glasvezel wel of niet??

Maanden zijn we er mee plat gebombardeerd, een circus van verkopers aan de deur (handig dat onze bel er bewust uit ligt), het plaatselijke sufferdje stond er vol van want guttegut ons gehucht mag ook mee doen aan de glasvezelrage. Alleen daarom al zit dat hele glasvezelgedoe behoorlijk in mijn allergie.

Eigenlijk heb ik daar helemaal geen zin in, want het heeft even geduurd toen we over gingen van digitenne naar interactieve tv, dankzij zo'n leuk praatje van onze provider waar Dubbeltje Lief met 2 voeten in trapte en een nieuw modem kregen (met alle gevolgen van dien) maar eindelijk werkt onze Ka-Pé-En verbinding zoals het hoort en mocht dat niet zo zijn (meestal als er een update geweest is) dan weten inmiddels zelf wel hoe de boel te resetten.

Wisseling betekent waarschijnlijk weer vragen om problemen en ook al zijn de kosten lager dan we nu betalen, dan is dat alleen maar een mooie eerstejaarsaanbieding. Daarna gaat de prijs flink omhoog. Alweer een minpunt dus. Eigenlijk zijn we dus helemaal niet van plan om over te stappen. Toch lag er deze week een briefje van monteur Jan in de bus. Hij was langs geweest want hij wil graag even bepalen waar bij ons het glasvezelmodem komt.

We hebben er een brief over gehad dat ze binnenkort in onze straat gaan beginnen en ook al neem je geen glasvezelabonnement kan je er al wel voor kiezen het alsnog (gratis) aan te laten leggen. Mocht je ooit over willen gaan, dan ligt het al in huis. Nu is dat nog gratis, maar als ze speciaal voor jou de straat open moeten breken, kost dat flink wat centjes. 

Morgen ga ik maar eens bellen want hoe gratis is gratis? En leggen ze hoe dan ook een kabel tot aan het huis of nu wel of niet mee doen? Blijf ik dan met zo'n stom oranje stompje met kabel tegen mijn gevel aan zitten? Of kunnen we tegen het hele spul gewoon nee zeggen. Geen aansluiting, geen oranje stompje, gewoon helemaal niets ... of zouden we daar uiteindelijk heel veel spijt van krijgen over een aantal jaren?

Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om me er nu mee bezig te houden, maar stel nou dat glasvezel echt de toekomst gaat worden en we doen nu niet mee. Wat worden dan later de kosten als we toch hip en modern willen surfen? Ik moet me er toch maar in verdiepen dus ... 

het financiële voordeel van een boodschappenlijstje

Ik blogde er al eerder over en word alleen maar enthousiaster want hoe is het toch mogelijk dat je elke week een uitgebreide menukaart in elkaar flanst en hierop je boodschappen doet en je geld over houdt. Ik sloot de maand augustus af; dat betekent niet meer dan nalopen of alle gegevens in het excelletje verwerkt zijn en een nieuw excelletje openen voor de maand september.

En hoewel ik in mijn excelletje al kon zien wat er overgebleven was, checkte ik dat ook nog even op de bankrekening want je wil het natuurlijk wel zeker weten. We hebben een pot boodschappen en een pot benzine en beiden hou ik bij in het kasboekje (gewoon een 2e tabblad in mijn excelletje). Dubbeltje Lief heeft woon-werkverkeer en dus logisch dat hij zijn autootje meer benzine laat drinken dan wat mijn bejaard vervoermiddel krijgt. Toch bouwen we hier altijd wat reserve in want met een lege tank staan is heel vervelend, vooral in ziekenhuisperiodes.

Maar ik probeer nu voor een x-bedrag per maand te tanken en daar mee uit te komen. Dit is alvast een soort van oefening want hierdoor hou ik genoeg over om vanaf volgende maand richting de collegebanken midden in het land te gaan rijden en hoeven we hiervoor geen andere potjes aan te spreken. Zonder gekke dingen (en dus extra kilometers maken), gaat dit dus gewoon lukken. Zo min mogelijk onnodige ritjes en voor de rest zoveel mogelijk op de fiets.

