Potje Helderheid

Mijn vorige blogje legde eigenlijk precies de zere vinger op de plek. Heerlijk om zo te bloggen en elke keer als er meer letters op mijn scherm verschijnen, ook meer inzicht te krijgen en dan bedoel ik niet alleen in cijfertjes, budgetjes en weetjes.

Dat bloggen, cijfertjes en inzicht en reacties hierop soms ook een keerzijde hebben, blijkt vandaag wel bij de blog van -10.000 die jammergenoeg besloot te stoppen met haar blog. Juist haar blog die net zo goed het verhaal van een vriendin, collega of buurman om de hoek had kunnen zijn. Door e.e.a. in een blog te zetten, zorg je zelf al voor stof tot nadenken en reacties hierop geven nog meer stof. Positief in mijn geval, dus ik blog dapper door, voor de blog van -10.000 helaas wat te overweldigend allemaal wat er op haar af kwam.

Het draait niet alleen om (be)sparen, worstelen met dat stuk aflossingsvrije hypotheek, bezuinigen of beter gezegd nog verstandiger met elk dubbeltje om gaan. Het gaat er ook om wat dit met me doet en hoe ik hier mee om kan / moet gaan. Over de dingen waar ik van droom waarvan een aantal altijd droom blijven maar zo heerlijk om daar bij weg te dromen, maar een aantal misschien zelfs best haalbaar zullen zijn want hé niet alle dromen zijn bedrog.

Met geld omgaan, en in ons geval inmiddels verstandiger (hoop ik) met geld omgaan, heeft niet alleen gevolgen op het mooie excelletje maar ook op een heleboel andere (gevoels)zaken. Het geeft stof tot nadenken over wat wel en wat minder belangrijk is; waar ik wel geld aan uit wil blijven geven en waar ik op kan bezuinigen en wat de gevolgen zijn van de stappen die ik hierin zet en dan niet alleen financieel.

Mijn ouders, toch wel de consuminderaars van de vorige generatie gewoon omdat het moest, vinden dat ik  op moet passen niet door te slaan naar de andere kant en alleen nog maar bezig zijn met dubbeltjes omdraaien om ze door te kunnen schuiven naar die :-( hypotheek of spaarrekening. Goh, wat kennen ze me toch goed; als ik ergens voor ga dan altijd meer dan 100% ...

Balans zoeken dus, in evenwicht blijven, door aan de ene kant gas te blijven geven op alles waar we nu mee bezig zijn als het om (be)sparen gaat, maar vooral ook te blijven genieten van allerlei leuke dingen en nee ... daar hangt echt niet altijd een prijskaartje aan, maar af en toe mag best en hoef ik me niet schuldig om te voelen en dat is op dit moment mijn grootste struikelblok; zo dat is nog eens bloggen met zelfreflectie!

Niet in een dip te schieten omdat ons financiële plaatje voor 2013 een stuk minder vrolijk is dan dit jaar, maar weer even te beseffen dat ik me de afgelopen jaren uit heel wat ergere bergen 'shit' geknokt heb en wat minder kunnen sparen daarmee eigenlijk maar peanuts is tot op het aanstellerige af, get over it!!

Met nul-komma-nul weer starten en je weg vinden en dan nu lopen miepen dat je volgend jaar minder te besteden hebt en dus minder kunt sparen of naar molensteen die hypotheek heet kunt schuiven, da's jezelf bijna een complexje aan praten en guttegut ... zo niet nodig. Oké de feiten liggen er, het is zoals het is, maar als je van zo ver bent gekomen, dan ken ik mezelf eigenlijk ook wel weer goed genoeg om dit dip-momentje, voorzover daar al sprake van is, heel snel uit te schakelen en weer over te gaan op mijn hoe-overleef-ik modus, te blijven dromen, plannen te blijven maken, crea oplossingen te bedenken en ondertussen niet vergeten te genieten van al dat leuks, moois, geweldigs en liefs wat op mijn pad komt.

Diep gaan, leert ook dat je dichter bij de grond bent en daar juist al die geweldige 'kostbaarheden' voor het oprapen liggen,  je moet ze alleen wel zien liggen, misschien vanaf nu maar weer mijn brilletje op zetten :-)