in den beginne

Potje Jan komt uit een gezin waar een soort van boeren zuinigheid een grote rol speelde. Het draaide vooral om praktische zaken en niet om 'mooi'. Een ietswat traditioneel gezin uit de stad, maar deels van boerenafkomst. De vader die heel hard en vooral heel veel moest werken en de moeder vooral druk bezig  met haar huishoudentje en haar hand op de knip te houden. Een gezin die het woord consuminderen niet eens kende,  maar dat eigenlijk juist wel deed.

Dubbeltjes hoefden (net) niet omgedraaid te worden, maar gingen zoveel mogelijk naar inderdaad ... De Boerenleenbank. Dus dat sparen is met de paplepel ingegoten, net als die arbeids-ethos waardoor Potje Jan al op hele jonge leeftijd een zaterdagsbaantje had, 'rijk' geworden is van het oppassen, ondertussen een opleiding deed maar elke vrije minuut aan het werk was.

Zij was allesbehalve een 'big spender' waardoor haar spaarvarkentje erg vet gemest werd en op haar 20e, terwijl ze nog studeerde, een baan had en ook nog even haar zaterdagsbaantje aan hield, al een huisje kon kopen met een heerschap waar ze ondertussen al jaren geleden afscheid van heeft genomen.

Je zou toch denken dat als je 20 jaar braaf gespaard hebt, vanaf puberleeftijd altijd hard gewerkt voor je centjes en het al jonge twintiger al prima voor elkaar hebt, dat je op die (spaar)voet verder gaat ... en toch ging het ergens mis en daar plukt Potje Jan nu de (wrange) vruchten van.