Dan de boodschappenpot; we hebben afgelopen maand geprobeerd om van het weekbedrag wat we hebben, alvast eens 25 euro minder per week uit te geven maar dat mocht niet ten koste gaan van wat er op onze borden komt! Dat zou betekenen dat we in augustus al 100 euro over zouden houden. Eén week zaten we 0,95 cent boven het nieuwe budget (en daar baalde ik gewoon van ook al hadden we in feite 24,05 bespaard) maar alle andere weken bleven we eronder. In totaal zelfs 22,13 tel daar die 100 euro bij en voila een besparing van 122 eurootjes deze maand.

Dat komt goed uit want er moet een sportrekening betaald worden dit weekend voor een heel seizoen; ging dat eerst altijd per maand moet dat nu in één keer vooruit betaald worden en dat weten we pas sinds gisteren (en of we even voor 1 september willen betalen). Geen probleem dus want dat maak ik vandaag braaf over en alvast vooruitdenkend en plannend: vanaf nu zet ik alvast elke maand een tientje weg zodat ik volgend jaar eind augustus die 120 euro gereserveerd heb en ik niet aan andere potjes hoef te komen.

Onze maandplanning loopt van de 26e tot de 26e en dat betekent volgens mijn excelletje dat we in september 5 weken hebben; de eerste week zit er al weer op en vraag niet hoe het kan maar we hielden 14,18 over tel daar weer de 25 euro bij op en we kunnen alweer 39,18 naar een ander potje schuiven. Ik wacht nog even tot eind van de maand, maar dit geeft een heerlijk gevoel om zometeen weer een weekmenu te gaan samenstellen en dan te zien wat er vanmiddag op het kassabonnetje staat.

keuzes maken ...

Ik ben een stadsmeisje en opgegroeid met het idee dat je altijd je fiets kon pakken en zo in het centrum of waar dan ook in de stad kon zijn. Toen ik alleen door de drukke stad mocht, deed ik dat vooral om naar de grote bieb in het centrum te fietsen, geweldig vond ik dat. Middelbare school op loopafstand, vervolgopleiding midden in de binnenstad net als al die gezellige kroegjes en terrassen, bijbaantjes om de hoek. 

Het meisje vertrok uit de stad maar toch krijg je de stad nooit uit het meisje. Ik vind het daarom wel eens lastig dat mijn kinderen zo'n kolere end moeten fietsen om alleen al naar school te kunnen en dan ook nog eens over stukken weg waar ik niet zo heel blij van word. Voor oudste was de fiets geen optie en omdat wij TOG (tegemoetkoming ouders van thuiswonend gehandicapt kind) als aanvulling op de kinderbijslag ontvingen, gebruikten we dit om reiskosten van en naar school te betalen vanaf het moment dat er geen recht meer was op speciaal busvervoer. Niet dat TOG kostendekkend was, want OV is duur, maar wel een hele fijne aanvulling waardoor oudste zelfstandig heeft leren reizen (af en toe met nog een beetje hulp).

Niet dat oudste dat opeens zelfstandig kon (je ontvangt tenslotte niet zomaar TOG), maar in kleine stapjes lukte het om het eerste middelbare schooljaar met de streekbus en daarna stadsbus te gaan en later zelfs met trein (scheelt heel veel reistijd en dus stress) en stadsbus. Alles lukt zolang er geen vertraging of wisseling van spoor (en dus perron) was of aansluitingen gemist werden. Gelukkig was er dan altijd het mobieltje en een mama die zorgde dat er geen paniek of stress ontstond. 

Jongste fietste altijd naar de middelbare school behalve in de wintermaanden als het slecht weer is en merendeel stapt hier dan op de bus. Zeker ook omdat de regionale busmaatschappij een redelijk betaalbaar busabonnement heeft voor scholieren maakt bijna iedereen daar gebruik van. Maar dit schooljaar gaat jongste naar een vervolgopleiding en die is in een andere stad. Geen dorpsgenootjes om mee te fietsen omdat roosters niet aansluiten en de busverbinding is lang niet zo gunstig als die van vorig jaar (rechtstreekse verbinding en een school die toevallig een halte had aan deze verbinding) omdat deze bus eerst nog naar een ander dorp gaat en dan pas naar de stad en jongste dan nog op de stadsbus moet overstappen omdat school niet in de buurt van deze busverbinding ligt.

