Echt eten ... pannenkoeken enzo

Als ik nog niet overtuigd zou zijn om de suikers voorzover mogelijk uit mijn menuutje te skippen, dan had het kijken naar een aflevering van Zembla gisteravond me vast over de streep getrokken. Gelukkig was ik al over die streep en ondertussen ga ik richting de 3 weken suikervrij. Laat ik allereerst even opmerken dat ik hier in dit blogje vooral mijn ervaringen op een beeldschermpje tik; hoe ik wat aanrommel en wat het mij oplevert en het zeker niet de bedoeling is Jan en alleman over de streep te trekken omdat ik het allemaal zo goed weet, want dat weet ik dus helemaal niet. Ik heb het idee dat mijn bloedsuikerspiegel minder aan het pieken en dalen is doordat ik al die snelle suikers laat staan, waardoor ik overdag zeker al wat meer energie heb, beter slaap en dus een vicieus cirkeltje beetje bij beetje aan het doorbreken ben want slecht slapen zorgt overdag ook dat je minder actief bent, doe daar nog wat suikertjes bij en je hebt even je piekmoment om vervolgens een paar uur later weer in te zakken en uiteindelijk ook weer slecht slaapt ... enzovoort enzovoort ...

Vrijdag, de laatste (werk)dag van de week en zo halverwege de middag kun je me normaal gesproken opvegen. Ik zorg meestal dat ik nog een flinke klus heb liggen waardoor ik het tot het einde van de middag op mijn bureaustoel wel red omdat mijn hersentjes aan het werk zijn, maar tegen de tijd dat ik naar huis ga, dan heb ik het gevoel alsof ik een winterslaap zou willen houden. Laat staan dat ik dan nog de puf heb om uitgebreid voor bordenvulling te zorgen. Meestal zorg ik dat ik een éénpansgerecht heb wat ik eerder in de week al op het menu had staan of een andere makkelijke hap en zelfs voor dat simpele klusje moet ik mezelf naar de keuken slepen. Ik bedacht me vanmiddag dat ik nog geen boodschappen in huis had, dat wordt brood jongens ... normaal gesproken dan toch. Nu kwam ik thuis en ging gewoon even pannenkoeken bakken. Bakken als in: meel van de molen, eitjes, melk en olie erbij, even laten staan en bakken maar en met 2 hongerige pubers die dol op die dingen zijn, gaat dat natuurlijk om een flinke stapel en daar had ik gewoon nog energie voor en stond zelfs zingend (vals weliswaar maar alles beter dan zuchten en mopperen) te bakken.

Dat had overigens twee redenen; allereerst natuurlijk omdat ik gewoon nog energie over had op de vrijdagmiddag (hoeraaaa!) en ten tweede omdat ik normaal gesproken altijd zo'n pak Koopmans in mijn beslagkom mik en een flinke boel boter nodig had om daar nog iets fatsoenlijks van uit de pan te krijgen. Vandaag was het meel (zonder extra's) van de molen en omdat er volgens het recept van de molenaar al olie doorheen ging, zou ik geen boter nodig hebben. En inderdaad, helemaal niet nodig! Geen 'vette' pannenkoeken maar een beslagje-zonder-boter in de pan die een stuk beter (en sneller) bakte dan wat ik gewend was. Die flinke kom met beslag was zo omgetoverd in een grote stapel heerlijke pannenkoeken.

Ze smaakten zoals een pannenkoek voor mij hoort te smaken, waarom deed ik dit toch allemaal niet eerder. Zo heel veel meer werk is zo'n beslagje maken niet (waarom dacht ik dat toch altijd). Voor mezelf maakte ik er een hartige versie van. Want hoewel ik stiekem een pannenkoek met poedersuiker erg lekker vind (van jam of stroop ben ik dan weer geen fan), leek me dat nu geen optie en helaas had ik geen goudreinetten in huis want dan had ik lekker appelpannenkoeken met kaneel gemaakt. Doe ik de volgende keer, want heb nog een halve zak meel over ... wie weet wel weer op een vrijdagmiddag!