strakke planning

De wereldbank geeft aan dat de voedselprijzen 10% zijn gestegen in juli. Zouden we dit ondertussen als consument al voelen bij het vullen van onze boodschappenkarretjes?

Het werken met een weeklijst, levert hier dus echt resultaat op, zelfs al zouden de prijzen al gestegen zijn, want ook deze week bleven we binnen budget. Wel maakten een inschattingsfoutje met een aantal boodschappen zoals brood en vleeswaren, waar we toch net tekort van hadden. Reden; de pubers gaan weer naar school en eten dan toch net wat meer dan in vakanties.

Ik wilde eigenlijk proberen om 20 euro over te houden van het budget want doel is om i.p.v. met 100 euro per week van lieverlee terug te gaan naar 80 euro. Dat leek te lukken, maar door die extra boodschappen helaas net niet gehaald. Vandaag nog één vergeten boodschapje halen ... en zo zijn we ondertussen dus toch weer 3x extra naar de super geweest (in plaats van 1x tussendoor voor vers), wat dus vooral niet de bedoeling is. En gaan we afsluiten met ongeveer 15 euro en wat losse dubbeltjes die we over houden.

Vanavond maar gelijk weer een strakke planning voor de komende week maken, want op deze manier boodschappen doen, lijkt bijna een sport te worden en voelt helemaal niet als een 'belasting'. Naast het feit dat het op deze manier dus lukt om te (be)sparen en we een stuk bewuster boodschappen doen maar ik vooral niet het idee heb dat onze kasten nu leger zijn, levert het me vooral enorme winst op om niet meer elke dag na te hoeven denken wat we gaan eten en daar dan nog boodschappen voor te moeten gaan doen.

Stiekem zie ik de pubers ook af en toe op het lijstje spieken; scheelt een boel eeuwig gezeur van wat eten we - heb ik geen zin in - ik wil pizza of wat dan ook. Gewoon geen gezanik, maar eten wat de pot schaft (nou bijna altijd dan, soms een alternatief). Echt alleen maar winst dus en dan is zo'n lijstje maken nog bijna leuk ook!

aasgieren

Terwijl mijn oogluiken nog druk bezig zijn zich te openen, is het eerste artikeltje in de krant er eentje om wakker van te worden. Hadden we eerst de oplichters binnen het persoongebonden budget die hun kwetsbare cliënten met mooie praatjes hun hele pgb-budget lieten doorstorten op hun rekeningen en zodat zij het beter konden 'beheren', de zorgfacturen doodleuk onbetaald lieten om vervolgens 'failliet' te gaan waardoor het pgb-geld gewoon verdwenen was, op, weg, niet meer terug te vinden.

Cliënten hadden vervolgens de zorgverleners op hun dak want nota's werden niet betaald en daarna kwamen ze flink in de problemen met het Zorgkantoor in verband met de verantwoording van hun budget, die vervolgens het geld ook weer terug eiste terwijl dat allemaal in de failliete boel van hun pgb-beheerder was verdwenen. Er zijn pgb-houders die ondertussen 4 jaar verder zijn en waarbij e.e.a. nog altijd niet opgelost is en schuldeisers nog altijd in hun nek hijgen en inmiddels in het juridische circus terecht zijn gekomen terwijl ze destijds dachten er zo goed aan te doen alles uit handen te geven omdat ze zelf niet wisten hoe dit geld te beheren, rekeningen te betalen, bedragen te verantwoorden etc.

Nu hebben deze laaienlichters weer een andere doelgroep gevonden en is er een blik malafide hulpverleners open getrokken die zich budgetcoaches, bewindvoerder etc. noemt. Als je dan eindelijk de stap durft te zetten om hulp te vragen bij je financiële sores, blijk je met zo'n aasgier een overeenkomst te hebben afgesloten die weinig tot niets voor je regelt maar ondertussen wel een vette factuur op je deurmat mikt, terwijl je je andere kosten al niet kon betalen en daarvoor nou juist die aasgier had ingeschakeld om naar oplossingen te zoeken.

Ik werk met een kwetsbare doelgroep; kort door de bocht is er aan 'de buitenkant' niets aan ze te zien maar zijn ze goedgelovig, trappen sneller in mooie praatjes, zetten handtekeningen zonder zich in de kleine lettertjes te verdiepen, laten zich voor (o.a. criminele) karretjes spannen en uiteindelijk komt een aantal ervan flink in de problemen. Soms richting justitie maar in veel gevallen ook in het financiële hoekje.

Een deel van deze doelgroep behoort tot de mensen die recht op PGB hebben maar omdat ze zelf niet wisten hoe en wat, hun hele handeltje onder brachten bij die foute pgb-beheerders. Vervolgens komen ze o.a. hierdoor maar ook door nog tig andere redenen in de schulden en alsof de aasgieren het wisten, lagen ze op de loer en wilden ze deze cliënten natuurlijk wel helpen zodat ze over een paar jaar, zelfs met hun minimale inkomentjes, van alle schulden verlost waren. Yeah right ... wij zien wel anders.

Hoewel het de taak van een aantal van mijn collega's niet is om deze 'shit' op te lossen, voelen ze zich wel verplicht om lijntjes uit te zetten om te zorgen dat ze van echte hulp voorzien worden, want ondertussen zijn hun schulden alleen maar opgelopen waardoor andere trajecten waar ze mee bezig zijn, stagneren omdat ze zich teveel zorgen maken om deurwaarders aan de deur, loonbeslagen terwijl het al geen vetpot was, je zorgverzekering niet kunnen betalen maar wel veel medische kosten hebben, met het OV naar je werk moeten reizen maar geen geld meer hebben om je chipkaart op te waarderen, kortom één grote bak ellende.

Er zijn zoveel (schuld)hulpverleners die wel met de beste intenties proberen wanorde in de financiële chaos te krijgen, maar ik kan me voorstellen dat juist deze doelgroep door de bomen het bos niet meer zien. Bij wie moet je wel zijn en bij wie niet. Als ik zie hoe gemakkelijk ze hun handtekening zetten of het nu onder een verslag/rapportage is of onder een overeenkomst voor een mobiel abonnementje wat ze helemaal niet kunnen betalen, zo makkelijk trappen ze ook in mooie praatjes en komen ze alleen maar meer in de problemen.

Geld verdienen over andermans rug, wetende dat de ellende dankzij hun acties of juist het niks doen alleen maar meer en groter wordt; zou zo'n aasgier nou 's nachts gewoon (zonder gewetensbezwaren) kunnen slapen???

We dit it!!

Een juichmomentje op deze zonnige woensdagmorgen, nou eigenlijk meer een de-vlag-mag-uit momentje. Inloggen op je bankrekening; je zou er bijna bipolair van worden. De ene keer helemaal down en de andere keer ietswat manisch. Vandaag gaan we dus gewoon even voor het manische momentje, da's gevaarlijk want dan zou ik zo maar kunnen denken dat ik heel de wereld met mijn pinpas aan kan, maar gelukkig heb ik alle boodschappen voor vandaag al in huis en wordt er dus niet ... nee echt niet ... met de pinpas gewapperd!

Het is ongeveer 2,5 jaar geleden dat we verhuisd zijn en dat beetje buffer wat we ondertussen bij elkaar gesprokkeld hadden, is stiekem toch helemaal in de verhuizing gaan zitten met slechts een ietsiepietsie reserve voor echte noodgevalletjes. Duidelijk was toen al dat die buffer aangevuld moest worden. Dat ging met vallen en opstaan, soms onvoorziene kosten waardoor de hele planning in de soep liep en da's jammer maar geen reden om dan maar gelijk heel die rekening leeg te trekken omdat het toch niet lukt en we nu leven bla bla ... maar vooral dapper door te ploeteren.

We spraken af dat we in 2012 alles op alles zouden zetten om juist dit jaar ons spaarvarkentje te spekken en al rekening houdend met de inkomsten die vanaf 2013 weg zouden vallen en het varkentje hooguit af en toe wat te eten krijgt, maar van vetmesten geen sprake meer is. Hoe we het gingen doen, maakte me al niet eens uit, maar die buffer moest er komen en we legden de lat behoorlijk hoog en halverwege het jaar legde we hem nog maar ietsje hoger.

Zodra het salaris gestort is en deels verhuisd van de ene naar de andere bankrekening, gaan de eerste betalingen lopen en daar zit standaard ook een storting naar de spaarrekening bij. Dus ... nog voor september nog maar gestart is, is de bijdrage voor september al gestort en hoewel ik het natuurlijk al wist, was het zo'n feestje om gewoon even op die spaarrekening te spieken en zwart-op-wit (eh op mijn beeldschermpje) te zien dat het er echt op staat. We did it!!

Zo klaar voor 2012 dan, dus de rest van het jaar kunnen we weer even in de relax-modus toch? Fout, heel fout want we gaan juist ook dat laatste kwartaal gas geven en hebben de lat nog maar weer wat hoger gelegd. Nog 3 maandelijkse stortingen en ... Dubbeltjelief krijgt per 4 weken salaris en omgerekend hebben we in november altijd het moment dat daar een salaris 'over blijft'. Andere jaren ging dat toch gewoon grotendeels met de pot mee, maar nu gaat het grootste gedeelte door naar het varkentje en een restantje gebruiken we voor de cadeautjes-onder-de-boom.

Voor 2013 hadden we ook al bedacht wat er bijgemest zou moeten worden maar dat was eigenlijk niet realistisch; door nu het laatste kwartaal nog even te gassen en in 2013 tot de zomer ook nog ons best te blijven doen, zou het er toch wel eens in kunnen zitten en hebben we gewoon een kuuske met buffer zodat ik daar ook al niet meer wakker van hoef te liggen.

It's a beautiful day, dus snel over tot actie en was ophangen op het dakterras, lekker energiebesparend en niks zo fijn als lijntjes vol wapper-was!

Potje Helderheid

Mijn vorige blogje legde eigenlijk precies de zere vinger op de plek. Heerlijk om zo te bloggen en elke keer als er meer letters op mijn scherm verschijnen, ook meer inzicht te krijgen en dan bedoel ik niet alleen in cijfertjes, budgetjes en weetjes.

Dat bloggen, cijfertjes en inzicht en reacties hierop soms ook een keerzijde hebben, blijkt vandaag wel bij de blog van -10.000 die jammergenoeg besloot te stoppen met haar blog. Juist haar blog die net zo goed het verhaal van een vriendin, collega of buurman om de hoek had kunnen zijn. Door e.e.a. in een blog te zetten, zorg je zelf al voor stof tot nadenken en reacties hierop geven nog meer stof. Positief in mijn geval, dus ik blog dapper door, voor de blog van -10.000 helaas wat te overweldigend allemaal wat er op haar af kwam.