De trein daarentegen heeft juist wel een hele snelle verbinding vanuit hier en als hij niet op centraal maar station eerder uitstapt, kan hij lopend of met een daar gestalde stationsfiets snel op school zijn. Alleen dat kostenplaatje is een struikelblok. Een busabonnement of met de trein wat ongeveer het dubbele kost. Budgettair gezien zouden we dus moeten kiezen voor een busabonnement, maar is dat eerlijk tegenover jongste? Oudste mocht wel met de trein reizen en nu zou jongste dat niet mogen alleen vanwege budget. terwijl het qua reistijd heel gunstig is. Gevoelsmatig klopt dit voor mij niet. Gelijke monniken - gelijke kappen, zo ben ik opgevoed en zo vind ik dat ook bij mijn kinderen; oudste mag dan wel een beperking hebben, maar daar kan jongste niets aan doen. De één wel met de trein maar de ander niet ...

Nou weet ik dat ik reacties kan krijgen dat jongste gewoon op de fiets kan ... want dat deden wij vroeger ook en OV is gewoon luxe en krijg je verwende kinderen van en hoe erg is het nou om elke dag een uurtje te fietsen en van regen smelt je niet, ze zijn niet van suiker ...bla bla. Ik kauw het alvast even voor dan hoef je dit soort reacties niet te plaatsen. Maar zonder in details te hoeven of vooral willen treden, is er voor ons een hele gegronde reden dat fietsen afhankelijk is van een aantal voorwaarden. Zijn die er niet, is ook jongste aangewezen op het OV en daar ziet het nu wel naar uit.

Er was altijd al een speciaal OV-potje tussen al onze potjes en dat zou op dit moment ruim genoeg zijn voor de bus maar voor een treinabonnement moet ik gaan schuiven. Ook daar heb ik al oplossingen voor zonder heel erg in de knel te komen dus mogelijkheid is er. Nu nog even alle voors en tegens afwegen en knopen doorhakken. Hoewel ik niet blij ben met de nieuwe studiefinancieringsregelingen hoop ik dat de OV-kaart voor jongeren onder de 18 volgend schooljaar al wel ingevoerd wordt want dan overbruggen we dit jaar en kan jongste daarna gewoon met de trein.

Nu nog studeren?

Studeren als 40-plusser; de reacties die ik erop krijg, zijn behoorlijk verdeeld. De één vindt dat ik het echt moet doen omdat het helemaal mijn ding is en de ander begrijpt niet waar ik aan begin en of ik mijn tijd niet beter kan besteden dan boven een stapel boeken te gaan hangen; 'waar je zin in hebt'.

Lang verhaal kort: ik heb na mijn middelbare school uiteraard nog een opleiding gedaan. Ik had wat stoerder moeten zijn en gewoon gelijk moeten instappen op een HBO-opleiding; teveel redenen waarom ik het destijds niet gedaan heb en daar nog altijd spijt van. Ik stond uiteindelijk op het punt om toch een deeltijd-opleiding te gaan doen naast mijn werk maar helaas zorgde een behoorlijk letselschade-gevalletje ervoor dat dit uiteindelijk ook nooit gebeurd is.

Ik ben altijd blijven werken; toen de dubbeltjes nog klein waren, werkte ik maar een paar uurtjes per week en naar mate ze ouder werden, heb ik wat uren opgebouwd. Ondertussen ook wat 'gegroeid' in functies en dat kwam goed uit toen ik een éénoudergezin ging runnen. Inmiddels heb ik best een pittige functie met wat ze zo mooi noemen 'op HBO werk- en denkniveau'. Dus op zich heb ik dat papiertje helemaal niet nodig.

Maar toch bleef het altijd kriebelen, alleen was ik zoekende welke opleiding ik dan wilde doen. Naast mijn fulltime baan, doe ik ook vrijwilligerswerk. Mijn dubbeltjes doen steeds meer hun eigen ding en eigenlijk met de gedachte dat als ik een avondje tv-kijk (waar ik niet zo heel veel om geef om dat avond aan avond te doen), ik dan eigenlijk net zo goed iemand een paar uurtjes kan helpen. Het geeft veel voldoening en de deelnemer die ik al een tijdje begeleid, is heel blij met alle hulp. Ondertussen volg ik alweer een nieuwe training vanuit het vrijwilligerswerk zodat ik ook weer ander soort deelnemers kan helpen. Het lijkt misschien een beetje veel, maar dat valt echt mee en dit geeft mij veel meer energie dan een beetje bankhangen en zappen wat af en toe ook best lekker is natuurlijk.

