit soms raar in elkaar, die van mij wel tenminste. Voordat je weer een gesprekje inclusief bloedprikken en ander geneuzel bij de huisarts (of zoals in het verleden als bonus de internist) in laat plannen, eerst een (zelf)onderzoekje doen of je weer wat energieker wordt door dingen die je prima kan missen en toch al niet zo goed voor je zijn, uit je voeding weg te laten en juist andere dingen die wel héél gezond zijn toe te voegen. Blijkbaar gaat de knop dan wel om en als je dan toch even die tube mayo wil pakken dat is er zo'n inwendig stemmetje die alleen maar een Uh Uh (en denk daar dan vooral dat heen en weer bewegende niet-doen-vingertje bij) roept en je wil al niet eens meer.

Stap voor stap maar nou ook weer niet met het idee om de komende maanden elke week 1 dingetje weg te laten en de week erna weer eentje. Dat duurt te lang en heel eerlijk mag mijn energietankje toch wat sneller aangevuld worden (voor ik echt om val) en stiekem hoop ik dat door vooral mijn voedingspatroon aan te passen er al een hoop winst te behalen valt. Tuurlijk zijn er ook nog een aantal andere factoren die mijn vermoeidheid behoorlijk in de weg zitten en zal het zeker niet alleen liggen aan wat ik dagelijks naar binnen schuif, maar wil voor mezelf ontdekken of dit nu wel of niet van invloed is. Als eerste dus de suikers waarover ik mijn vorig blogje nog net geen juich-versie  (misschien toch wel zelfs) al wat geschreven had.

Gaan we door naar stap twee: Hallo Ik ben PJ en ik beken ... ik ben een echte cola-junk. Al honderd jaar geleden de versie met rode dop ingeruild voor de light-versie want zonder suiker zou toch zoveel beter moeten zijn. Ik zie u al hoofdschuddend lezen: "meisje, meisje toch - weet je niet dat er in light misschien nog wel veel meer troep zit?". Eh ja, dat schijn ik ondertussen wel te weten, maar heb hier last van kop-in-zand gedrag en heb te lang gedaan alsof ik al die geluiden en nieuwsberichten allemaal niet hoor en lees. Maar ook hier is geen weg meer terug: je suikers skippen, e-nummers van lieverlee ook van je bord halen maar ondertussen wel je glas met rotzooi vullen. Dat doen we dus ook maar niet meer.

Het positieve van vandaag is, dat ik net toch even een glaasje Cola ingeschonken had en ik zelfs de light-versie inmiddels te zoet vindt. Hoe hilarisch is dat! Ik dacht het gister al, maar vandaag weet ik het zeker: ik vind het niet meer lekker!!! Wat doen die smaakpapillen opeens toch allemaal? Ik ben een echte theeleut (zelfs zonder die suiker) en heb ik een hele collectie (losse) thee dus de keuze is reuze, maar een hele dag op water en thee, dat vind ik misschien nog wel het lastigste van allemaal. Ik had bedacht om dan bubbelig bronwater aan te lengen met een vruchtenmixje zodat het water-met-smaakje wordt, maar in dat vruchtenmixje zitten helaas toch ook weer dingetjes die ik niet meer in mijn glas wil. Mijn flesje is leeg en de nieuwe staat eigenlijk al klaar, maar ik zoek liever een alternatief voor "iets" wat ik kan aanlengen met bronwater zodat ik af en toe toch dat glaasje fris heb en dan niet alleen zo'n uitknepen citroentje (met wat munt) wat ik in de zomer nog wel eens in mijn sapkan wil gieten als het echt lekker weer is.

Ik vond al een receptje voor een (kruidige) ijsthee die je kan aanlengen met bronwater maar daar moet toch weer suiker in. Grrr ... soms is het kiezen tussen twee kwaden (de suikers of de e-nummer) lijkt het wel of ik moet iets vinden om die suiker te vervangen,  honing bijvoorbeeld, ook niet helemaal je-van-het maar altijd al beter dan gewoon suiker-uit-pak . Daarnaast is het me (nog) niet duidelijk wat de THT van zo'n brouwseltje is en of ik het kan bewaren in de koelkast of misschien in zo'n ijsblokvorm zou kunnen invriezen en dat als ijsklontje bij mijn bronwater zou kunnen doen. Ik ga vandeweek eens wat uitproberen, maar ... mocht je DE tip hebben voor een lekker suikervrij sapje waarmee ik mijn (bron)water wat kan aanlengen en hoe dat te bewaren, dan hoor ik dat héél graag.