Het draait niet alleen om (be)sparen, worstelen met dat stuk aflossingsvrije hypotheek, bezuinigen of beter gezegd nog verstandiger met elk dubbeltje om gaan. Het gaat er ook om wat dit met me doet en hoe ik hier mee om kan / moet gaan. Over de dingen waar ik van droom waarvan een aantal altijd droom blijven maar zo heerlijk om daar bij weg te dromen, maar een aantal misschien zelfs best haalbaar zullen zijn want hé niet alle dromen zijn bedrog.

Met geld omgaan, en in ons geval inmiddels verstandiger (hoop ik) met geld omgaan, heeft niet alleen gevolgen op het mooie excelletje maar ook op een heleboel andere (gevoels)zaken. Het geeft stof tot nadenken over wat wel en wat minder belangrijk is; waar ik wel geld aan uit wil blijven geven en waar ik op kan bezuinigen en wat de gevolgen zijn van de stappen die ik hierin zet en dan niet alleen financieel.

Mijn ouders, toch wel de consuminderaars van de vorige generatie gewoon omdat het moest, vinden dat ik  op moet passen niet door te slaan naar de andere kant en alleen nog maar bezig zijn met dubbeltjes omdraaien om ze door te kunnen schuiven naar die :-( hypotheek of spaarrekening. Goh, wat kennen ze me toch goed; als ik ergens voor ga dan altijd meer dan 100% ...

Balans zoeken dus, in evenwicht blijven, door aan de ene kant gas te blijven geven op alles waar we nu mee bezig zijn als het om (be)sparen gaat, maar vooral ook te blijven genieten van allerlei leuke dingen en nee ... daar hangt echt niet altijd een prijskaartje aan, maar af en toe mag best en hoef ik me niet schuldig om te voelen en dat is op dit moment mijn grootste struikelblok; zo dat is nog eens bloggen met zelfreflectie!

Niet in een dip te schieten omdat ons financiële plaatje voor 2013 een stuk minder vrolijk is dan dit jaar, maar weer even te beseffen dat ik me de afgelopen jaren uit heel wat ergere bergen 'shit' geknokt heb en wat minder kunnen sparen daarmee eigenlijk maar peanuts is tot op het aanstellerige af, get over it!!

Met nul-komma-nul weer starten en je weg vinden en dan nu lopen miepen dat je volgend jaar minder te besteden hebt en dus minder kunt sparen of naar molensteen die hypotheek heet kunt schuiven, da's jezelf bijna een complexje aan praten en guttegut ... zo niet nodig. Oké de feiten liggen er, het is zoals het is, maar als je van zo ver bent gekomen, dan ken ik mezelf eigenlijk ook wel weer goed genoeg om dit dip-momentje, voorzover daar al sprake van is, heel snel uit te schakelen en weer over te gaan op mijn hoe-overleef-ik modus, te blijven dromen, plannen te blijven maken, crea oplossingen te bedenken en ondertussen niet vergeten te genieten van al dat leuks, moois, geweldigs en liefs wat op mijn pad komt.

Diep gaan, leert ook dat je dichter bij de grond bent en daar juist al die geweldige 'kostbaarheden' voor het oprapen liggen,  je moet ze alleen wel zien liggen, misschien vanaf nu maar weer mijn brilletje op zetten :-)

Potje janken?

Nadat ik gister een prachtig ingevuld excelletje op mijn scherm had, er nog een blogje aan waagde, kreeg ik beetje bij beetje het idee dat dit excel-geval ook een soort van strot-dicht-knijpertje was. Raar toch want niks overzichtelijker dan wat er binnen komt, weer uit gaan en ook nog waar elk dubbeltje aan besteed wordt en zelfs duidelijk hoeveel er per maand naar de spaarpotjes kan, mooier (en duidelijker) kan het niet.

Nu ben ik al tiepje-slecht-slaper maar na een nachtje draaien en plafond-staren stelde ik mezelf (net niet hardop) de vraag wat nou eigenlijk mijn probleem was. We werken allebei hard, verdienen leuk maar geen wereldsalaris. Zijn herstarters dus zitten er heel wat dubbeltjes in die hoge hypotheek, maar dat is nou eenmaal zo. Leven gezellig, maar sinds ik alleenstaaande mama werd, was ik al geen big spender meer. Heb wel 2 pubers die nou niet echt 'kostendekkend' zijn en zelfs in een aantal punten van dit overzichtje behoorlijk op het budget drukken ... maar juist op die punten ga ik niet bezuinigen want ik zou er liever nog een baan bij nemen (bij wijze van spreken) dan die twee die al zoveel bagger hebben gehad, dingen te moeten ontzeggen. Maar ook hier letten we echt op wat wel en niet kan.

Conclusie: we doen het best goed, tuurlijk nog tig verbeterpunten maar we komen rond, houden zelfs over om wat spaarpotjes te vullen en nemen op dit moment elk potje op het overzicht stap voor stap onder de loep om te ontdekken of daar nog wat te halen c.q. te verbeteren valt. Oké dan ... wat is dan toch mijn probleem?

Dat probleem zit vooral tussen mijn oren, da's duidelijk ... voorheen had ik een potje diversen waar maandelijks best een leuk bedrag in zat en wat gewoon op mocht aan weet-ik-veel-wat. Nu is dit potje verdwenen want alles moest inzichtelijk worden en een heleboel van die 'diversen' bleken helemaal niet zo divers en gewoon onder te verdelen omdat ze regelmatig terug komen en daarvoor in de plaats is nu nog maar een heel klein potje zakgeld gekomen. Eigenlijk komt het totaalplaatje op hetzelfde neer, maar het voelt zo anders en Potje Jan is behoorlijk gevoelsmensje en heeft dus moeite met omschakelen na deze 'confrontatie'.

Af en toe moet Potje Jan onverklaarbaar even met haar pinpas wapperen als soort van stress-reductie (wat een excuus-truus-opmerking) en dat kon gewoon want er was nou eenmaal een diversen-potje, maar dat potje is er nu niet meer en mocht ik nu in zo'n bui komen, valt er niks meer te wapperen want met dat kleine zakgeldpotje ben ik zo klaar. Naast mijn gevoels-ik, heb ik aan de andere kant ook een met-2-benen-op-de-grond ik en die is heel duidelijk; wat er niet (meer) is, kun je niet uitgeven, heel simpel toch en heb je last van zo'n bui dan ga je maar een extra rondje lopen. Doe je ook wat nuttigs met die loopschoenen.

Oftewel, overbekend Potje Jan probleem; antwoord kan niet duidelijker ... ik maak het mezelf weer eens moeilijker dan het eigenlijk is ... dat is dus het probleem. Goh wat zal ik slapen vannacht :-)

schemaatje wordt schema

Vandaag toch maar eens even mijn koppie uit het zand gehaald en het schemaatje waar nog teveel diversen opstonden, helemaal 'uitgeschreven en onderverdeeld' waardoor het excelletje ondertussen nog net geen boekhoudkundig programmaatje is geworden met een aantal tabbladen. Ik kan vanaf nu geen struisvogeltje meer spelen als het om al die 'diversen' gaat en ook niet met betrekking tot de spaarpotjes.

We waren al heel druk bezig onze spaarbuffer te vullen en het doel voor dit jaar gaan we zeker halen tenzij we onverwachts enorme onkosten gaan krijgen. Daarnaast zijn er nog 3 nieuwe spaarpotjes geopend waarop we dit jaar ook maandelijks onze bijdage gaan doen zodat daarvoor een begin gemaakt is. In 2013 hebben we 2 momenten dat onze financiële situatie behoorlijk zal gaan veranderen (negatief) en ook daar heb ik alvast een tabblaadje in mijn excelletje voor aangemaakt, want als we dan toch inzicht willen, dan ook maar vooruit kijken.

Een nieuw doel voor de spaarbuffer die we in 2013 tot en met augustus kunnen vullen en er dan als buffer zeker een aardig bedragje staat en dat is nodig want alle apparatuur is tussen de 8 en 10 jaar oud en wie weet gaan ze nog een tijdje mee, maar kunnen ook zomaar vervangen moeten worden. Daarna zal deze buffer waarschijnlijk niet meer maandelijks met vaste bedragen aangevuld gaan worden (reden: geen budget), maar proberen we wel bij opname het saldo weer 'aan te zuiveren'.

Ook helder hoe we vanaf volgend jaar toch ook de pot voor de hypotheekaflossing maandelijks kunnen blijven vullen en er zelfs nog een beetje ruimte blijft voor de klus&verbouwpot. Ooit zullen onze keuken en badkamer toch vervangen moeten worden en aangezien we geen standaardhuis hebben en dit dus maatwerk wordt, zullen we hier toch ook geld voor gaan moeten reserveren.

Werd ik nou blij van mijn nieuwe en vooral inzichtelijke schema? Ja, als het gaat om inzicht en onderverdeling van alle uitgaves en alle 'diversen' weggewerkt zijn, maar een hele dikke nee toen het besef kwam dat als alle potjes, buffertjes gevuld worden, rekeningen betaald, de rek er volgend jaar helemaal uit zal zijn. Een paar extra inkomsten vallen dan weg, kosten zullen stijgen maar waarschijnlijk niet in verhouding met onze salarisstijging.

Ik vond al dat we behoorlijk aan het downsizen waren, maar volgend jaar beetje bij beetje toch nog meer bezuinigd moet gaan worden en met een beetje pech het zelfs wel eens zo zal zijn dat er geen spaarpotjes gevuld kunnen worden of heel minimaal. Geen lekker idee als je weet dat het bij allebei de organisaties waar wij werken behoorlijk rommelt en ingekrompen wordt. Positief in ieder geval dat we een spaarbuffertje hebben dus mocht er wat gebeuren, we niet in de problemen zullen komen (hoop ik toch). Met nog 4 maanden te gaan dit jaar, toch nog maar even een stapje harder lopen als het om (be)sparen gaat, nu kan het nog!

jongleren met dubbeltjes

Het salaris is gister gestort en dat is altijd het moment om de maand 'af te sluiten' en mijn overzicht voor de nieuwe maand aan te maken. Hoe deden alle 'potjes' het de afgelopen maand, of beter gezegd ... zijn wij goed met onze dubbeltjes om gegaan? Het voelt momenteel als jongleren en al die ballen in de lucht willen houden terwijl er elke keer een bal bij lijkt te komen dus mijn eerste conclusie was dat we het 'redelijk' gedaan hebben afgelopen maand maar is dat ook zo?