Vanuit het vrijwilligerswerk vallen de puzzelstukjes voor mij steeds meer op zijn plek. Ik deed afgelopen jaar al een opleiding die inmiddels is afgerond en het leuke is dat ik daar op mijn werk ook nog iets mee kan. Maar heb ondertussen ook de stap gezet voor 'het echte werk' en ga de collegebanken in. Een opleiding die ik vooral zie als een stuk zelfontplooiing maar uiteindelijk zelfs ook nog op mijn werk kan gaan gebruiken als we een beetje gaan sleutelen aan mijn huidige functie (oftewel wat uren hiervoor vrij gaan maken). Of dat echt gaat gebeuren, zien we tegen die tijd wel.

Hoewel het financieel af en toe pittig is, is dit ook wel het juiste moment om te gaan studeren. Over een paar jaar gaat jongste aan zijn studie beginnen en dan loopt het voor ons wel in de papieren als we beiden tegelijk zouden studeren. Zeker ook omdat er tegen die tijd geen studiefinanciering meer bestaat en we vooralsnog geen voorstander zijn om jongste te laten lenen (maar moet me er tegen die tijd nog eens goed in verdiepen, hoewel ik een allergie voor lenen heb ontwikkeld). Liever zorg ik dat er een studiepot voor hem is (die nu al gevuld wordt overigens) en hij een bijbaantje heeft zoals een bijbaantje bedoeld is en hij naast de studie zich niet 3 slagen in de rondte hoeft te werken, want hem kennende zal dat dan ten koste van zijn studie gaan.

Mijn studie moet ik zelf bekostigen en heb hooguit wat belastingaftrek (hoop ik) maar verder geen aanspraak op stufi of een werkgever die hieraan bijdraagt. Dit betekent dat je ten eerste al heel bewust kiest of je wel of niet gaat studeren en daarnaast ook financieel bewuste keuzes moet maken om te zorgen dat niet alleen studiepotje van de twee puber-dubbeltjes gevuld word, maar ook mijn potje. Vandaar ook de keuze om zoveel mogelijk tweedehands boeken bij elkaar te verzamelen voor mijn studie! Tot nu toe lukt het allemaal prima en hoewel het collegejaar nog moet starten, vul ik alvast het potje voor het 2e collegejaar aan ...

Op de vraag of de puber-dubbeltjes een bijbaantje hebben en zo bij kunnen dragen in de kosten, kom ik in een volgend blogje nog wel terug.

studieboeken

Mijn zakgeld van deze maand ging weer op aan studieboeken. Het stapeltje leesvoer voor het komende jaar blijkt groter dan ik gedacht had wat betekent dat de bodem van mijn studiepotje in zicht kwam. Altijd fijn als je dan je zakgeld niet aan allerlei onzinnige frutsels in een tuincentrum (zie vorige blog) hebt uitgegeven maar je hiermee je studiepotje wat kan bijspekken.

Nou zou ik er voor kunnen kiezen om de boeken bij de bieb te reserveren. Helaas heeft onze dorpsbieb een heel beperkt assortiment en kan ik wel bij andere vestigingen reserveren maar ook daar is het toch niet zo als bij de bieb in de stad. Om nou elke keer voor een boek op en neer naar de stad te gaan, wordt een duur grapje dus dat valt ook af. Nu kan ik bij onze dorpsbieb boeken reserveren die ze dan van andere bieb-organisaties lenen. Ik heb dit één keer gedaan, maar dat was zo'n gedoe dat dit voor de studieboeken geen optie is. Want dan zou ik al weken voordat ik het boek nodig heb, moeten gaan reserveren en dan maar afwachten welk nummer je op de wachtlijst hebt en je moet er extra voor betalen.

Maar lang leve de tweedehands boeken; het kost wat tijd maar met een beetje speurwerk heb ik toch al een heel groot deel van mijn boekenlijst op die manier kunnen aanschaffen. En altijd bijzonder om te ontdekken hoe anderen tegen termen als zo-goed-als-nieuw of gebruikt aan kijken. Ik bestelde een boek wat volgens de verkoper als nieuw was, maar bij het doorbladeren de bladzijdes er gewoon uit vielen. Ik mailde met de verkoper en ze gaf aan dat ze dit boekje gekregen had en eigenlijk gelijk weer te koop had gezet zonder er naar te kijken. Hoe kom je er dan bij om het onder als nieuw te zetten, vraag ik me dan af; kijk er tenminste even naar en vooral in. Terugsturen was een optie maar dit is een heel lastig boek om nog ergens op de kop te tikken dus plakbandje doet wonderen maar ik heb haar wel een hele slechte review gegeven.

