Een nieuwe start in een klein (uitgeleefd) huurhuisje wat zo low-budget mogelijk opgeknapt en ingericht moest worden omdat er gewoon geen centjes waren. Daar word je in ieder geval héél creatief van en mocht je er nog niet van bewust zijn dat het vanaf nu anders moet, dan word je nu wel even keihard met je neus op de feiten geduwd.
Ondanks dat het geen huisje van de woonstichting is, gelukkig toch recht op huursubsidie / toeslag maar met een inkomen wat net boven het minimum ligt, is het elk dubbeltje niet één maar tig keer ronddraaien en gelukkig ben ik mijn 'vaardigheden' uit mijn jeugd toch niet helemaal verleerd. Niet dat ik nu kan sparen maar ik kan rondkomen en af en toe zelfs een extraatje voor de kids doen en voel me vooral heel erg rijk, niet financieel maar wel door een heleboel andere dingen en dat voelt goed!
Ik groei op mijn werk door naar andere functies en breid uren uit zodat we in een net iets ruimer jasje kunnen zitten en zelfs als mijn werkgever collectief ontslag aanvraagt voor mij en heel veel andere collega's aan het begin van de kredietcrisis, geef ik niet op en heb ik het geluk om heel snel weer een andere baan te vinden waarbij ik ook nog flink op reiskosten kan gaan besparen.
Ondertussen ook weer gelukkig samenwonend met Dubbeltjelief waarbij we het zelfs aandurven om samen een huisje te kopen. Dan ben je opeens herstarter in hypothekenland en aangezien ons spaarpotje nog altijd minimaal is, genoeg voor een verhuizing en alles wat daarbij komt, betekent dit dat we de volle mep zouden moeten hypotheken met een deel aflossingsvrij.
Tel daarbij op dat de huizenprijzen hier erg hoog liggen; dat wordt dus zoeken naar een leuk huisje met een vraagprijs die zeker een stuk onder ons maximaal te lenen bedrag zal moeten liggen omdat we in ieder geval geen (over de) tophypotheek willen, want dat bedrag is absurd hoog ... zo verstandig zijn we dan weer wel.
Na een flinke zoektocht vinden we uiteindelijk 'ons' huisje. Weten nog wat van de vraagprijs af te krijgen maar het betekent maandelijks toch een flinke smak geld wat van onze rekening afgeschreven wordt in vergelijk met de huurprijs van het bouwvallige huurhuisje maar daar krijgen we wel heel veel woonplezier voor terug.
Toch begint er na 2 jaar wat te knagen ...
Fijn dat je na die ellendige tijd toch je geluk weer gevonden heb.
BeantwoordenVerwijderenHeb in bijna dezelfde situatie gezeten.
Al bleef ik in mijn huurhuisje zitten maar die was totaal uitgeleefd.
Ook heel low budget ingericht en opgeknapt.
Maar mijn paleisje
En ook low-budget kan je een hoop...
BeantwoordenVerwijderenVriend en ik moeten het ook low-budget doen, maar verbazen ons er over dat er zo veel niet gedaan is wat wel tijd, maar geen geld kost. Dingen als slordig over behang heen geschilderd (behang eraf halen kost tijd, maar wordt zo veel mooier! en het kost dezelfde verf als wanneer je het laat zitten)en zeil dat helemaal bol staat, puur omdat het 'even snel' en slordig gelegd is. Zelfs de goedkoopste dingen zien er beter uit als je het met zorg doet =)en dat zal met je uitgeleefde huurhuisje ook zo zijn geweest: als je het met zorg doet wordt het je paleisje, je thuis.
Leuk om zo jouw verhaal te lezen, dat zal vast niet altijd makkelijk geweest zijn.
BeantwoordenVerwijderenMooi dat jullie je zo opgewerkt hebben...... maar wat begint er dan te knagen?????????????
BeantwoordenVerwijderen