Echt eten ... na 2 weken zonder suiker

Niet dat ik hele ladingen suiker in mijn theemok kiepte, maar doe daar een plak ontbijtkoek bij, een ander koekje bij de thee (en nog eentje), chocolade ergens rond een uurtje of vier, dan werk je per dag toch nogal wat suikertjes naar binnen. Omdat ik wilde weten of zo min mogelijk suiker invloed zou hebben op mijn vermoeidheid, ben ik een week of 2 geleden gestopt met alles waarvan je wel weet dat er suiker in zit. Gewoon zo maar van de ene op de andere dag. Ik had verwacht dat ik hier heel veel last van zou hebben, vooral zo 's morgens rond koffietijd en 's middags rond een uurtje of vier, da's altijd mijn absolute dipmoment. En hé gooi er wat suikers tegenaan en je kan weer even door, om daarna vooral weer net zo snel als een plumpudding in elkaar te zakken en je toch af te vragen waarom je zo moe bent. Wat dacht je van een suikerspiegel die als een jo-jo heen en weer gaat.

Afkickverschijnselen? Niet echt, hoewel ik de eerste dagen vooral last had van die vier-uur-dip, maar dat opgelost heb om rond een uurtje of drie een homemade smoothie te drinken. Ik had stiekem zo veel erger verwacht, maar niks van dat alles. Er ligt hier nog altijd een la met suikergoed want ik woon hier tenslotte niet alleen en heb tot nu toe nog niet één keer de neiging gehad om uit die la te graaien ... dat was tot twee weken geleden wel anders. Ik kan naar die reepjes en koekjes kijken zonder ook maar één keer de neiging te hebben ze naar binnen te werken, gewoon geen enkele behoefte aan, zelfs als ze gezellig naast me iets naar binnen werken, doet het me niets.

Huh ... ben ik dat? Degene die regelmatig snaai-en-graai momenten heeft en nu niet eens met een grote boog om die la gaat, maar er gewoon naar kan kijken zonder dat het me iets doet. Da's echt heel bijzonder! Ik mis het niet, heb niet de neiging persé zo'n tussendoortje te willen en de zelfgemaakte mueslireep die ik dit weekend maakte, smaakt zeker zo lekker, vult beter en zorgt veel langer voor een 'gevuld gevoel' waardoor ik niet nog eens langs die la ga .. en nog eens, zoals ik dat voorheen deed.

Natuurlijk zitten er vast nog verborgen suikertjes in dingen die ik eet (wordt aan gewerkt) en helemaal suikervrij zal misschien ook onmogelijk zijn, maar wat zijn nu de resultaten na 2 weken: ten eerste heeft het me verbaasd hoe snel je honger-naar-zoet afneemt. Nou eet ik echt nooit 'zoet' op mijn brood maar wel als tussendoortjes en die lijk ik niet te missen. Daarnaast is het, in combi met sporten, toch leuk voor de weegschaal die eindelijk weer wat naar links in plaats van alsmaar naar rechts beweegt en als laatste ... ja ik voel me inderdaad iets energieker en minder last van die vermoeidheidsdips. Maar dat kan ook komen doordat ik de afgelopen paar dagen vrij  ben geweest en vooral bijgetankt heb. Maar durf toch voorzichtig te zeggen dat er een stijgend lijntje ontstaat en als dat alleen al komt door het  laten staan van suikers, geen probleem!

Echt eten ... keukenkastjes-check

Zo, de start is gemaakt en jullie allemaal super bedankt voor de reacties, echt dingen waar ik iets mee kan! Ondertussen nog honderdduizend vragen maar beetje bij beetje pik ik overal wel info mee waar ik wat mee kan. Mijn opa en oma hadden vroeger een boerderij en ben dus opgegroeid met kelders en vriezers vol onbespoten groenten en fruit. De overige boodschappen kwamen van het 'vers-straatje' (bakker, slager, melkboer, viswinkel) om de hoek en volgens mij kwam mijn moeder maar heel af en toe in de supermarkt.

