Het is al eeuwen geleden - dat is behoorlijk overdreven want we hebben het over een half jaartje - dat ik een blogje parkeerde. Ondertussen gingen de dubbeltjes nog steeds in de potjes, behielden we (voorlopig) allebei toch onze baan, bleven we druk bezig ons bufferdoel te halen en waren er verder weinig veranderingen. Niet echt spannend blogvoer dus, of toch wel?
Op het moment dat het hier stil viel op mijn blogje, was precies rond het tijdstip dat ik een kennismakingsgesprek had voor een helemaal-in-mijn-straatje vrijwilligersproject. Niet omdat ik denk dat ik het wiel uitgevonden heb of dat ik het allemaal zoveel beter weet maar omdat cijfertjes in combi met coachen en daarbij een grote ervaringsdosis (seen it been there tenslotte) zorgt dat het voor mij voelt als het juiste jasje. Want als je naast je fulltime baan, gezin en huishouden en al die andere dingen die je week vullen, kiest om je nuttig te maken, dan wel graag iets waar je zelf ook voldoening uit kan halen.
De eerste trainingsdagen heb ik al achter de rug en hoewel ik dacht dat ik er al zoveel van wist, valt er nog zeker nog net zoveel te leren. Eén van die dingen is om niet te veroordelen want vaak zit er nog veel meer achter waardoor zo'n situatie is ontstaan. Laat bijvoorbeeld een uitzending van "een dubbeltje op zijn kant" zien en iedereen heeft er een ongezouten mening over en weten het allemaal beter en zoiets zou hen nooit overkomen, tuurlijk niet. Dan is het best interessant om soortgelijke voorbeelden in de training te krijgen maar daarbij wat meer over de achtergrond te weten te komen. Dat leert je anders kijken en denken, maar wil zeker niet zeggen dat ik bepaalde keuzes of beslissingen altijd begrijp maar misschien wel waarom (onder welke invloed of situatie) ze toch gemaakt zijn ... ben ik nog te volgen?
Ik moet eerst de hele training nog door want er wordt best wel wat van ons verwacht en daar is niet iedereen geschikt voor. Daardoor zijn sommigen ondertussen ook afgehaakt omdat ze dat te zwaar vonden. Ik zie het als een uitdaging en hoop dat ik "slaag" en aan de slag kan, maar weet aan de andere kant ook wel dat ik niet in de gezelligste situaties zal binnen stappen. En misschien vinden mijn trainers mijn enthousiasme wel mooi maar pas ik uiteindelijk toch niet in het profiel. Dan zou ik best balen, maar heb ik wel ontzettend veel opgestoken van de training.
Als (studie)leesvoer kocht ik vandaag dan ook de Quiet 500, de glossy armoede-tegenhanger van de Quote 500 waarvan de opbrengst geheel naar 2 armoedeprojecten gaat. Een mooi initiatief wat in de media (gelukkig) al behoorlijk aandacht krijgt, maar eigenlijk triest dat dit nodig is. Maar wie weet zijn er Quote-500-luitjes die, als ze deze alternatieve glossy, ongevraagd op hun deurmat zien er toch even bij stilstaan en een gulle gift doen of zelf een initiatief bedenken.
Misschien een idee om de Quiet 500 aan te schaffen in plaats van zo'n glossy die je normaal uit het tijdschriftenrek pakt? Grappig want bloglezers van Potje Jan zijn waarschijnlijk niet degene die stapeltjes dure tijdschriften, naast dure flesjes wijn en sjieke hapjes in hun kar hebben liggen, maar misschien voor deze ene keer dan ... de eerste oplage ligt in Brabant in een aantal winkels maar ook online kun je 'm bestellen (dan komen er wel verzendkosten bij). Nieuwsgierig? Hier het linkje: http://quiet500.nu
He daar,
BeantwoordenVerwijderenFijn om weer eens een berichtje van je te lezen!
Je hebt het er maar druk mee.
Wel een heel goed doel, wilde het zelf ook gaan doen maar heb het momenteel echt te druk.
Misschien als de mannen wat groter zijn.
Veel succes meid. En nu niet weer een halfjaar eachten met schrijvenhoor.wachten
Fijn om weer wat van de dubbeltjes dame te horen! Welcome back!
BeantwoordenVerwijderenHé, leuk dat je er weer bent!
BeantwoordenVerwijderen