Hoewel ik al een heel uitgebreid overzicht had, ben ik nog meer dingen in het overzicht gaan verwerken; oftewel nog strenger voor mezelf geworden waardoor ik niet alles meer 'af kan boeken' onder diversen maar met naam en toenaam op het overzichtje staan en het diversen-potje vanzelf dus minder dubbeltjes heeft gekregen en er wat meer kostenposten op het overzicht toegevoegd zijn ... lekker confronterend ook!

Behalve de ietswat domme actie om geen vakantiegeld te reserveren voor de weken dat we onze thuis-vakantie hadden en ons reservebedrag op de betaalrekening daardoor moeten inlopen, hebben we wel 3 nieuwe spaarpotjes oftwel spaarrekeningen geopend en nog mooier ook al voorzien van wat dubbeltjes en er moet wel iets heel geks gebeuren, willen we komende maand ... september dus al ... ons spaardoel voor 2012 niet halen.

Voor anderen is het bedrag misschien peanuts maar ik ben zo blij dat we een reserve hebben en het mooie is dat ik van oktober t/m december nog 3 stortingen kan doen en we dus zelfs meer sparen dan we eind vorig jaar gehoopt hadden. We weten namelijk dat ons plaatje er vanaf volgende zomer iets anders uit gaat zien en we dan weinig ruimte hebben om die buffer flink aan te vullen en het slechts met kleine beetjes zal gaan dus we moesten nu wel even alles op alles zetten.

Oké alle betalingen gedaan, de spaarpotjes gevuld, huishoudpotje binnen budget gebleven en zelfs nog een beetje wat naar het leuke-dingen-potje doorgezet kan worden maar dit kan vanaf nu nog beter! Met de dubbeltjes van het benzinepotje en OV-potje heel zuinig omgegaan waardoor we wat over hielden maar dit weg moeten strepen tegen het diversen-potje waar we ongeveer dat bedragje teveel uit hebben gegeven en daar ga ik nu nog kritischer naar kijken.

September wordt een dure maand voor ons door wat extra kosten en ik moet nog even puzzelen hoe en wat maar hoop over een maandje toch weer zo'n blogje te kunnen tikken waarbij ik 'redelijk' misschien gewoon eens moet vervangen door een dikke zeven want op een paar minpuntjes of positiever gezegd verbeterpuntjes hebben we het eigenlijk heel goed gedaan in augustus, zeker als ik even naar de overgeboekte dubbeltjes naar de spaarpotjes kijk!

pot vol vakantiedubbeltjes

Sinds de knop nog verder om is, voel ik me haast schuldig als ik geld uitgeef, behalve als het in een daarvoor bestemd potje zit. Hoezo een echt tussen-je-oren-ding! Ik was zo slim dom om geen vakantiepotje te reserveren maar iets te gefocust te zijn op het spaardoel wat we dit jaar persé willen halen.

Conclusie: geen geld in de pot en hoewel we wegens omstandigheden niet op vakantie gingen, kost een paar weken thuisblijven net iets meer dan een gewone week en ging de lol om ergens naar toe te gaan er voor mij gewoon af want dagje naar zee is half tankje benzine, hmmm ... kan ook in de tuin van een boek genieten. Uit eten, hmmm ... thuis bbq aan is ook leuk. Door alles naar de spaarrekening te sluizen waar ik dan weer niks af wil halen, heb ik aan ons 'plus-bedrag' wat we altijd als reserve op de betaalrekening hebben staan, lopen 'knabbelen' en dat moeten we nu per maand weer inlopen. Niet echt handig dus.

Niemand heeft gemopperd deze vakantie, maar er ging wel een belletje rinkelen. Ik heb zo'n verzuurd familielid waar ik altijd behoorlijk tegenaan schop, want hoewel ze het prima voor elkaar hebben, is het altijd en eeuwig klagen over geld en kan ze echt nergens van genieten als het geld kost en geeft ze dus ook gewoon niets uit als het niet hoeft. En hoewel ik echt weer terug naar mijn roots wil als het om beter & bewuster met mijn geld door te (be)sparen, heb ik altijd geroepen dat ik echt nooit zo wil worden! Heel je leven alles potten en nergens van kunnen genieten; niet op vakantie, geen dagjes weg, hooguit een stuk fietsen maar dan ook nooit eens op een terrasje eindigen of een ijsje onderweg en als het om dubbeltjes gaat echt zo zuur zijn dat een fles azijn er niks bij is.

Waarschijnlijk gaan de pubers nog maar een paar jaar mee (hoop ik stiekem toch echt want ben er nog niet aan toe dat ze met vrienden ergens gaan feesten aan een costa) en dat zullen dus net wat duurdere vakanties zijn dan wanneer we ooit met tweetjes buiten het hoogseizoen zullen gaan, maar juist daarom is het wel handig als het vakantiepotje wat vulling heeft en heb ik daarvoor nu een speciale spaarrekening aangemaakt waar we maandelijks een bedragje storten. Volgend jaar mei (dus nog héél ver weg) komt daar het vakantiegeld bij en dan hoop ik in de zomervakantie toch een leuk potje te hebben om én op vakantie te gaan én vakantiegeld te hebben voor die weekjes.

Als ik ons vakantiegeld van dit jaar op tel, is dat best een leuk bedragje maar als ik dan hoor wat vrienden betalen voor een all-inclusive vliegvakantie, dan zou ik niet weten hoe en waarvan ik dat zou moeten betalen. Dat zou alleen kunnen door elke maand heel veel dubbeltjes in een potje te stoppen en als ik dan omreken wat zo'n vakantie per dag kost, dan kan ik dat er gewoon niet eens aan uit geven (eh ... als ik het al bij elkaar gespaard zou krijgen). Laten we het bij Potje Jan maar gewoon bij onze eigen (lees: betaalbare) plannen houden :-)

pech onderweg

Nu we met een vergrootglas door onze administratie gaan en onderhand dacht alles wel gehad te hebben (tuurlijk niet want er blijven altijd verbeterpunten), kwam ik er nog eentje tegen waarop ik even fiks ga bezuinigen! Elk jaar maak ik zonder na te denken gewoon het bedrag van de acceptgiro over en ontvang een nieuw pasje en kan er weer een jaar tegen, maar misschien toch eens beter over nadenken ...

Dubbeltjelief werkt niet op kantoortijden waardoor reizen met OV of fiets o.a. door (rare) tijden en afstand niet te doen is. Na een nachtelijke valpartij met flinke gevolgen, mikte ik zijn scooter na reparatie op Marktplaats want het had nog veel erger kunnen zijn en wie vindt je dan op zo'n tijdstip aan de kant van de weg. Kort door de bocht betekende dit toch weer met de auto naar het werk.

Op zich geen probleem want ik ga met de fiets naar het werk, maar wel onhandig als er 's avonds geen auto is en de pubers buiten het dorp moeten sporten of ik voor mijn werk vanuit een provincie-dorpje naar de hoofdstad moet. Het was altijd passen en meten, maar 2 auto's is een luxe-probleem ... tot op het moment dat ik echt met grote spoed een auto nodig had en die er niet was ... ik laat de details van paniek en stress van dat moment maar even achterwege.  De maanden erna hadden we een abonnementje in het ziekenhuis en was een 2e autootje opeens geen luxe probleem maar pure noodzaak en zag ik onze vakantiegeldcentjes verdwijnen in zo'n klein blikje op wielen, maar was het me elke euro waard want we hebben 'm naast al die ritjes (heel veel) nog een paar keer met spoed nodig gehad.

Oké dus, staan er nu dus 2 autootjes voor de deur waarvan eentje inmiddels grotendeels stil staat en nog maar een paar keer per week uit zijn parkeervak rijdt, maar wat mij betreft voorlopig echt nog niet weg mag. Stilstaand kost hij me ongeveer 42 euro per maand en op zich een behoorlijk bedrag maar de rust die het gezien de situatie geeft, is me dat wel waard en bezuinig ik ondertussen op andere dingen en als het om tankvulling gaat, slurpt hij niet meer dan een halve tank per maand, vaak zelfs nog minder. Zo'n karretje voor de deur is heel verleidelijk om snel even te pakken voor allerlei kleine ritjes in en rondom het dorpje, maar ik probeer voorzover mogelijk toch de dingen op de fiets te doen.

Toen we nog één zo'n ding hadden, hadden we een wegenwacht-pakket want je moet er toch niet aan denken dat je ergens op die A10 op weg naar je werkafspraak, stil valt of dat je 's morgens thuis je voertuigje niet gestart krijgt en wat te denken als je in het buitenland staat met pech onderweg. Pakketje van toch zo'n 125 eurootjes per jaar en in al die jaren dat ik mijn rijbewijs heb, nog nooit gebruik van gemaakt.

Die woonplaats-service kan eraf want zou de ene een off-day hebben, dan is er altijd nog een reserve. De buitenland-optie halen we er ook af want onze autootjes zijn te klein van formaat om met 2 pubers, hond en bagage richting het zuiden te reizen en daar bedenken we nu een ander alternatief voor. Onze ritjes bestaan vooral uit woon-werkverkeer en ritjes richting verschillende provinciestadjes waar dit dorpje tussen ligt met af en toe een uitschieter als we eens wat langere afstanden rijden.

Helemaal geen wegenwacht meer, vind ik (nog) even niks want van thuis tot aan de werkplek in de hoofdstad is toch meer dan 100 kilometertjes enkele reis maar besluit was heel snel genomen om alleen nog de uitgeklede versie aan te houden; besparing 75 euro per jaar!

Boekenwurm

Als kind las ik al alles wat los en vast zat, stond ik te stuiterballen om met mijn moeder naar de bieb te mogen en was het een feestje toen ik helemaal 'selluf' mocht ook al moest dat te voet en was ik toch wel een half uurtje onderweg. Maakte me niks uit, als ik maar nieuwe voorraad kon halen. Nog groter feest toen ik naar de centrale bieb mocht, op de fiets nog wel, midden in de binnenstad. Uren kon ik er dwalen en speuren tussen de boeken. In 3 talen een boekenlijst lezen van zo'n 50 boeken vond ik dan ook allesbehalve een straf.

Daarna kwam er een aantal jaar flink de klad in en las ik nog maar sporadisch, bijzonder eigenlijk voor een boekenwurm maar de situatie was er destijds niet naar om gezellig met een goed boek en pot thee op de bank te kruipen. Een 'nieuwe start' maakte dat er weer tijd en ruimte kwam om te lezen en wat begint met één boek, groeide dankzij cadeautjes, boekenbonnen, boekenmarkten, héél veel ramsj boeken waarvan ik nog niet snap dat ze ramsj waren tot een behoorlijk gevulde boekenkast.