Pas toen wij gingen puberen en ontdekten dat er meer was dan menuutjes van soep - aardappelen / groenten/ vlees - en een toetje, verdwenen ook steeds meer winkels op het pleintje en werd de supermarkt steeds meer ontdekt, maar ik denk dat mijn moeder zich (net als zovelen, eh ... net zoals de ontkennende Potje Jan) nooit bewust is geweest van die (ongewenste) toevoegingen die er waarschijnlijk toen al, maar ondertussen natuurlijk nog steeds meer bijgevoegd zijn. En sinds wij uit huis zijn, hebben mijn ouders sowieso toch weer meer teruggepakt op het menu-van-vroeger waarbij de meeste groenten bij een boer gehaald worden.

Dat doen wij hier trouwens ook zo veel mogelijk en hoeven hiervoor maar een klein stukje het dorp uit te fietsen. Vlees wat hier op tafel komt, halen we bij een slachter-met-winkeltje, waarschijnlijk niet helemaal biologisch maar hier in de regio ontzettend goed aangeschreven en dat proef je. Zelf ben ik niet zo'n visliefhebber en wat ze hier in het dorp verkopen, is duur en niet over naar huis te schrijven, dus dat sla ik meestal over. Kipfiletjes gaat hier regelmatig de wokpan in, plofkip absoluut verbannen maar biologisch in ons gezin onbetaalbaar, maar denk ook hiervoor toch ook een prima adresje gevonden te hebben wat weliswaar wat duurder is dan die opgespoten waterbommen uit de supermarkt, maar nog te doen. Geen dikke onvoldoende dus, we scoren hiermee toch zeker wel voldoende, maar kan nog beter!

Waar zit dan het probleem als het om die pakjes en zakjes gaat; vooral in de éénpansgerechten zoals nasi, macaroni, bami, goulash etc. Daar gaat altijd wel een hoop gesneden groenten in (en nee haal ik niet in zo'n plastic bakje of zakje met voorgesneden spul, maar snij ik zelf) maar om er wat meer smaak aan te geven, ging er dan zo'n zakje foute boel doorheen. Een paar dagen blogjes lezen en googlen en er gaat een wereld voor je open! Het is een kwestie van je kruidenkast aanvullen en zelf een mixje te maken en terwijl ik dacht dat dit nou juist zo lastig was en daardoor in de weerstand ging, blijken er genoeg "recepten" hiervoor te vinden.

Ik heb een plankje in mijn kastje leeggemaakt en wat er nog op stond gelijk in de afvalbak gemikt bij het lezen van de etiketjes, want duidelijk dat ik niet meer van plan ben dat te gebruiken. Vandaag de eerste boodschappen gedaan en een begin gemaakt met het aanvullen van mijn kruidenkastje. Da's nog eens een andere manier van boodschappen doen! Ik heb al een aantal recepten gevonden die bij ons passen en ik allemaal in een word-documentje knip en plak. Sterker nog, terwijl ik dit blogje tik, staat er gelijk al iets in de oven; zelf een (zo goed als) suikervrije mueslireep (recept van de bakparade) maken , blijkt nog geen 10 minuten werk. Als hij nou ook nog zo smaakt als hij ruikt, dan is het eerste alternatiefje geslaagd!

Echt eten en toch besparen ... eh waar begin ik?

Al even niet geblogd, want op het gebied van (be)sparen is er weinig veranderd de afgelopen weken en hangen we nog altijd met 2 banen in de wacht. Enige tip die ik wil meegeven; mocht je een telefoonabonnementje willen verlengen, regel dit niet gelijk online maar doe je huiswerk. Online ontdekte ik dat ik als trouwe klant een erg leuke korting zou krijgen maar even rekenen, leerde me dat ik de rest van de looptijd opeens meer moest gaan betalen dan mijn huidige abonnement en die zogenaamde korting een lachtertje was. Ik waagde er een telefoontje aan en voila ... ik krijg EN die korting EN de rest van de looptijd gewoon mijn oude abonnementsprijs. Nou heb ik een sim-only-abonnementje dus gaat het niet om wereldbedragen, maar elke euro is er eentje en dit zijn er toch een aantal per maand.

