selluf doen

Gewoon zo'n simpel artikeltje, maar eentje waarvan je gedachten een loopje met je gaan nemen. De stelling is: door de crisis gaan we meer zelf doen ... en volgen daar zelfs cursussen voor. Dat zelf-doen zal deels ongetwijfeld zo zijn als het om wat klusjes in en om het huis gaat, want een echte vakman kost nou eenmaal een paar centen en alles wat je zelf kunt doen, hou je de eurootjes in je zak voor andere dingen ... of voor als je de vakman echt nodig hebt.

Toch lijkt het me niet dat we nu opeens bij alles gaan doe-het-zelven. Om even een kozijntje af te lakken, draai ik mijn hand niet voor om, maar als ik een raar geluid in de auto hoor, duik ik toch echt niet zelf onder de motorkap om daar een beetje technisch-alsof te gaan doen, dan rij ik toch echt door naar de garage. Weliswaar niet naar de dealer met een mannetje aan de receptie, een mannetje wat de autosleutels komt halen en een mannetje die de auto de werkplaats in rijdt, maar gewoon een vakman hier in het dorp die zeker net zo goed weet, hoe een auto werkt alleen een wat ander geprijsde factuur heeft bij aflevering.

De kapper, ook zo'n verhaal: we zullen misschien wat minder vaak gaan, een thuiskapper zoeken, misschien een keer met hulp van een vriendin het haar in de verf zetten, even een pony bijknippen (dat lukt me nog net), maar ik waag me er niet aan om met een kappersschaar bij die enorme krullenbos van puberzoon aan de slag te gaan. Daarvoor mag hij toch echt naar de kapper.

Als je handige handjes hebt, zul je waarschijnlijk sneller zelf een klus aanpakken. Gewoon omdat je het leuk vindt, maar ook omdat je weet dat zo'n klus wel zal gaan lukken. Hier in huis noemen Dubbeltjelief en ik onszelf klusteam de linkerhandjes. Op zich lukken kleine, eenvoudige klusjes wel maar zijn helaas niet gezegend met twee / vier geweldige rechterhanden zodat we een oud pandje helemaal zouden kunnen opknappen. Als je dat (van elkaar) weet, ga je ook niet zelf - zonder hulp - aan grote projecten beginnen en schakel je toch de vakman in waar nodig. Wat betekent dat je bepaalde klussen vooralsnog even op de hele lange baan schuift en voor andere klussen misschien wat langer zal moeten sparen.

Onze buren op rechts is een ander verhaal. Met alle respect maar heel duidelijk dat de buurman geen klusser is. De buurvrouw verwacht dat wel van hem, is enorm goed in commando's geven met als resultaat dat elke uitgevoerde klus maanden duurt en het elke keer net niet is. Inmiddels een totaal gefrustreerd buursetje inclusief net zo'n kind. Als ik naar het schilderwerk van de achterpui kijk, zie zelfs ik dat hier prutswerk is afgeleverd, terwijl de buurman daar echt weken mee bezig is geweest. Al bijna een half jaar is hij nu bezig met het sanitair beneden. Onlangs stond de voordeur open en met plaatsvervangende schaamte liep ik voorbij, dat komt nooit meer goed. Ze willen van alles en dat moet in de doe-het-zelf uitvoering want dat is kostenbesparend omdat er gewoon niet meer budget is. De buurman zoekt alles op internet uit en kijkt zich waarschijnlijk scheel aan you-tube-filmpjes.

Is kostenbesparend ook als je maanden in de zooi zit, je van bouwmarkt naar bouwmarkt rijdt (niet om de hoek hier) en met even zoveel (op)nieuw, ander, beter materiaal thuis komt om het maar weer te proberen? Tientje hier, twintig euro daar ... moet je eens optellen, net als al die benzine en de bezoekjes aan de gele M omdat kind anders niet meer mee richting de bouwmarkt te krijgen is. Als de sfeer echt om te snijden is (zelfs wij krijgen daar wat van mee) en je kind daar ondertussen de dupe van wordt? Terwijl als je even een vakman had ingehuurd, de klus al maanden geleden af was geweest en je waarschijnlijk net zoveel eurootjes, misschien ietsje meer, kwijt was geweest maar dan was het wel af en goed geweest terwijl het nu én niet af is én het uiteindelijk prutswerk is maar je blijft jezelf voorhouden dat je het zelf wel kan en het zoveel goedkoper is. Gevalletje penny-wise-pound-foolish wat mij betreft.

Blijkbaar groeien de doe-het-zelf cursussen als paddestoelen uit de grond. Van kapperscursus tot meubelmaker, van automonteur tot fietsenmaker tot zelfs lasser. 10 avondjes kapperscursus zodat je daarna je hele gezin kan knippen, misschien ook wel de buurvrouw of wie dan ook en je gelijk er een centje mee kan verdienen en je 'omgeschoold' bent. Volgens mij duurt een beetje kappersopleiding inclusief al die stage-uren in een kapsalon toch echt wat langer. Als je dit als hobby wil doen prima, maar om er uiteindelijk ook mee te kunnen 'bijbeunen' vind ik met alleen zo'n cursusje dan weer zorgelijk.

Mezelf en mijn eigen "handigheid" kennende, pak ik de klusjes aan waarvan ik weet dat we die wel kunnen fixen maar leg ik het geld van zo'n cursus toch echt liever in een kluspotje en spaar even verder zodat ik bij het echte vakwerk iemand in kan schakelen mocht dat nodig zijn.