Elke keer als ik dat kamertje (formaat hok) in loop en die boekenkast zie, word ik spontaan blij. Er staan een flink aantal boeken in die nooit meer weg mogen, maar met elk boek wat erbij komt, is ook het besef gekomen dat ik de meeste boeken maar één keer lees en dat het allemaal heel leuk staat zo in die boekenkast maar dat vol ook echt vol is en dan ...

Ik lees gemiddeld een boek per week en stel dat ik die allemaal zou kopen voor een gemiddelde paperback-prijs van net geen 20 euro, zou dat 1000 euro op jaarbasis zijn. Een paar jaar geleden besloot ik om dat toch maar eens anders te doen en toch maar weer lid van de bieb te worden; die ezelsoren en vlekken en weet ik wat dan toch maar voor lief te nemen want omgerekend kost zo'n abonnement me net zoveel als 2 nieuwe boeken. Betekent toch dat ik minstens de prijs van 48 boeken per jaar bespaar, daar word ik dan toch net wat blijer van dan die gevulde boekenkast!

Krijgt die kast dan helemaal geen nieuwe vulling? Tuurlijk wel maar eigenlijk alleen nog als ik een boek als cadeautje krijg en héél af en toe een cadeautje van/voor mezelf als één van mijn favoriete schrijvers met een nieuw boek komt en dan hol ik niet a la minuut naar de boekenwinkel maar wacht ik geduldig tot het ergens als ramsj opduikt en ik het voor eurootjes minder kan aanschaffen. Dit jaar heb ik er nog niet eentje zelf gekocht trouwens!

Daarnaast ga ik de komende tijd eens kritisch kijken welk boeken mijn boekenkast mogen verlaten en 'in de verkoop' gaan. Een optie zou zijn om van het geld wat dat opbrengt weer nieuwe boeken te kopen, maar eigenlijk bevalt het me wel om naar de bieb te gaan. Moet ik er wel eerlijk bij zeggen dat ik geen zin heb om uren met een briefje met titels in mijn hand te speuren naar die boeken maar dit net online shoppen is; ik log in en zoek in de boekenlijst naar de boeken die ik wil lezen en reserveer die en krijg vanzelf bericht als ik ze mag afhalen ... kost me als ik het abbootje omreken een paar dubbeltjes per boek ... daar mogen ze niet voor blijven, maar slecht een paar weekjes logeren en dat neem ik dan maar voor lief.

Wat zit er nog meer in de eindafrekening

De meterstand is doorgegeven, nu wachten op de eindafrekening en daar zit niet alleen het waterverbruik bij maar dus o.a. ook de afvalstoffenheffing van de gemeente en het aantal ledigingen van de containers. De papiercontainer is gratis, voor de gft-container betalen we hier 3 euro voor zo'n groot 240-liter-geval per leegbeurt, voor de restafvalcontainer betalen we zelfs 7,50 per lediging. Het al dan niet bijbetalen of ophogen van het voorschot is dus niet alleen van ons waterverbruik afhankelijk maar ook van onze gemeente-ambtenaren die deze tarieven bedenken en jaarlijks bijstellen ... zucht!

Omdat deze container om en om per week geleegd worden, moet de restafvalbak toch elke 14 dagen aan straat staan en zou 1x per 4 weken in ons geval echt te weinig zijn dus sowieso 26 x 7,50 per jaar aan container-kosten. Omdat we formaat postzegeltuintje hebben met (te) weinig groen, waardoor erg weinig ruimte voor 3 containers (hebben ook een papierbak die ik heel trouw vul) en héél weinig snoeiafval, hebben we net als de vorige bewoners ervoor gekozen om geen gft-bak te hebben. Het beetje snoeiafval gaat in zakken en leveren we aan bij de milieustraat (tot nu toe is dat nog gratis) en het groente- en fruitafval gaat dus (helaas dus wat minder milieuvriendelijk, ik weet het!) mee met het restafval.

Zouden we een gft-bak hebben, zou deze door de kleine hoeveelheid afval (want geen tuin- en snoeiafval) niet om de 14 dagen aan straat gaan want 3 euro voor een bodempje vol in de bak is, vind ik dan toch aan de prijs. Zo'n bak stinkt na een tijdje (zeker met dit weer want staat hier altijd pal in de zon en geen ander plek mogelijk)  ... en dan zit ik al een stuk minder prettig op mijn tuinstoeltje op een meter afstand, want als ik ergens van gruwel is de stank van afval. Hier om de hoek ondergrondse containers voor de bewoners van het appartementencomplex en met mijn hyperactief geprikkelde neus loop ik daar al het liefst zo snel mogelijk voorbij ... ruik ik op meters afstand.

Tuurlijk zouden we het anders (lees: groener) kunnen doen, overal zijn argumenten of oplossingen voor. Ik vond de oplossing in mijn vorige woonplaats nog altijd de beste; daar had ik een duo-bak die wekelijks geleegd werd ... echt ideaal; restafval aan de voorkant en gft aan de achterkant. Dat was een win-win wat mij betreft; elke week geleegd dus minder stankoverlast en ik was een stuk bewuster in het scheiden van afval!

*Betalen jullie op jaarbasis een vast bedrag of per leegbeurt?*

Zuinig met water?

Alsof het zo moest zijn, viel gister de kaart om de watermeterstand door te geven, in de brievenbus. Als we dan toch bezig zijn, doen we daar ook gelijk maar even een screening op om te kijken of we daar 'goed bezig' zijn.

Volgens de site van het waterbedrijf verbruikt een gemiddeld gezin met 4 personen met bad, auto('s), vaatwasser en wasmachine zo'n 176 m3 per jaar. Dat bad staat in de badkamer gruwelijk in de weg, wordt zelden tot nooit gebruikt en als we ooit toe zijn aan een verbouwinkje dan is dat ding het eerste wat ingeruild wordt voor een kast met dubbele wastafels (plannen zijn er, nu budget nog maar daar wordt aan gewerkt!)

Auto's worden in principe ook niet thuis gewassen dus dat scheelt alweer litertjes, maar de vaatwasser draait elke dag wel een rondje en de wasmachine heeft ook genoeg te doen. Douchen doen we dagelijks en we hebben dit jaar voor een langere tijd een logé gehad die wel erg van de straaltjes genoot dus dat heeft ook vast invloed op de eindstand.

In totaal hebben we 120 m3 verbruikt en dat klinkt best aardig. Gemiddeld verbruik is 126 liter per persoon per dag wat 46m3 is x 4 personen is zelfs 184 m3 op jaarbasis. Reken ik dan verder met ons verbruik dan is dat 328 liter per dag oftewel zo'n 219 anderhalf-liter flessen. Je zou toch maar elke dag deze aanvoer 'bij de pomp' moeten halen...

Nog even de cijfers van vorig jaar erbij gepakt en toen hebben we 106 m3 verbruikt en die stijging verbaast me dus niks want met een logé erbij en pubers die toch wat vaker ... en langer onder de douche gaan staan, en steeds meer was lijken te hebben, zou het wel heel bijzonder zijn geweest als we gelijk waren gebleven of minder hadden verbruikt.

Vanaf nu ga ik daar wekelijks ook maar eens de stand van bijhouden, gewoon om te zorgen dat het verbruik niet nog verder omhoog gaat, want dan geef ik de pubers een timer mee voor onder de douche :-)

Boodschappenpotje

In antwoord op de vraag van Vlinder van de blog "- tienduizendeuro" hoeveel budget wij nu per week voor boodschappen hebben, heb ik e.e.a. maar eens in een blogje gezet want het was te lang om als reactie op haar blogje te plaatsen. Potje Jan is nou eenmaal lang van stof en zou daarom ook niets met twitter kunnen; 140 tekens als max dan heb ik wel héél veel tweets nodig :-)

Hoe doen wij het: we zetten elke maand 500 euro vooraf apart als de salarissen gestort zijn. Terwijl ik dat zo op mijn beeldscherm voorbij zie komen, voelt dat nou niet echt als een consuminder-bedrag. Toch zie ik bij de kassa's heel wat dorpsgenoten stukken meer afrekenen terwijl er soms minder in hun karretje ligt (vol met luxe en dure hapjes etc) of ze juist overvol zijn en ik me stiekem wel eens afvraag of ze dat echt allemaal in één week op gaan eten. Wij zijn uitgegaan van 2 dingen; wat kunnen / willen we uitgeven en wat hebben we met ons gezin nodig om goed, gezond en gezellig te eten en ook de puberbuiken (onze snackers die vooral wel dol op chips en chocola etc. zijn) van wat lekkers te voorzien ook nog rekening houdende dat we een paar hele moeilijke eters hebben (waarvan ik er eentje ben) o.a. ivm allergietjes.

In de maand met 5 weken hebben we dan precies 5 x 100 euro wat ons wekelijkse budget is (4 personen en viervoetertje en zijn voer is prijzig!). In de maanden dat er maar 4 weken zitten, zouden we theoretisch dus 125 euro hebben, maar zo doen we het niet :-)

We blijven op die 100 euro per week zitten, waardoor we uiteindelijk dus 100 euro extra hebben in die maanden; dat "extra potje" wordt besteed aan o.a. vlees wat we in grotere voorraad bij een slachter-met-winkeltje halen en invriezen (duurder, maar topkwaliteit), een keer naar de molen rijden (hier komen regelmatig allerlei baksels uit de oven), extra toiletartikelen (hakt er in met 2 pubers pff) etc. of gewoon een dure / onverwachte rekening van kunnen betalen.

Maar ... nu we weer met een weeklijst werken, lijkt het erop dat we die 100 euro per week voor de boodschappen niet eens nodig hebben als we nog maar meer bewuster boodschappen doen, en dus terug kunnen naar 80 euro en er dus zo'n 20 euro per week in de leuke-dingen-pot kan, maar wie weet stel ik het budget in 2013 (of eerder) toch een stuk lager in want structureel wekelijks 20 euro in het leuke-dingen-potje vind ik eigenlijk echt veel te veel. Mooie test voor de komende weken om uit te zoeken hoeveel we nu echt besteden en wat nou echt nodig is of waar we nog kunnen 'verbeteren'.

Waar doen we onze boodschappen:  we gaan dus niet alleen langs de budgetsupers zoals de a.ldi (moet ik een dorp verderop dus benzinekosten) en l.idl (die hebben we wel), maar duiken voor een aantal boodschappen wel onderin de schappen bij de appie voor de euro-shopper producten of hebben het huismerk en zijn dan soms zelfs goedkoper uit dan bij de l.idl.