Ondertussen is het helaas nodig om voorlopig de dosering  pufjes en snufjes op te hogen om niet continue naar adem te happen. Nadeel van deze rotzooi is dat de weegschaal steeds een beetje meer naar rechts uit gaat slaan. Dat wil ik graag stop zetten! De eerste stap is het afkicken van al dat lekkers uit de onderste keukenla; normaal wil die knop niet om maar inmiddels blijf ik daar al dik 1,5 week uit de buurt en nog altijd geen afkickverschijnselen zodat ik niet eens bevend of shakend boven mijn toetsenbordje zit snakkend naar een overdosis suiker dus dat valt me behoorlijk mee.

Ik heb een kennisje die ontzettend veel over good/whole/superfood weet en een collectie boeken heeft waar je U tegen zegt en zij kan daar inspirerend over vertellen; dat motiveert natuurlijk net even meer. Want het blijft niet alleen bij mijn anti-snaai-beleid; ik ben zelfs van plan om stapje voor stapje om suiker en al die andere dingen die eigenlijk niet op mijn bord thuis horen (zoals wat e-nummertjes en transvetten enzo) dan ook maar te skippen: het koken zonder pakjes en zakjes zonder het idee te krijgen hierdoor  alleen nog maar op knollen en bieten mag knagen.Doel is dat ik wil uitvogelen of ik hierdoor meer energie ga krijgen, want een optelsommetje van wat jarenlange energievretende zaakjes inclusief een behoorlijk tegenstribbelende lijf, hebben gezorgd dat ik ondertussen graai uit de reservezak met energievoorraad en het zou heel vervelend worden als ik daar binnenkort de bodem van bereik.

Maar héél eerlijk, ik ga niet opeens vandaag de boel radicaal omgooien en inhoud van keukenkasten nalopen om alle etiketjes na te lezen en wat niet door de keuring komt, weg te mikken en de kasten opnieuw in te richten. Daar heb ik momenteel niet eens echt puf voor. Ik wil het echt stap voor stap doen, juist om te voorkomen dat ik binnenkort denk "bekijk het maar" en gewoon weer van alles uit de schappen van de super mee naar huis neem. Ik vind koken hartstikke leuk als ik er tijd (en energie) voor heb dus ook een uitdaging hoe ik dit ga doen op dagen dat er weinig tijd is of dat ik mezelf naar de keuken moet slepen voor een warme hap. Volgens mij zijn er heel veel leuke, inspirerende blogjes en boeken hierover met tips en recepten voor dummies; niet te ingewikkeld allemaal met "vreemde" dingen die in mijn keukenkastjes niet eens voorkomen. Een paar heb ik al gevonden, maar mocht je nog tips hebben voor deze beginneling, hoor ik het graag! Ik zie in mijn statistiekjes dat mijn blogje best veel gelezen wordt, maar stiekem hoop ik nu op veel, heel veel reacties waar ik mee verder kan ... mijn dank is groot

Mijn vraag voor nu is: waar begin ik, hoe pak ik dit het beste aan,  wat moet echt weg uit mijn keukenkastjes en wat moet er juist terug in? Dat is wat ik tot nu toe nog weinig heb kunnen terug vinden: de start / plan van aanpak. Daarnaast is natuurlijk ook zo dat er boodschappen gedaan moeten worden bij een natuurwinkel en ik heb al even gezien dat daar een behoorlijk prijskaartje aan hangt. Lastig dus in een gezin met 2 pubers en 2 banen op de tocht waarbij we al zo ons best doen om binnen budget te blijven en zoveel mogelijk te (be)sparen en er dus eigenlijk weinig financiële ruimte is voor biologisch.

Misschien moet ik over deze ontdekkingsreis dan maar eens gaan bloggen :-)

Wat een oranje-leeuwen-actie ...

Dachten we het nieuwe jaar rustig te beginnen en de dubbeltjes vooral weer te verdelen in potjes waar ze voor bestemd waren, hadden we eerst een kleine reparatie aan de 'grote' auto. Gelukkig werken mijn oren prima en hoor ik elk vreemd geluidje en als ik dit niet had gehoord, dan had de schade veel groter kunnen zijn, maar toch de eerste rekening lag er weer.

