Mijn energievrienden ...

Van niet-reagerende lezer terug als blogger met slechts een heel klein clubje volgers. Altijd afwachten of iemand dan nog de moeite neemt om je blog te lezen of zelfs te reageren. Ik ben dus helemaal verbaasd toen ik naar mijn statistieken keek; er werd gewoon weer op mijn blog gelezen en veel ook, wat leuk! Motiveert om weer te gaan bloggen.

Laat ik het eens hebben over mijn energievrienden; het is ook niet gauw goed hè! Doe je zo je best om energiezuiniger te leven, vindt je energieleverancier dat niet zo leuk. Zo'n beetje elke gloeilamp is vervangen, de droger gaat nog maar sporadisch aan. de thermostaat staat 'strak' ingesteld (maar dan net niet zo dat ik klappertandend door het huis loop, want ben nou eenmaal enorme koukleum, zelfs in de zomer). Allerlei kleine dingetjes zijn doorgevoerd om te zorgen dat we op onze jaarafrekening quitte zouden spelen of nog liever ... geld terug zouden krijgen.

Vorig jaar moesten we bij betalen; nou ging dat slechts om 26 euro maar toch ... zonder te lopen bibberen of volledig in het donker te zitten, wordt het dan toch een sport om te zorgen dat we dit jaar niet bij hoeven te betalen. Wat me wel verbaasde was dat we bij moesten betalen, maar ze ons maandbedrag flink naar beneden schroefden. Dat heb ik dus gelijk maar weer aangepast aan het voorschot wat we altijd al betaalden. Je moet er niet aan denken nog meer bij te moeten betalen want bij dit soort energievrienden weet je maar nooit.

Dit jaar voerde ik braaf online de meterstanden in en tot mijn verbazing kreeg ik een melding dat mijn energievrienden andere cijfertjes op hun planning hadden staan en of ik even toe kon lichten hoe het toch kon dat ik niet aan die cijfertjes had voldaan. Pardon?? Mijn energievrienden lopen omzet mis, hun prognoses kloppen niet meer want o help bij Potje Jan en alle dubbeltjes zijn ze energiebesparend te werk gegaan en nu moeten ze geld terug gaan betalen. 

Ik formuleerde een ietswat pinnige omschrijving waarom we minder energie verbruikt hadden en verzond alsnog alle gegevens. Maar liefst zevenennegentig eurootjes kregen we terug wat eigenlijk betekent dat we honderdrieentwintig eurootjes minder verbruikt hadden dan het jaar ervoor, oftewel ruim een tientje per maand minder energie. Best netjes toch in een gezin met 2 pubers die allesbehalve energiebesparend (mee)denken. Die liefst uren onder de douche staan, stekkers van hun opladers dag en nacht in het stopcontact laten zitten, allerlei apparatuur aan hebben zodat ze met de hele wereld kunnen communiceren en van lampen uit doen of deuren dicht houden al helemaal nog nooit gehoord hebben.

Zonder ze bovenop de (puber)kast te jagen, check ik wel elke dag of die stekkers eruit zijn, vraag ik zo lief mogelijk als ze hun 'hol' verlaten of ze aan deuren en lampen denken en is er een klokje in de badkamer weggezet als stille hint. Het zijn kleine beetjes en zij hebben er vast geen erg in, maar ondertussen mijn energiemetertjes wel ... en mijn energievrienden dus ook :)

extra potje verdwijnt

Eeuwen geleden dat er een blogje van Potje Jan uit kwam rollen omdat er weinig blogwaardige typsels waren, maar soms verandert er iets in je situatie en "moet" je nog eens heel kritisch naar je potjes en vooral de inhoud ervan kijken. Laten we voorop stellen dat Dubbeltje Lief en ik, ondanks elke keer onzekerheid, reorganisaties en ontslaggolven bij de organisaties waar we werken, allebei onze banen nog hebben. Dat salarisverhoging of zelfs maar een jaarlijkse indexering in mijn geval niet eens bespreekbaar is (nadeel van een CAO-loos bedrijf) ondanks dat mijn takenpakket behoorlijk uitgebreid en veranderd is, is jammer maar baanbehoud heeft nu even prioriteit.

Wat nog veel "jammerder" is, is het wegvallen van een stukje extra inkomsten. We wisten dat dit een keer zou gebeuren maar dat het dit jaar al zou zijn, daar hadden we dus allesbehalve op gerekend. En het is maar weer duidelijk: "je gaat leven naar wat je hebt" ook al ben je heel bewust met je potjes bezig. Even slikken dus want dat was net ons extra potje; zo'n potje als je gaat klussen en je gewoon naar de bouwmarkt kan, of als je in de tuin aan het rommelen bent, gewoon naar het tuincentrum kan rijden voor wat nieuw groen spul, of gewoon om één van de spaarvarkentjes wat bij te spekken.