We hebben het al wel eens uitgetest, maar voor ons werkt het niet om lijstjes bij te houden met prijsvergelijk waar wat het goedkoopste is en dus in alle 4 de supers die we hier hebben een deel van de boodschappen te halen omdat product a bij die super goedkoper is maar we voor product b bij de andere super net weer meer voordeel hebben.

We houden het voorlopig op 2 supers, maar binnenkort rij ik wekelijks naar een dorpje verderop waar 2 supers staan die we hier niet hebben en in de tijd dat puber traint, zou ik daar snel even bij die ene (die ik heel fijn vind om boodschapn te doen maar er niet speciaal voor wil rijden) een rondje kunnen doen voor aanbiedingen en als ik dan toch met een mandje loop ook voor producten die we standaard gebruiken maar echt lager in prijs zijn (moet ik alsnog gaan prijsvergelijken) ... houden we nog even open.

Stand van zaken; de weeklijst weer gemaakt, de meeste boodschappen voor komende week zijn vandaag al gedaan, woensdag nog wel even een extra rondje voor 'vers' en de schade tot nu toe 57 eurootjes dus ook komende week gaan we het met 80 euro makkelijk redden!

Wel hebben Dubbeltjelief en ik elkaar vandaag met lichte verbazing aangekeken waarom het ons de afgelopen maanden niet gelukt is (deels verklaarbaar hoor) om onder het budget te blijven en we rond de 100 bleven schommelen en het met een weeklijstje meer dan makkelijk zelfs gewoon lukt en we er niet eens echt moeite voor hoeven doen en als het ooit echt zou moeten, we zelfs nog met minder budget zouden toekomen.

Dubbeltje hier - dubbeltje daar

Het is het einde van de week en tijd om weer even de balans, of beter gezegd het huishoudpotje, op te maken en da's eigenlijk ook een rare zin want we proberen juist op dit potje te besparen en niet alles op te maken zodat er wat door kan naar het leuke-dingen-potje.

We maakten weer een weeklijst en pasten daar de boodschappen op aan; we bleken nog e.e.a. op voorraad te hebben. Tussendoor gingen we nog een keer naar de boer-met-winkeltje en de kaasboer op de markt, bleek onze voorraad brood even verkeerd ingeschat en scoorde ik nog wat voorraad aan toiletartikelen die nu in de aanbieding waren. En verder bleven dus zoveel mogelijk weg van de winkels en overbodige aankopen.

Ik ging dus ook niet richting de Cee-Duizend waar deze week weer een heleboel één-euro-boodschappen waren. Een boel bruikbare dingen in de folder maar merendeel allemaal niet echt persé nodig en dan gaan we die nu dus even niet op voorraad houden. We gaan vanaf nu wel de folders van de 4 supers nakijken, maar nog bewuster nadenken, dus ook over (voorraad-)aanbiedingen.

Het optelsommetje geeft aan dat we 15% van ons wekelijkse huishoudpotje niet opgemaakt hebben, dus eerste en vooral voorzichtige conclusie is dat het weeklijstje voor ons absoluut positief effect heeft in een heleboel opzichten:

* Het niet meer na een lange werkdag hoeven nadenken wat te gaan eten (inclusief de zinloze discussies over geen zin in, niet lekker, wil wat anders), dan nog boodschappen te moeten gaan doen, laat gaan koken en dan eigenlijk al geen zin meer te hebben om nog in de keuken te staan dus snelle-jelle-hap.

* Door te plannen, wordt ook goed gekeken naar wat we bijv. nog aan vlees in de vriezer hebben en wordt dit op tijd uitgehaald om 's avonds te gebruiken ipv te laat aan gedacht en dus wat mee te brengen wat gelijk in de pan kan.

* Door gelijk 'aan de kook' te kunnen, wordt er wat uitgebreider gekookt of dingen die wat meer tijd kosten dan de snelle-jelle-maaltijden waar we vanaf wilden en komt er als vanzelf net wat meer op tafel, al is het maar een extra salade of fruittoetje na het eten en sta ik een stuk relaxter in plaats van druk-druk-druk in het keukentje en als vanzelf blijven we ook wat langer gezellig aan tafel hangen want ... alle tijd nog over

Die 15 procentjes pinnen we dit weekend en gaat dan in het enige potje wat 'echt' bestaat (en daarbij ook nog de 'leukste' van allemaal is) want ik moet er niet aan denken dat ik in mijn kast echt allemaal potjes-met-dubbeltjes op een rijtje zou hebben staan! 

Ik ben niet zo handig en verstandig met contant geld want hou dan veel minder overzicht en geef die dubbeltjes dan sneller (en onverstander) uit dan wanneer ik zoveel mogelijk pin en alles dagelijks in excel noteer. Blijkbaar moet ik als het om dubbeltjes gaat gewoon met mijn neus op het scherm de feiten gedrukt worden en duidelijk weten wat en hoeveel er nog te besteden valt aan bijvoorbeeld de boodschappen.

En we deden nog een bijzondere besparing; we bespaarden maar liefst 1/4 deel energieverbruik in vergelijk met de vorige 2 weken terwijl de pubers nog gewoon thuis waren. Ik weet het nog niet zeker, maar vermoed dat de droger toch één van de probleemgevallen hier in huis is. Ik blijf nog even speuren, maar met dit verbruik (van 101 naar 76 KwH) ben ik eigenlijk best tevreden. Ook hadden we minder gas nodig terwijl we volgens mij toch allemaal net zoveel douchen en was de teller vorige week nog 5m3, kwamen we nu niet verder dan 2m3, maar ach dat is al weer heel snel anders zodra het ceeveetje zijn werk weer mag doen. Voorlopig noteer ik die stand maar kan er nog weinig mee.

Een prima bespaarweek dus, nu gauw verder met het maken van een nieuw weeklijstje en jullie ondertussen een gezellig weekend toe te wensen!

Een potje met de bodem in zicht ...

In Huize Potje Jan zijn ze even wat minder blij want dachten ze dit jaar behoorlijk op de rit te zitten, zit er toch weer ergens een adder onder het gras en aangezien Potje Jan zelf bang is voor alles wat maar reptielachtig rondglibbert, is ze erg op haar hoede en vooral not amused!

Eén van de pubers krijgt sinds kort medicatie die door sommige ziektenkostenverzekeraars (pff lang woord, dat kort ik even af naar ZKV) wel vergoed worden, soms een deel en door anderen helemaal niet. Omdat dit grapje ons ruim 400 eurootjes per jaar gaat kosten, zette ik mijn inspecteurspetje op, pakte mijn loep erbij en gooide wat termen op google en op de site van onze ZKV en ik was zo verbaasd dat ik er een telefoontje aan waagde (niet dat je daar wijzer van wordt).

Wij hebben een gezinspolis waarin hiervoor geen vergoeding is. Da's jammer maar helaas, maar wat mij dan verbaasd, is dat onze ZKV een polis heeft die ruim 10 euro per maand goedkoper is dan onze polis en daarin wordt het wel tot een max van 250 euro vergoed. Huh ... minder betalen en wel vergoeding krijgen, meer betalen en dus pech hebben. Maar, was de reactie van onze ZKV ... u krijgt natuurlijk dan wel alle kosten mbt bevallings- en kraamzorg vergoed, alsof dat mijn vraag was. Dubbeltjelief en ik vinden het prim zo en een tweede leg is niet eens een bespreekoptie ... zelfs niet als die kosten volledig vergoed worden, tsjonge!

Een optie is dus om in 2013 gewoon even van polis te switchen bij onze ZKV mits de rest van de vergoedingen ook in ons straatje zijn, maar ergens in het bovenkamertje van Potje Jan rinkelde nog een belletje want ze had nog iets op de site gezien wat erg onduidelijk blijft. We hebben hier in huis een beugelbekkie rondlopen die al jarenlang aan het beugelen is, kaakoperaties heeft gehad en weliswaar aan de laatste loodjes bezig is, maar er moet nog wel wat gebeuren.

Op mijn vraag hoeveel budget er nog in dit ortho-potje zat, bleef het opeens erg stil en bleek dit potje op 53 eurootjes helemaal leeg te zijn ... en niemand die de moeite doet om ons daarover te informeren want vanaf nu mag ik de facturen van de ortho dus mooi zelf betalen. Geen idee hoever de ortho is met het indienen van zijn rekeningen bij de ZKV. Ik dacht nog lekker naïef dat er voor volgend jaar nieuw budget zou zijn, maar nee budget was eenmalig en vanaf nu alle kosten dus voor eigen rekening. En dat met die vrije ortho-tarieven, logisch dat die ortho zo'n stralende tandenpoetslach heeft, maar ik lach als een boer met enorme kiespijn!

Oké dat wordt dus niet switchen naar een andere polis bij onze ZKV maar naar een ZKV die en de optie heeft dat medicatie van puber (deels) vergoed en zonder voorbehoud de ortho-kosten van puber nog wil vergoeden. Ik hou al niet van verstoppertje spelen en al helemaal niet in het bos, maar van dit ZKV-bos word ik echt niet vrolijk.

Tot nu toe kom ik uit bij een ZKV waar ik ons via mijn werkgever collectief kan verzekeren (met de polis die ik denk dat we nodig hebben voor mezelf + 2 pubers want Dubbeljelief heeft een eigen ZKV maar gaat misschien nog mee), krijg ik dan 15 euro korting op mijn totaalprijs, 300 euro vergoed aan DE medicatie en vergoeden ze de ortho, nog meer polisvergoedingen dan de de polis die ik nu heb en blijft ongeveer qua prijs gelijk.

Nu nog even van boom naar boom of ik zo maar kan instappen terwijl bekend is dat deze medicatie gebruikt wordt en dat ortho een langdurige zaak was waarvoor we nog een jaartje nodig hebben. Zo niet, dan mag ik er wel een baantje bij gaan zoeken ... Iemand dit al wel eens geprobeerd uit te zoeken; geven de ZKV's eerlijk antwoord of blijven ze vaag en staat e.e.a. wel duidelijk in de offerte?

Ik ga even wat bomen kappen, dat zoekt wat makkelijker en werkt vast ontstressend!

Een weekje bloggen ...

Mijn eerste week bloggen als Potje Jan zit er op en hoewel bloggen voor mij niet zo nieuw was, want dat deed ik al een tijdje op een ander blogadresje, ben ik héél blij om vanaf nu ook als Potje Jan door het leven te gaan. Alleen al door dingen op te schrijven eh .... op een beeldscherm te tikken, geeft het meer inzicht en het voelt goed om, naast al die andere blogjes, mijn verhaal te delen. Niet dat ik het wiel uitgevonden heb of een geweldige (be)spaarder ben of dit blogje als inspiratiebron bedoeld is. Het is hooguit een kijkje in onze keuken, net zoals ik graag bij anderen in hun keukentje mee kijk en mee neus naar welke recepten en met welke ingrediënten gebruikt worden en wat het resultaat is en of ik daar zelf ook iets mee kan.

