aasgieren

Terwijl mijn oogluiken nog druk bezig zijn zich te openen, is het eerste artikeltje in de krant er eentje om wakker van te worden. Hadden we eerst de oplichters binnen het persoongebonden budget die hun kwetsbare cliënten met mooie praatjes hun hele pgb-budget lieten doorstorten op hun rekeningen en zodat zij het beter konden 'beheren', de zorgfacturen doodleuk onbetaald lieten om vervolgens 'failliet' te gaan waardoor het pgb-geld gewoon verdwenen was, op, weg, niet meer terug te vinden.

Cliënten hadden vervolgens de zorgverleners op hun dak want nota's werden niet betaald en daarna kwamen ze flink in de problemen met het Zorgkantoor in verband met de verantwoording van hun budget, die vervolgens het geld ook weer terug eiste terwijl dat allemaal in de failliete boel van hun pgb-beheerder was verdwenen. Er zijn pgb-houders die ondertussen 4 jaar verder zijn en waarbij e.e.a. nog altijd niet opgelost is en schuldeisers nog altijd in hun nek hijgen en inmiddels in het juridische circus terecht zijn gekomen terwijl ze destijds dachten er zo goed aan te doen alles uit handen te geven omdat ze zelf niet wisten hoe dit geld te beheren, rekeningen te betalen, bedragen te verantwoorden etc.

Nu hebben deze laaienlichters weer een andere doelgroep gevonden en is er een blik malafide hulpverleners open getrokken die zich budgetcoaches, bewindvoerder etc. noemt. Als je dan eindelijk de stap durft te zetten om hulp te vragen bij je financiële sores, blijk je met zo'n aasgier een overeenkomst te hebben afgesloten die weinig tot niets voor je regelt maar ondertussen wel een vette factuur op je deurmat mikt, terwijl je je andere kosten al niet kon betalen en daarvoor nou juist die aasgier had ingeschakeld om naar oplossingen te zoeken.

Ik werk met een kwetsbare doelgroep; kort door de bocht is er aan 'de buitenkant' niets aan ze te zien maar zijn ze goedgelovig, trappen sneller in mooie praatjes, zetten handtekeningen zonder zich in de kleine lettertjes te verdiepen, laten zich voor (o.a. criminele) karretjes spannen en uiteindelijk komt een aantal ervan flink in de problemen. Soms richting justitie maar in veel gevallen ook in het financiële hoekje.

Een deel van deze doelgroep behoort tot de mensen die recht op PGB hebben maar omdat ze zelf niet wisten hoe en wat, hun hele handeltje onder brachten bij die foute pgb-beheerders. Vervolgens komen ze o.a. hierdoor maar ook door nog tig andere redenen in de schulden en alsof de aasgieren het wisten, lagen ze op de loer en wilden ze deze cliënten natuurlijk wel helpen zodat ze over een paar jaar, zelfs met hun minimale inkomentjes, van alle schulden verlost waren. Yeah right ... wij zien wel anders.

Hoewel het de taak van een aantal van mijn collega's niet is om deze 'shit' op te lossen, voelen ze zich wel verplicht om lijntjes uit te zetten om te zorgen dat ze van echte hulp voorzien worden, want ondertussen zijn hun schulden alleen maar opgelopen waardoor andere trajecten waar ze mee bezig zijn, stagneren omdat ze zich teveel zorgen maken om deurwaarders aan de deur, loonbeslagen terwijl het al geen vetpot was, je zorgverzekering niet kunnen betalen maar wel veel medische kosten hebben, met het OV naar je werk moeten reizen maar geen geld meer hebben om je chipkaart op te waarderen, kortom één grote bak ellende.

Er zijn zoveel (schuld)hulpverleners die wel met de beste intenties proberen wanorde in de financiële chaos te krijgen, maar ik kan me voorstellen dat juist deze doelgroep door de bomen het bos niet meer zien. Bij wie moet je wel zijn en bij wie niet. Als ik zie hoe gemakkelijk ze hun handtekening zetten of het nu onder een verslag/rapportage is of onder een overeenkomst voor een mobiel abonnementje wat ze helemaal niet kunnen betalen, zo makkelijk trappen ze ook in mooie praatjes en komen ze alleen maar meer in de problemen.

Geld verdienen over andermans rug, wetende dat de ellende dankzij hun acties of juist het niks doen alleen maar meer en groter wordt; zou zo'n aasgier nou 's nachts gewoon (zonder gewetensbezwaren) kunnen slapen???