plussen en minnen

Mijn salaris is bijna onderweg en dat is altijd het moment om nog eens even kritisch naar de maand te kijken en hem 'af te sluiten' en een nieuw maand-excelletje aan te maken zodat we weer startklaar staan voor de nieuwe maand. Ik merkte al gelijk dat thuis-met-pubers, werk én die nieuwe studie een erg drukke combi is en daar een flink aantal valkuilen bij komen kijken. Ik ken ze allemaal hoor die kuiltjes, sommigen wist ik toch te omzeilen of overheen te springen maar dat lukte helaas niet bij allemaal.

Eén van mijn grootste valkuilen ging ik met een mega boog omheen en viel niet terug in mijn oude patroon (ik doe even een juichmomentje om dit vooral héél erg vast te houden). Druk, werkstress, een puber die even energie vreet, lijf wat alweer niet meewerkt en daardoor moe. Moe is de definitie van laat de boel de boel maar en doe me vooral even een makkelijke hap op tafel.

Dat qua huishouden de puntjes niet helemaal op de i staan, vind ik niet zo erg zolang alles maar opgeruimd en schoon is en er vooral geen bergen was slingeren. Dat mijn ramen bijna smeken om even gewassen te worden, dat is dan maar zo. Weten dat je 's avonds (letterlijk) niet veel puf hebt, betekent dus op vrije dagen plannen en verdelen ... en vooral niet een dagje overslaan want dan loopt het in de soep. Structuurtjes bedenken da's één maar structuurtjes vasthouden, dan een heel ander verhaal, maar ... lijkt te lukken.

Nog veel belangrijk ... daar istie weer ... de weekplanning van de boodschappen; thuiskomen uit je werk, even bijkletsen en dan gewoon het keukentje in duiken want je weet wat te doen, alles in huis en aan de slag. Dat werkt (voor mij) zoveel beter dan thuiskomen - bijkletsen - moeten bedenken wat er op tafel moet - en nog erger hiervoor nog boodschappen moeten gaan doen - tegen de tijd dat ik richting keuken ga, is mijn energievoorraadje below zero en dan is het zooo makkelijk om even een frietje te halen, boterhammetje te maken etc. Voor een keer niet erg, mag best, als er de rest van de week maar gewoon gekookt wordt ... en dat lukt met die weekplanning dus prima.

Koken en boodschappen doen met die weekplanning betekende ook dat we flink binnen budget bleven, al een klein voorraadje non-food aangelegd hebben en er geld overblijft voor een bestelling bij de slachter-met-winkeltje. Omdat we daar maar eens in de zoveel tijd naar toe gaan, is dat altijd een flink bedrag. 


Ik bleef ondertussen enthousiast rennen, springen, ontwijken en vallen ...want dat ik op mijn snufferd ging, was aan mijn banksaldo goed te zien. Mijn excelletje en daaraan gekoppeld de potjes en uitgaven liep prima, maar op het moment dat er extra uitgaven komen. Van die misschien wel maar vaak toch ook niet helemaal voorziene uitgaven waar (nog) geen buffertje voor is en mijn zakgeld tekort schoot. Ondertussen ben ik weliswaar uit deze valkuil geklommen met een creatieve oplossing maar ben er nog niet uit hoe hem de volgende keer te omzeilen. Wat haast alleen maar kan door iets minder te sparen, maar met het gevaar dat ik zo'n buffertje zie als zakgeld en dan toch weer onnodige troepjes ga aanschaffen waarvan ik altijd denk dat ze zooo nodig zijn terwijl ik zoveel beter weet. In dit geval wat het overigens wel echt nodig en vond ik een actie-artikel waardoor ik 50% bespaarde, maar toch ...

Een buffertje hiervoor op één van de spaarrekeningen zou een optie zijn; dan moet ik eerst wat (bank)handelingen verrichten om dat bedrag over te boeken wat een impuls-uitgave al snel voorkomt ...