Door de reacties op mijn blogjes en het lezen van al die andere blogjes die als een soort virtueel inspiratie-boek voor me zijn, besef ik nog meer dat we op dit moment een goede afslag op de centjes-weg hebben genomen. Het is natuurlijk niet zo dat we vorige week pas doelloos op een rotonde dwaalden, niet wetende welke afslag te nemen. Al vanaf het moment dat ik een alleen-met-kids-huishoudentje runde, heb ik met héél veel vallen en opstaan, geleerd dat wat mijn ouders destijds deden, helemaal niet zo verkeerd was en wilde ik niet in de problemen komen, geen andere keuze had om te gaan budgetteren en zelfs ik kon dat weer leren!

Als zij ons nou ook hadden geleerd dat (be)sparen prima is zolang je niet vergeet van dingen te genieten en je af en toe best eens geld mag 'verkwanselen' door een kop thee op het terras te drinken in plaats van thuis op de bank maar daar op een verstandige manier mee om te gaan, dan was ik destijds waarschijnlijk veel minder mee gegaan in de flow van het heerschap waarmee ik verkeerde. Door alleen maar te potten en niet te leren om af en toe ook eens geld uit te geven, is er bij het op mezelf gaan wonen waarschijnlijk een soort weerstand ontstaan tegen dat altijd maar zuinig aan doen en daar is iemand wel heel handig op ingesprongen. Laten we hopen dat ik daar dan in ieder geval iets van geleerd heb!

Ik ben trouwens totaal verbaasd over het aantal bezoekers die bij Potje Jan dagelijks gezellig even de keuken binnen stappen. Laat ik voorop stellen dat het me absoluut niet om het aantal bezoekers of volgers te doen is, maar ik draai toch al wat langer in blogland mee en op mijn andere huisnummer kom ik op de meeste dagen zo tussen de 50 en 100 bezoekers per dag tegen en dat vond ik echt altijd al zoveel. Al die mensen die de moeite nemen even je blogje te lezen en stiekem nog leuker als er een reactie achtergelaten wordt.

Op dit huisnummertje woon ik nu een weekje en komen er gewoon een paar honderd bezoekers per dag aanwaaien en geen idee waar ze vandaan komen en waarom ze juist bij Potje Jan blijven hangen, maar duidelijk dat bloggen over geld, over (be)sparen en alles wat daar omheen hangt, op dit moment voor veel mensen een hot item is waarover ik de komende tijd dan ook nog genoeg te bloggen (en uit te zoeken) heb. Enne lees je hier mee maar heb ik jouw blogje nog niet ontdekt, meld het me dan even zodat ik je blog aan mijn inspiratieboekje kan toevoegen.

Door de bomen ... (2)

Naast het feit dat we dus meer electriciteit zijn gaan verbruiken, heb ik ook het idee dat het pakket wat wij bij onze energieleverancier hebben, misschien wel goedkoper kan. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik er 'de ballen verstand' van heb. Bij mijn eerste huisje een overeenkomst met hen afgesloten en eigenlijk altijd een hele trouwe klant gebleven, deels ook omdat ik op zie tegen switchen omdat ik daar hele wisselende verhalen over hoor en we slechte ervaringen hebben met pakket/leverancierswisselingen in de tv/telefoonbranche.

Vanaf begin af aan al heel bewust met energie geweest, bijna altijd geld terug, zelden ophoging voorschot (behalve bij verhuizingen uiteraard, ander huis - ander verbruik) terwijl dat nu opeens zomaar omgegooid wordt omdat we meer verbruiken maar zeker ook omdat tarieven stijgen en we ondertussen naar 145 euro per maand gaan voor electriciteit en gas en dat vinden we bij Potje Jan wel heel veel dubbeltjes en elk dubbeltje minder is meegenomen.

Water gaat via andere leverancier en naast verbruik worden ook gemeentelijke zaken zoals het legen van kliko's etc. meegenomen in het voorschot dus daar zou ik echt nog naar verbruik moeten gaan kijken en jaarrekening erbij moeten zoeken; wordt volgend agendapuntje!

Positief puntje is trouwens dat het gemiddeld gasverbruik van een tussenwoning volgens het Nibut gemiddeld 1400 m3 is en wij vorig jaar maar 660 m3 verbruikt hebben. Dat is zelfs een stuk minder dan in het kleinere maar minder geïsoleerde huurwoninkje waar we eerst woonden. Energiezuinige bouw ... maar alleen qua stookkosten in ons geval iets positiefs op de rekening van plussen en minnen te melden. We koken niet op gas (was misschien een stuk voordeliger) en ik heb de thermostaat héél scherp ingesteld (overigens zonder het koud te hebben en ik ben een mega koukleum die in de zomer nog wel loopt te klappertanden), het bad wordt zelden gebruikt (al 3x geloof ik sinds we hier wonen) en met douchen letten we als vanzelfsprekend op de tijd. Dat wat ik daar kan, wil ik ook héél graag met mijn electriciteitsverbruik!

Wat hebben we nu in ons pakketje:
- groene stroom variabel, met standaard keuzetarief en flex looptijd waarbij mijn energieleverancier aangeeft dat tarief groene stroom gelijk is aan 'gewone' stroom en dan mijn voorkeur dus zeker voor groen gaat (in de hoop dat die dan ook echt groen is)
- gas variabel, met flex looptijd

Ga ik toch overstappen wat pas in juni volgend jaar kan dus alle tijd voor wat inspecteurs-werk. Als ik mijn huidige energieleverancier trouw blijf, heeft het dan zin om naar een ander pakket te switchen?
Kies ik nu voor een variabel of vast tarief? En bij vast 1, 3 of 5 jaar? Groene stroom of toch maar niet? Betalen we een prima tarief gezien gezinssamenstelling en verbruik of juist teveel? Ik ben huiverig om de klantenservice te bellen omdat ze me dan misschien juist wel met een nog duurder pakketje afschepen en ik maar denken goedkoper uit te zijn. Zij moeten er aan verdienen tenslotte en ik wil eigenlijk gewoon een eerlijk advies waar ik wat mee kan.

Dus wie het weet, mag het zeggen; graag zelfs want elke tip is welkom!

Door de bomen ... (1)

Bij Potje Jan zien ze door de bomen het energie-bos niet meer. Vandaag las ik op de blog van zuinigaan (klik) de tip om e.e.a. voor wat betreft energieverbruik op een vergelijkingssite eens uit te rekenen en dat deed ik maar eens even en voerde mijn gegevens in. Tot mijn stomme verbazing staat mijn eigen energieleverancier boven aan het lijstje, maar dan moet ik wel even klant van ze worden ... dat was ik al dus puzzel ik even verder.

Ik dacht op de goede weg te zijn en kregen dan ook vorig jaar geld terug waardoor ik helemaal het goed-bezig-gevoel had. Ik check elke 3 maanden online of we ons voorschotbedrag moeten aanpassen en met huidig verbruik en gestegen energieprijzen moeten we die omhoog bijstellen. Niks geld terug of quitte spelen zoals we gewend waren,terwijl er naar mijn idee niets veranderd is m.b.t. het stroomverbruik dan een paar maanden geleden.

Verbruiken we nu echt zoveel als ik denk? Ik check op de site van het Nibut en ontdek daar dat het gemiddeld energieverbruik van een gezin met 4 personen 4694 KwH is, oftewel iets meer dan 90 KwH per week ... daar zitten wij op dit moment dus zo'n 10 KwH per week boven terwijl dat vorig jaar nog slechts 2 KwH per week was. We stijgen dus in verbruik en onduidelijk waaraan terwijl we juist bezig waren om dit naar beneden te krijgen.

Al aangepakt: zo goed als alle lampjes hebben een spaarlamp, opladers blijven niet in de stopcontacten, 1 kook- of 60 graden was en de rest alle wasjes op het korte programma, droger wordt minimaal gebruikt (m.n. handdoeken en beddegoed) maar vanaf nu mag die geen volledig programma meer draaien maar alleen nog maar aan bij de 'handdoeken/beddegoed draai' en dan slechts 5 tot 10 minuten en daarna alles aan de lijn; . Verder geen aanschaf van andere apparaten en gemiddeld zijn zo'n beetje alle apparaten hier zo'n 8 jaar oud en net zo in gebruik als de maanden hiervoor.

We koken op inductie (krachtstroom) wat al in het huisje zat, oven staat regelmatig aan met lekkere baksels maar ook dat was altijd al zo; kan me niet bedenken waar die energieslurpers nu opeens verstopt zitten waardoor we toch stijgen in verbruik. Krom ook; aanpassingen doen, bewuster denken met energie om te gaan en toch meer verbruiken. Wat zie ik over het hoofd?

Nog een potje van Jan: het leuke-dingen potje

Ik wil héél graag besparen, zeker met het oog op de toekomst, maar er is teveel in mijn leventje gebeurd om alleen maar aan die toekomst te denken. Ik leef NU en zonder overdreven uitspattingen wil ik daar wel van genieten. Ik hoef geen luxe, dure vakanties, kleding, grote auto weet ik wat en ben al heel snel tevree met juist de kleine dingen.

Maar, terugkomend op het huishoudpotje van gister: als ik het meest geniet van - noem eens wat - ketchup van H.einz op mijn macaroni en echt wel andere, goedkopere varianten geprobeerd heb (dat doe ik dan wel hoor, altijd alternatieven uitproberen!), maar dit ondanks het prijskaartje de lekkerste is, dan gaat deze mee in het mandje. Zo wik en wegen we voortdurend en kijken we bij elk product of daar - zonder af te doen aan smaak en kwaliteit - of daarop te bezuinigen valt.

Duidelijk is als we een weeklijstje maken met daarop de planning wat we die week gaan eten, we toch bewuster boodschappen doen en daardoor minder uitgeven. Slechts één keer per week na te denken over wat je gaat eten ipv elke dag die legpuzzel (in huize Potje Jan zijn we een clubje lastige eters bij elkaar) is al een tijdwinst, maar het nu ook weer consequent gaan doen, is een ander verhaal. Het gevaar van geen weeklijstje is dat je elke dag weer opnieuw die super in gaat en dat in ons geval altijd meer dubbeltjes en tijd kost dan.