Ik heb hier ook boeken staan die door de verkoper als goed te koop werden gezet. Dan weet je dat het nieuwe eraf is, maar ze nog wel netjes zijn en hebben vaak een nog leuker prijsje. Verbaasd ben ik, want er zitten boeken bij waarvan ik me afvraag of ze ooit open zijn geslagen. Zo nieuw en netjes zien ze er nog uit. Dat heb je ook vaak als je ramsj-boeken koopt (en daarvan staan er aardig wat in mijn boekenkast). Daarvan wordt gezegd dat ze (licht) beschadigd zijn terwijl ik niet begrijp hoe ze ooit op de ramsj-stapel zijn gekomen omdat er werkelijk nog geen krasje, vouw of ezelsoor in te vinden is.

Al met al blijft het een hele hap uit mijn budget, maar ... als ik ze gewoon via de boekenlijst besteld had, was ik een paar honderd euro meer kwijt geweest. Dit soort besparinkjes zijn voor mij toch wel om blij van te worden!

Koopgedrag

Er was een tijd (in mijn vorig leven) dat ik het heerlijk vond om door een groot tuincentrum te struinen, vaak zelfs als ik eigenlijk niets nodig had. Maar op één of andere manier stond ik nooit met lege handen bij de kassa. Altijd zag ik iets leuks, voor in de tuin, voor in huis, een cadeautje of zelfs iets voor in de keuken want eigenlijk zijn dit soort tuincentra allang niet meer de plek waar je alleen plantjes voor je tuin kan halen. Even funshoppen als afleiding voor je echte leven, speelde toen ongetwijfeld een grote rol. Daarbij was jongste een heel druk peutertje en van al dat groen om zich heen werd hij altijd zo lekker rustig en wilde niet eens het karretje uit maar daar gewoon even een rondje doen. Dus dan rij je nog al snel even richting tuincentrum en had destijds 4 hele grote bij me in de buurt ... 

Gisteren 'moest' ik ook even in het tuincentrum zijn, voor de tuin deze keer. Het was echt al heel lang geleden dat we er waren en wilden een 'gezellig' rondje doen. We waren zo klaar want konden totaal onze draai niet meer vinden. Zelfs met een tuincentrum vol borden dat er wel tot 70% afgeprijsd werd, vond ik het er vooral duur. Da's toch wel het leuke van niet meer zomaar met je pinpas wapperen maar nadenken over het potje 'zakgeld'. Dan gaan er vooral heel veel dingen niet meer mee in je winkelwagen of mandje. Plantjes haal ik dan ook allang niet meer op deze commerciële plekken met opgehoogde prijzen, maar bij kleine tuincentra (type groot uitgevallen plantenkas) die echt alleen maar plantjes en hooguit een zak potgrond hebben en waar vooral de prijs nog leuk is. Geen folders, geen website, geen reclame hooguit in het lokale sufferdje en een zomerbloeier blijft een zomerbloeier niet waar, maar dan wel graag voor de leukste prijs.

Wat gister wel mee ging, was een gigantische glazen pot waar ik al even naar op zoek was maar no way dat ik daar tot wel 50 euro (heb zelfs nog duurdere exemplaren gezien omdat er dan een 'merkje' op staat) voor ga betalen. Deze pot was van gerecycled glas (een plus!) en wel 50% afgeprijsd en kwam zo op maar een paar eurootjes. Zo heb ik de lang gezochte pot en voor een héél leuk prijsje. Daar word ik dan weer blij van. Het was druk in het tuincentrum maar een groot deel van het winkelend publiek had er niet zoveel zin in, liep tegen elkaar te mopperen en het leek wel of een aantal daar een rondje liepen om hun zaterdagmiddag door te komen. Dat lijkt me zo erg, dat je naar een tuincentrum, blauw-gele warenhuis of woonboulevard gaat omdat je niet weet wat je anders met je vrije dag moet doen. Ik vermijd dit soort plekken juist zoveel mogelijk, vooral in het weekend, tenzij ik (net zoals gister) echt iets nodig heb.

