pech onderweg

Nu we met een vergrootglas door onze administratie gaan en onderhand dacht alles wel gehad te hebben (tuurlijk niet want er blijven altijd verbeterpunten), kwam ik er nog eentje tegen waarop ik even fiks ga bezuinigen! Elk jaar maak ik zonder na te denken gewoon het bedrag van de acceptgiro over en ontvang een nieuw pasje en kan er weer een jaar tegen, maar misschien toch eens beter over nadenken ...

Dubbeltjelief werkt niet op kantoortijden waardoor reizen met OV of fiets o.a. door (rare) tijden en afstand niet te doen is. Na een nachtelijke valpartij met flinke gevolgen, mikte ik zijn scooter na reparatie op Marktplaats want het had nog veel erger kunnen zijn en wie vindt je dan op zo'n tijdstip aan de kant van de weg. Kort door de bocht betekende dit toch weer met de auto naar het werk.

Op zich geen probleem want ik ga met de fiets naar het werk, maar wel onhandig als er 's avonds geen auto is en de pubers buiten het dorp moeten sporten of ik voor mijn werk vanuit een provincie-dorpje naar de hoofdstad moet. Het was altijd passen en meten, maar 2 auto's is een luxe-probleem ... tot op het moment dat ik echt met grote spoed een auto nodig had en die er niet was ... ik laat de details van paniek en stress van dat moment maar even achterwege.  De maanden erna hadden we een abonnementje in het ziekenhuis en was een 2e autootje opeens geen luxe probleem maar pure noodzaak en zag ik onze vakantiegeldcentjes verdwijnen in zo'n klein blikje op wielen, maar was het me elke euro waard want we hebben 'm naast al die ritjes (heel veel) nog een paar keer met spoed nodig gehad.

Oké dus, staan er nu dus 2 autootjes voor de deur waarvan eentje inmiddels grotendeels stil staat en nog maar een paar keer per week uit zijn parkeervak rijdt, maar wat mij betreft voorlopig echt nog niet weg mag. Stilstaand kost hij me ongeveer 42 euro per maand en op zich een behoorlijk bedrag maar de rust die het gezien de situatie geeft, is me dat wel waard en bezuinig ik ondertussen op andere dingen en als het om tankvulling gaat, slurpt hij niet meer dan een halve tank per maand, vaak zelfs nog minder. Zo'n karretje voor de deur is heel verleidelijk om snel even te pakken voor allerlei kleine ritjes in en rondom het dorpje, maar ik probeer voorzover mogelijk toch de dingen op de fiets te doen.

Toen we nog één zo'n ding hadden, hadden we een wegenwacht-pakket want je moet er toch niet aan denken dat je ergens op die A10 op weg naar je werkafspraak, stil valt of dat je 's morgens thuis je voertuigje niet gestart krijgt en wat te denken als je in het buitenland staat met pech onderweg. Pakketje van toch zo'n 125 eurootjes per jaar en in al die jaren dat ik mijn rijbewijs heb, nog nooit gebruik van gemaakt.

Die woonplaats-service kan eraf want zou de ene een off-day hebben, dan is er altijd nog een reserve. De buitenland-optie halen we er ook af want onze autootjes zijn te klein van formaat om met 2 pubers, hond en bagage richting het zuiden te reizen en daar bedenken we nu een ander alternatief voor. Onze ritjes bestaan vooral uit woon-werkverkeer en ritjes richting verschillende provinciestadjes waar dit dorpje tussen ligt met af en toe een uitschieter als we eens wat langere afstanden rijden.

Helemaal geen wegenwacht meer, vind ik (nog) even niks want van thuis tot aan de werkplek in de hoofdstad is toch meer dan 100 kilometertjes enkele reis maar besluit was heel snel genomen om alleen nog de uitgeklede versie aan te houden; besparing 75 euro per jaar!