extra potje verdwijnt

Eeuwen geleden dat er een blogje van Potje Jan uit kwam rollen omdat er weinig blogwaardige typsels waren, maar soms verandert er iets in je situatie en "moet" je nog eens heel kritisch naar je potjes en vooral de inhoud ervan kijken. Laten we voorop stellen dat Dubbeltje Lief en ik, ondanks elke keer onzekerheid, reorganisaties en ontslaggolven bij de organisaties waar we werken, allebei onze banen nog hebben. Dat salarisverhoging of zelfs maar een jaarlijkse indexering in mijn geval niet eens bespreekbaar is (nadeel van een CAO-loos bedrijf) ondanks dat mijn takenpakket behoorlijk uitgebreid en veranderd is, is jammer maar baanbehoud heeft nu even prioriteit.

Wat nog veel "jammerder" is, is het wegvallen van een stukje extra inkomsten. We wisten dat dit een keer zou gebeuren maar dat het dit jaar al zou zijn, daar hadden we dus allesbehalve op gerekend. En het is maar weer duidelijk: "je gaat leven naar wat je hebt" ook al ben je heel bewust met je potjes bezig. Even slikken dus want dat was net ons extra potje; zo'n potje als je gaat klussen en je gewoon naar de bouwmarkt kan, of als je in de tuin aan het rommelen bent, gewoon naar het tuincentrum kan rijden voor wat nieuw groen spul, of gewoon om één van de spaarvarkentjes wat bij te spekken.

Dat extra potje werd de laatste maanden vooral gebruikt om collegegeld bij elkaar te sparen omdat ik aan de start van een studie sta. Iets wat ik al heel lang op mijn verlanglijstje had staan en weer extra mogelijkheden op mijn werk of daarbuiten (je weet nooit) geeft. Met passen en meten heb ik het collegegeld voor komend studiejaar bij elkaar maar ik ben een lange-termijn-planner want één jaar collegegeld is leuk, maar er komen nog wat jaartjes achteraan en met 2 MBO-dubbeltjes thuis waarvan één absoluut van plan is daar nog een HBO-opleiding achteraan te plakken, wil ik wel zeker weten dat dit allemaal financieel haalbaar is.

Dat dit gevolgen heeft voor de andere (spaar)potjes is duidelijk en daarom moest ik er nog heel wat nachtjes over slapen, mijn excelletje aanpassen, nog eens aanpassen en nog maar eens aanpassen. Sinds gister denk ik dat ik er aan uit ben. Dat zorgde voor een doorslaapnacht (ondanks het noodweer hier) en opeens weer het idee om bloggen op te pakken want dat de hand op de knip (oftewel op onze potjes) gaat, dat is héél duidelijk en geeft vanzelf blogstof :)