Mijn kleine autootje, speciaal gekocht om nooit meer onverwacht zonder vervoer te staan terwijl je met spoed naar het ziekenhuis moet en momenteel vooral als pubertaxi gebruikt wordt, gebruik ik dus alleen als het echt nodig is. Ook hier hoorde ik opeens een raar kraakje. Nou is dat op zich niet zo raar want dit dametje is tenslotte al 12 en dan is het best logisch dat er iets begint te rammelen of te kraken. Snel op de brug bij de dorps-garage die toevallig ons merk autootjes in onderhoud en verkoop heeft. Dat kraakje betekende een rekening waar ik niet zo blij van werd, maar omdat het dametje volgende maand toch gekeurd moet worden, nu maar gelijk alles in één keer gedaan en met een beetje geluk kan ze het komende jaar nog altijd als 'achterwacht' in het parkeervak staan. Dat geeft rust!

Vandaag werkte ik de administratie bij en puzzelde en schoof met dubbeltjes en potjes net zo lang dat het me lukte dat ik het geld voor deze factuur niet van de spaarrekening af hoefde te halen zonder onze planning in de war te sturen. Dat lijkt wel een sport te worden: blijf van de spaarrekening af! Met apparaten rond de 10 jaar oud in huis zal dat waarschijnlijk niet het hele jaar lukken maar toch proberen we het. Alles is betaald en ik laat slechts één rekening liggen maar die hoeft dan ook pas eind van de maand betaald te zijn. Die gaat van het potje van volgende maand af.

Oh en gister kreeg ik een bijzonder brief van de bank-met-oranje-leeuwtjes dat ik gebankierd had op een computer met een virus en dat dit gevaarlijk was voor mijn rekeningen. Ik las het eigenlijk maar half (héél dom) omdat ik druk met van alles was en normaal google ik dan even maar nu logde ik in op de bank en installeerde ik dit speciale programmaatje. Verkeerde volgorde dus; eerst googlen en dan vooral niet installeren. Kort door de bocht: deze beveiliging doet weinig en wat het doet altijd achteraf (te laat dus) en het laat wel heel veel 'footprints' achter van alles wat je op het internet doet en ... het blijkt ook nog eens geprogrammeerd te zijn in een land waardoor het al helemaal dubieus werd. Domme ik, want ik wil dit soort rommel eigenlijk niet op mijn computer maar door drukte en gehaast gewoon goedgelovig als een soort van brave, ja-knikkende bankspaarder.

Een drama om het weer verwijderd te krijgen, ik moest daarvoor bijna IT-specialisatie-kunsten uit halen, maar het is me gelukt. Wijze les dus om dit soort dingen niet vanuit paniek te doen want ik heb een hele goede virusscanner en er is helemaal geen virusje te bekennen. Slechte actie van de bank dus waar ik achteraf allesbehalve gecharmeerd van ben, geïrriteerd zelfs en domme actie van mezelf om het nog te geloven ook. Bij deze dus, mocht je twijfelen om het te installeren, google eerst even en lees de bevindingen want een gewaarschuwd mens telt voor twee!

Best wishes ...

Zo, allereerst iedereen de beste wensen; we zijn vertrokken en hebben maar liefst 365 dagen om over de finishlijn te komen. 365 dagen om na te denken en stappen te zetten als het om (be)sparen gaat, potjes te vullen en vooral door te gaan met de route die we al jaren probeerden te volgen maar in 2012 pas echt vol gas verder zijn gaan uitstippelen.

Ons financieel excelletje, dat ding wat van alle bestanden met al haar tabbladen misschien wel het allerbelangrijkste opgeslagen bestandje is, is zo goed als klaar. Nog even wachten op de laatste aanpassingen en we kunnen weer aan de slag en met nog een heel jaar voor ons waarin we bij Potje Jan thuis heel goed weten dat er ook heel veel baan-onzekerheid om het hoekje komt kijken, gaan we er toch weer met heel veel vertrouwen tegenaan. Mocht er een slecht-nieuws-bericht komen dan hoeven we niet gelijk te panikeren maar hebben we een achter-de-handje waardoor we weliswaar even in een soort van overleefstand moeten, maar we niet overboord zullen slaan en alleen dat al, geeft rust!

Geen idee hoe onze route precies zal gaan verlopen en of we gedwongen afslagen moeten gaan nemen, terug moeten gaan schakelen of roadblocks tegen gaan komen, maar geeft ongetwijfeld genoeg blogstof voor het komend jaar!