Het was rommelig in het tuincentrum, beter gezegd: het was er gewoon een troep. Grote ruimtes gevuld met dingen die er al teveel jaar staan en sinds de crisis geen hond meer voor die prijs koopt . En als je al iets zou willen, hangt er een prijskaartje aan waar je U tegen zegt en dan laat je het vanzelf wel staan omdat de actie-winkel om de hoek hetzelfde heeft maar je bij de kassa wat minder hoeft af te rekenen. Het zomerseizoen wat op zijn einde loopt waardoor tuinmeubilair opgeruimd moet worden en het tuincentrum binnenkort weer in de metamorfose gaat voor de kerstshow, deed ook geen goed aan het funshopgedrag, dat was duidelijk.

Aan de kassa konden we zo doorlopen in plaats van dat er lange rijen karren stonden zoals in het verleden. Mijn pinbedragje was minimaal en als ik zo eens naar andere karren en mandjes keek, was dat bij hen net zo. Terug naar huis hadden Dubbeltje Lief en ik het er samen over; ligt het aan ons koopgedrag dat we zo'n tuincentrum niet eens meer leuk vinden, of heeft het tuincentrum zo'n last van de crisis (gehad) dat het gewoon geen leuke plek meer is maar vol staat met overjarig spul. Voorlopig hoef ik er in ieder geval niet meer naar toe!

De watermeter

Hou ik de standen van gas en elektra best regelmatig bij om te kijken of we nog 'volgens planning' gaan, doe ik dat eigenlijk helemaal niet met de watermeter. Soort van naïeve gedachte dat dit verbruik elk jaar hetzelfde is. Zojuist de meterstand doorgegeven ...

Per maand betalen we maar liefst twee-en-veertig eurootjes aan het waterbedrijf. Dat is een aardig bedrag niet?! Maar daar gaat maar liefst acht-en-twintig euro van naar de gemeente voor de DIFTAR (oftewel per huishouden wordt geregistreerd hoeveel afval we aanbieden). Het blijft een raar idee dat het legen van mijn container verrekend wordt met het waterbedrijf want aan de hand van het voorschotbedrag lijkt het alsof we enorme waterslurpers zijn.

Kijk ik naar de nota van vorig jaar dan betaal ik in feite aan het waterbedrijf maar 11,11. Op jaarbasis betaal ik maar 122,68 aan het waterbedrijf voor het waterverbruik en dat op een nota van 466,46. Maar goed, hebben we dit jaar nu meer of minder verbruikt en komen we een beetje overeen met de NIBUD-norm? Ik weet dat dit geen graadmeter is, maar een beetje vergelijkmateriaal is wel zo handig. Geen idee hoe het kan, want ik heb juist het idee dat we zeker niet minder maar eerder meer zijn gaan douchen en toch hebben we het afgelopen jaar minder verbruikt.

Was het vorig jaar nog 121 m3, hebben we dit jaar 103 m3 verbruikt en omgerekend per week is dat dus 0,34 m3 oftewel een dikke 17% minder. Toch een besparing dus! Nu even kijken naar de Nibud-norm: die is voor een 4-persoonshuishouden 169 m3. Daar blijven we dus héél mooi onder.

Doet het nog wat met de jaarafrekening? Je zou tenslotte denken dat we geld terug gaan krijgen. Dat is nog maar de vraag want ik heb me het afgelopen jaar niet bezig gehouden of het DIFTAR-tarief verhoogd is en onze gemeente kennende zal dat vast wel. Even googlen op de site en jawel hoor ... het vastbedrag per maand is van 9,04 naar 7,26 gegaan maar het legen van je container heeft een prijsstijging van 7,50 naar 9,75 ondergaan. Bijna een tientje om je container te legen!! Het is dat we maar een heel klein tuintje hebben en dus weinig groenafval (en als we dat al hebben, brengen we dat gelijk naar de milieustraat), anders zou daar nog 1,50 per leging voor de groenbak bij komen.

Onze container wordt 1x per 2 weken geleegd, doe je dat niet dan heb je dus een container waar 4 weken alles in opgespaard wordt en gaat liggen 'geuren' en zeker in de zomer is dat in zo'n klein tuintje niet prettig. Toen ik nog in de stad woonde, had je een duo-bak (voorkant restafval, achterkant groen) en die werd iedere week geleegd voor een behoorlijk goedkoper tarief. Dat motiveerde blijkbaar toch iets meer om aan afvalscheiding te doen. Toch gaan we proberen om voortaan nog maar eens in de 4 weken de container aan straat te zetten want dat zou op jaarbasis zo'n 125 euro besparen. Alleen al voor dat bedrag, vind ik dat toch wel weer een uitdaging!