Bewijs is deze week alvast geleverd; we maakten braaf onze weeklijst en Dubbeltjelief haalde alleen wat op het lijstje stond en toen hij het bonnetje liet zien, dacht ik even dat hij de helft vergeten was. Morgen nog naar de boer-met-winkeltje voor de groentes (niet altijd goedkoper, wel stuk lekkerder) en een bezoekje aan de budget-super (we hebben hier de keuze uit 4 supers) waar we ook onze vaste dingen halen en dan hebben we op een paar kleine vers-dingetjes na al onze boodschappen voor de hele week.

Wat doen we met het geld wat van het wekelijkse budget overblijft; dat gaat door naar het volgende potje: het leuke-dingen-potje. Je kan het volledig uitgeven aan boodschappen of je kan proberen nog iets meer op de kleintjes te letten en restant opzij te zetten voor leuke dingen zoals een keertje uit eten, dagje uit of wat dan ook. Zo voelen we het niet in onze portemonnee, eten er geen hap minder (hooguit anders) om en vullen heel voorzichtig ons potje waardoor nog bewuster boodschappen doen ook weer een sport geworden is.

Verbeterpunt is om toch ook de folders van de 2 supers waar we zelden komen, na te lopen op aanbiedingen. Niet dat we daar dan ook weer van alles mee in  het karretje moeten nemen (risicofactor!), maar slechts artikelen die we sowieso al kopen en daar goedkoper / in de aanbiedingzijn. Het is door tijdgebrek dat we (nog) geen overzicht hebben wat in welke supermarkt het goedkoopste is, dat zou waarschijnlijk nog meer winst opleveren, maar ook veel tijd kosten en dat is op dit moment nog even lastig combineren.

Hoe doen jullie dit; wat zijn je aandachtspunten bij het boodschappen doen en hoe bespaar je nog net een beetje meer bij de kassa?

Het eerste potje dubbeltjes van Jan: huishoudpotje

Potje Jan zal wat bekennen; zij heeft potjes nodig als soort van structuur want eigenlijk is zij één grote chaos maar juist door lijstjes, overzichten en gewoon over-gestructureerd te zijn probeert zij zowel het huishouden als financiën op orde te houden. Dat gaat meestal lange tijd goed, maar o wee als het even anders loopt, dan verdwijnen de structuurtjes alsof ze er nooit waren en lijkt ook de pinpas opeens tiepetje ADHD zovaak dat die dan gebruikt wordt. Je hebt emo-eters, maar Potje Jan is eigenlijk van nature een emo-shopper. Inmiddels al lang geleerd dat zo'n geweldig, fantastisch of prachtige aankoop slechts een seconde-momentje is en het checken van de bankrekening daarna een volledige 'rebound' geeft dus merendeels van de tijd is dit redelijk onder controle (applausje voor mezelf).

Op het moment dat ik er alleen voor kwam te staan met 2 kids en ik 'van onderaan die bodem' weer opnieuw moest beginnen met een erg lege bankrekening (saldo nul), geen spullen en een huisje waar heel veel aan moest gebeuren, ben ik al begonnen met in ieder geval niet meer uit te geven dan er binnen kwam, dat was de eerste stap door heel strak te budgetteren, bankrekening die niet in het rood kon, er bestaan geen eurochques meer, niet in bezit van creditcard etc. Inmiddels zijn we (want hoewel ik stuur, doe ik wel alles in overleg met Dubbeltjelief) zover dat we nog een stap verder gaan en alles wat binnenkomt, verdelen in potjes zodat we heel inzichtelijk hebben waar we wat aan kunnen / mogen uitgeven en wat er overblijft om gespaard te worden.

Het eerste potje met dubbeltjes is het huishoudpotje; dit is een bedrag wat we maandelijks aan boodschappn te besteden hebben. We hebben dit bedrag afgerond en gebaseerd op maanden met 5 weken wat betekent dat we 2 van de 3 maanden budget overhouden en hiervan bijv. naar de slachterij-met-winkeltje gaan en daar een grotere voorraad inkopen of andere voorraad die we zo af en toe aanschaffen (schoonmaakspullen, toiletartikelen etc).

We hebben met één van de kids een aantal pittige maanden achter de rug; de basisstructuur bleef gelukkig overeind (ondanks wel héél veel emo's maar niet eens tijd om met die pinpas op jacht te zijn) maar de puntjes op de i konden een stuk beter en vanaf nu gaan we die weer aanpakken. De bezuinigingsronde met betrekking tot de boodschappen hebben we al langer geleden gedaan en budget met flink wat euro's naar beneden gebracht.

Als de omstandigheden zo zouden zijn dat we echt zouden moeten 'downsizen', zou ik nog een stuk goedkoper boodschappen kunnen doen, maar omdat dit nu niet nodig is en we al niet met overvolle winkelkarren bij de kassa staan, blijven we voorlopig dit budget hanteren en geen idee of dit eigenlijk weinig of veel is met gezin-met-pubers-en-viervoeter. Ik ben in de veronderstelling dat we het best goed doen, maar feit blijft dat we absoluut geen echte consuminderaars zijn en die ons budget waarschijnlijk be-la-che-lijk hoog zullen vinden.

Daarbij hebben we voor onszelf nog een uitdaging bedacht om onder budget te blijven ... dat gaat door naar het volgende potje dubbeltjes.

remmen of gas geven

Omdat er op dit moment geen plannen zijn om het huisje in de verkoop te zetten en er dus ook geen sprake is van die eventuele schuld die er nu bij verkoop zou zijn, zouden we gewoon relaxt achterover kunnen leunen. Toch hebben de berichten in de media, maar vooral een aantal (be)spaar blogjes Potje Jan en Dubbeltjelief flink aan het denken gezet.

We zouden er voor kunnen kiezen om er niets over te lezen, niet te verdiepen in de hypotheek-materie, want we hebben alle zaakjes prima geregeld. We betalen maandelijks netjes ons hypotheekbedrag (deels spaar /deels aflossingsvrij dus geen beleggingshypotheek zoals in het verleden), zo ook het spaardeel voor de spaarhypotheek en ontvangen onze belastingteruggave van de renteaftrek. We komen rond, hebben geen schulden, letten op de kleintjes en kunnen op onze betaalrekeningen niet onder de nul-grens (bewuste keuze), dus hoezo aanpassingen gaan doen?

Toch knaagt er iets als we het over het aflossingsvrij deel hebben wat toch zo'n 45% van onze hypotheek betreft. Net als zoveel anderen waren wij bij aankoop ook nog in de veronderstelling dat na 30 jaar ons huisje in waarde gestegen zou zijn en we met betrekking tot het aflossingsvrije deel zeker quitte zouden spelen, maar met de berekening zoals gister in het blogje, werd ons wel duidelijk dat dit 'm waarschijnlijk niet gaat worden.

Toch maar eens gaan nadenken om dat aflossingsvrije deel wel te gaan aflossen. Maar weet je wel hoeveel dat is en hoe dat op ons maandelijks budget gaat drukken? Dat klopt, maar niks doen, is sowieso vragen om problemen!

Ik ging aan het rekenen hoeveel we maandelijks weg zouden moeten zetten om aan het einde vane rit, er zijn al een paar hypotheekjaartjes voorbij, genoeg in het potje te hebben om niet alleen het spaardeel maar ook het aflossingvrije stuk in te wisselen en het huisje dan eigenlijk pas echt van ons is. Ik maakte een formulesommetje van het totale bedrag, aantal jaren en de huidige spaarrente-stand (veel lager dan nu zal het vast niet worden in spaarland hoop ik) en kwam uit op 250 euro per maand.

Dat zijn wel heel veel dubbeltjes elke maand en waar toveren we die vandaan want we redden het financieel en zijn best tevreden met wat we nu te besteden hebben, maar geen geldboompje in de tuin waar we zo even die dubbeltjes vanaf kunnen plukken of ander reservepotje.

Ik hield al heel secuur onze administratie in excelbestandjes bij, door schade en schande wijs hè en na wat geschuif en aanpassingen en eigenlijk dus op een aantal zaken flink te gaan besparen (kon dat nog dan want we zater er toch al best bovenop?), moet het ons gaan lukken om vanaf nu die 250 euro per maand apart te zetten maar dan zullen we toch nog zuiniger moeten gaan doen dan we al deden en da's best pittig.

De eerste stap is gezet, het eerste bedragje ook al gestort. De komende tijd gaan we ons eens verdiepen of het handig is om tussentijds te gaan aflossen en hoe we dat gaan aanpakken of dat we het potje op de spaarrekening laten groeien en dan aan het einde van de rit 'inleveren'. Belastingtechnisch is optie 1 misschien toch wel de beste keuze, dan wordt het huisje ook steeds meer van ons, maar eigenlijk weten we hier (nog) te weinig van.

Genoeg uitzoekwerk dus met voors en tegens, maar ik denk dat we als het over de hypotheek gaat weer op koers zijn hoewel er nog wel wat meer bespaarstappen gemaakt mogen worden en ik nog kritischer naar uitgaven ga kijken want voor je het weet, staat je keukentje op instorten of is je badkamer aan een nieuw tegellaagje toe en daarvoor wil ik nul euro financieren, dat wordt dan dus gewoon uit 'eigen pot' ophoesten dus ook daarvoor moet een pot-met-dubbeltjes gevuld gaan worden!

Onder water

Deel 5 alweer als soort van story-book van daar waar we nu staan en wat we van plan zijn te gaan doen. Ik had een groot deel al getikt en hak dat in (blog)stukjes om het een beetje leesbaar te houden, ben namelijk tiepje-lang-van-stof. Onderstaand blogje tikte ik dus al eerder maar was vandaag even bijzonder actueel!

Vanochtend hoorde ik het al op de radio en ook in de digitale krant een stukje terug te vinden: een kwart (da's een heleboel!!) van mensen met een hypotheek staat vanaf 2013 onder water, oftewel hun hypotheek is hoger dan de waarde van hun huis waardoor ze met een restschuld blijven zitten. Hoe toepasselijk onderstaande dus:

~~~~~~

Soms denk je van je fouten geleerd te hebben, wel 100x over alles nagedacht te hebben, het allemaal goed geregeld te hebben, maar dan zijn daar opeens die 'onvoorziene omstandigheden' en dan kan je net doen alsof je het niet ziet en struisvogeltje spelen of je kan maar gewoon de feiten ogen zien en er wat mee gaan doen.

Toen wij ons huisje kochten, waren de huizenprijzen nog redelijk stabiel en de kadaster-check liet zelfs zien dat wij minder betaald hadden dan die andere 6 bewoners die in de maanden ervoor (er werd hier nogal eens van eigenaar gewisseld zoals vaker bij net-geen-nieuwbouw-meer) in de straat een huisje hadden gekocht. Goeie deal toch?

Maar toen ging het mis op de huizenmarkt; er stonden weer een paar huisjes in onze straat te koop met een vraagprijs zoals wij ook voor ons huisje betaald hadden of zelfs net ietsje hoger. De verkopers waren nog overtuigd dat het allemaal wel los zou lopen en een aantal van hen hadden nog zonder hun huis verkocht te hebben, een nieuwbouwtje gekocht. Dat ging tot nu toe toch altijd goed?

Nu dus niet want de huizen bleven langer te koop staan. Flink langer zelfs terwijl de oplevertermijn van hun nieuwbouw in zicht kwam. De eerste verkoper zakte met zijn vraagprijs en al gauw kon de rest niet achterbleven want er moest verhuisd worden. Er zijn zelfs bewoners die uiteindelijk met verlies verkopen om toch maar te kunnen verhuizen en niet met twee huizen te blijven zitten.

Kortom de huizenprijzen zijn ondertussen dik twintig tot vijfentwintigduizend gezakt en er staat er nog steeds eentje in de verkoop waar inmiddels huurders in zitten omdat het maar niet verkocht wil worden. Dus het rekensommetje dat wij aan het einde van de dertigjarige rit (iets korter zelfs gezien de leeftijd van Dubbeltjelief) quitte zullen spelen, gaat niet op en we hebben zelfs te maken met een flinke waardedaling waarvan het einde nog niet in zicht lijkt.

Hypotheek + kosten koper versus de waardedaling van ca. 20.000 maakt dat we als we op dit moment zouden moeten verkopen opeens met een schuld van zeker 40.000 geconfronteerd zouden worden. Boingggg ... doe daar ook nog een deel aflossingvrij bij ... toen we ons daarvan bewust werden, leverde het vooral mij (want Dubbeltjelief slaapt al zodra hij zijn bed ziet) heel veel slapeloze nachten op. Tijd voor actie dus, maar hoe??

Morgen dan maar op naar deel 6 ...

links of rechtsaf

Een nieuwe start in een klein (uitgeleefd) huurhuisje wat zo low-budget mogelijk opgeknapt en ingericht moest worden omdat er gewoon geen centjes waren. Daar word je in ieder geval héél creatief van en mocht je er nog niet van bewust zijn dat het vanaf nu anders moet, dan word je nu wel even keihard met je neus op de feiten geduwd.

Ondanks dat het geen huisje van de woonstichting is, gelukkig toch recht op huursubsidie / toeslag maar met een inkomen wat net boven het minimum ligt, is het elk dubbeltje niet één maar tig keer ronddraaien en gelukkig ben ik mijn 'vaardigheden' uit mijn jeugd toch niet helemaal verleerd. Niet dat ik nu kan sparen maar ik kan rondkomen en af en toe zelfs een extraatje voor de kids doen en voel me vooral heel erg rijk, niet financieel maar wel door een heleboel andere dingen en dat voelt goed!

Ik groei op mijn werk door naar andere functies en breid uren uit zodat we in een net iets ruimer jasje kunnen zitten en zelfs als mijn werkgever collectief ontslag aanvraagt voor mij en heel veel andere collega's aan het begin van de kredietcrisis, geef ik niet op en heb ik het geluk om heel snel weer een andere baan te vinden waarbij ik ook nog flink op reiskosten kan gaan besparen.

Ondertussen ook weer gelukkig samenwonend met Dubbeltjelief waarbij we het zelfs aandurven om samen een huisje te kopen. Dan ben je opeens herstarter in hypothekenland en aangezien ons spaarpotje nog altijd minimaal is, genoeg voor een verhuizing en alles wat daarbij komt, betekent dit dat we de volle mep zouden moeten hypotheken met een deel aflossingsvrij.

Tel daarbij op dat de huizenprijzen hier erg hoog liggen; dat wordt dus zoeken naar een leuk huisje met een vraagprijs die zeker een stuk onder ons maximaal te lenen bedrag zal moeten liggen omdat we in ieder geval geen (over de) tophypotheek willen, want dat bedrag is absurd hoog ... zo verstandig zijn we dan weer wel.

Na een flinke zoektocht vinden we uiteindelijk 'ons' huisje. Weten nog wat van de vraagprijs af te krijgen maar het betekent maandelijks toch een flinke smak geld wat van onze rekening afgeschreven wordt in vergelijk met de huurprijs van het bouwvallige huurhuisje maar daar krijgen we wel heel veel woonplezier voor terug.

Toch begint er na 2 jaar wat te knagen ...

verkeerde afslag

Het eerste huisje van Potje Jan stond in een Vinex-wijk aan het randje van de stad en viel destijds nog onder de premie-A-regeling met een hypotheekrente van ruim 9%. Nu klinkt 142.000 gulden oftewel 64.436 euro als een koopje, maar toen was het voor hele jonge starters een smak geld. Toch was het financieel allemaal goed te doen, zelfs toen er 2 kleintjes kwamen en ik minder ging werken.

Ik woonde destijds samen met een heerschap dat uit een gezin kwam waar een langdurige werkloosheid (jaren '80 crisis) zijn sporen had achtergelaten en dus niet geleerd had om te sparen, domweg omdat er niets te sparen viel. En als er al geld was, dan werd dat aan 'onzinnige' dingen uitgegeven zoal dure kleding om voor de buitenwereld vooral maar niet te laten merken hoe ze er echt voor stonden en was het weer op voor ze er erg in hadden.

Ik dacht altijd van mezelf dat ik heel sterk in mijn schoenen stond, maar bleek toch niet opgewassen tegen een partner die net op de momenten dat er even wat minder geld was, zonder overleg grote uitgaven ging doen. Alles moest groter, mooier en duurder en ik ging gewoon mee met die flow; van klein autootje naar een grote gezinsauto met tweede autootje erbij, van tent naar gloedjenieuwe caravan en dus ook van de premie-A-woning naar een flink maatje groter. Het kon niet op ... en ik greep niet eens in!

In 8 jaar tijd hadden we een gigantische winst op ons huisje gemaakt en was het zelfs zonder bord in de tuin binnen een week verkocht. Een groot gedeelte van de overwaarde werd in het nieuwe huis-in-aanbouw gestoken en ook in een ... heel eng woord ... beleggingshypotheek. Nog altijd jong en vooral erg naïef en volledig vertrouwend op de hypotheekadviseur die 'om de hoek' woonde, maar me nu wel duidelijk is van welke centen hij dat grote huis met zwembad van gebouwd heeft want rijk zijn die jongens vooral van de beleggingshypotheken geworden.

Toch leek er maar geen einde aan te komen aan het mooier-groter-duurder patroon terwijl de inkomsten daar helemaal niet naar waren. Er is een tijd geweest dat er gewoon geen geld was voor luiers, dagelijkse boodschappen etc. en ik met mijn eurocheque naar het GWK ging om het daar voor 300 gulden in te wisselen en ik weer even door kon tot de volgende salarisronde. Een 'drama' toen deze in 2002 werden afgeschafd, maar gelukkig (ahum) was er toen de creditcard waarmee je geld uit de muur kon halen, weliswaar met bijbetaling maar ach ... de boodschappen konden gedaan worden.

Gelukkig kon ik het tot zover afremmen, geen schulden maar wel met een bouwtekening voor mijn neus om een ingrijpende verbouwing te gaan doen en hypotheek dus ook omhoog moest en ik meer zou moeten gaan werken (waar ik met 2 kleintjes geen voorstander van was) terwijl ik nu vaak al niet wist hoe ik rond moest komen. Zo kon en wilde ik niet verder, bang om uiteindelijk wel flink in de schulden te belanden. Dat en nog een boel andere vervelende redenen maakte dat ik samen met de kindjes de voordeur achter me dicht trok om in het diepe te springen.

Huis in de verkoop, gelukkig wel snel verkocht, maar van het geld wat we destijds zo braaf in de beleggingshypotheek hadden gestort was nog maar heel weinig over want met die beleggingen waar iedereen zo lyrisch over was en je zelfs winst zou gaan maken, was het toch niet helemaal goed gegaan. Gelukkig nog een heel klein beetje overwaarde om laatste zaken te betalen en zonder schulden achter te blijven maar met letterlijk helemaal niks, een lege bankrekening opnieuw beginnen, is een uitdaging!

in den beginne

Potje Jan komt uit een gezin waar een soort van boeren zuinigheid een grote rol speelde. Het draaide vooral om praktische zaken en niet om 'mooi'. Een ietswat traditioneel gezin uit de stad, maar deels van boerenafkomst. De vader die heel hard en vooral heel veel moest werken en de moeder vooral druk bezig  met haar huishoudentje en haar hand op de knip te houden. Een gezin die het woord consuminderen niet eens kende,  maar dat eigenlijk juist wel deed.

Dubbeltjes hoefden (net) niet omgedraaid te worden, maar gingen zoveel mogelijk naar inderdaad ... De Boerenleenbank. Dus dat sparen is met de paplepel ingegoten, net als die arbeids-ethos waardoor Potje Jan al op hele jonge leeftijd een zaterdagsbaantje had, 'rijk' geworden is van het oppassen, ondertussen een opleiding deed maar elke vrije minuut aan het werk was.

Zij was allesbehalve een 'big spender' waardoor haar spaarvarkentje erg vet gemest werd en op haar 20e, terwijl ze nog studeerde, een baan had en ook nog even haar zaterdagsbaantje aan hield, al een huisje kon kopen met een heerschap waar ze ondertussen al jaren geleden afscheid van heeft genomen.

Je zou toch denken dat als je 20 jaar braaf gespaard hebt, vanaf puberleeftijd altijd hard gewerkt voor je centjes en het al jonge twintiger al prima voor elkaar hebt, dat je op die (spaar)voet verder gaat ... en toch ging het ergens mis en daar plukt Potje Jan nu de (wrange) vruchten van.

een andere afslag

Bloggen over ditjes en datjes is heel wat anders dan bloggen over financiële zaken en op één of andere manier vond ik dat niet samen gaan in mijn al bestaande blogje. Toch wilde ik mijn schrijfsels kwijt over wat mij bezig houdt als het gaat om (be)sparen en de route die we hiervoor al een tijdje proberen te volgen.

Lastig met al die verleidelijke afslagen en tussenstops die altijd weer geld kosten en we dus keuzes moeten maken waar links, rechts of juist rechtdoor te gaan. Door mijn schrijfsels hier te parkeren, hoop ik vooral voor mezelf inzicht te krijgen of we op de goede weg zitten of dat we af en toe toch een andere afslag moeten nemen.