Dat extra potje werd de laatste maanden vooral gebruikt om collegegeld bij elkaar te sparen omdat ik aan de start van een studie sta. Iets wat ik al heel lang op mijn verlanglijstje had staan en weer extra mogelijkheden op mijn werk of daarbuiten (je weet nooit) geeft. Met passen en meten heb ik het collegegeld voor komend studiejaar bij elkaar maar ik ben een lange-termijn-planner want één jaar collegegeld is leuk, maar er komen nog wat jaartjes achteraan en met 2 MBO-dubbeltjes thuis waarvan één absoluut van plan is daar nog een HBO-opleiding achteraan te plakken, wil ik wel zeker weten dat dit allemaal financieel haalbaar is.

Dat dit gevolgen heeft voor de andere (spaar)potjes is duidelijk en daarom moest ik er nog heel wat nachtjes over slapen, mijn excelletje aanpassen, nog eens aanpassen en nog maar eens aanpassen. Sinds gister denk ik dat ik er aan uit ben. Dat zorgde voor een doorslaapnacht (ondanks het noodweer hier) en opeens weer het idee om bloggen op te pakken want dat de hand op de knip (oftewel op onze potjes) gaat, dat is héél duidelijk en geeft vanzelf blogstof :)

nieuwe route op de geld en gezond weg

Al 2 dagen sta ik te stuiteren bij het boodschappen doen. Normaal doet Dubbeltjelief dit maar deze week moest ik toch echt even mee omdat er een flinke aanpassing is gekomen op mijn menukaart. Ik had de standaard menukaart al een tijdje geleden vervangen door eentje waarvan ik dacht dat die helemaal bij mij paste en dat klopte op zich best wel, maar nog beter om een totaal nieuwe menukaart te maken.

Een menukaart met do's en don'ts en vanaf nu moet ik dus ook met een grote boog om de granen-met-gluten heen; ik mag nog wel biologisch spelt, kamut of gerst maar geen tarwe of rogge en dan ook nog maar op één moment per dag. In vergelijk met mensen met coeliakie is dit natuurlijk peanuts en ben ik, als echte broodeter, al lang blij dat dit nog op mijn menukaart mag.

Toch wil ik gaan proberen zoveel mogelijk glutenvrij te eten en te ontdekken of ik (af en toe) toch ook zonder die boterhammen kan. Zowel in de biologische winkel als in een supermarkt van zo'n 6000 vierkante metertjes met een glutenvrij afdeling, bekeek ik eens wat er te krijgen was. Heel eerlijk was ik zo uitgekeken want enorm dilemma; aan de ene kant wekelijks met de hand op de knip van het huishoudpotje zitten en aan de andere kant dingen moeten kopen waar vooral aan het glutenverhaal een behoorlijk prijskaartje aan hangt.

Om sommige dingen kan ik niet heen, maar het lijkt erop dat ik beter zelf ook dingen kan gaan bakken. Ik maakte bijvoorbeeld altijd al lekkere kiwi- en appelmuffins zonder suiker, geleend van dit recept (klik) maar dat was wel met volkoren tarwemeel en even puzzelen met welke meel zoals amandel of boekweit of combi van e.e.a. weer van die heerlijke vier-uurtjes als voorraadje in mijn vriezer gaan.

Ik ga af en toe gezellig met vriendinnen bijkletsen tijdens een lunch maar dat lijkt me nu toch behoorlijk ingewikkeld om zomaar spontaan een restaurantje binnen te stappen en die menukaart uit te pluizen. Ik neig al bijna om een paar afspraken af te zeggen pfff. Ik moet echt nog alles uitpuzzelen, vooral waar die gluutjes zich in verstoppen en ik dat niet zou verwachten. 

Ik heb al een paar blogjes ontdekt, maar alle info is erg welkom!

Huurtoeslag 2014

Soms krijg je informatie door die wel interessant lijkt om te delen hoewel huurders hier (neem ik toch aan) wel door de verhuurder of Belastingdienst geïnformeerd zullen zijn, maar mocht je deze toch wel belangrijke info toch gemist hebben:

De Belastingdienst gaat de huurtoeslag vanaf januari 2014 rechtstreeks aan de huurder betalen (ipv aan de verhuurder zoals nu). De huurtoeslag wordt vanaf dan dus niet meer in mindering gebracht op de maandelijkse huurprijs en op de nota zal dus het volledige huurbedrag staan. De eerste huurtoeslag aan huurders zal tussen 10 en 20 december a.s. al overgemaakt worden.

Een verleidelijke betalingsdatum voor minima die misschien toch al niet weten hoe ze de feestmaand door moeten komen en het bedrag niet reserveren voor de huur van januari maar om er kerstinkopen van te doen. Er zal ongetwijfeld over nagedacht zijn om de regeling van betaling aan verhuurder naar huurder te wijzigen maar ik voorzie nu al weer problemen bij bepaalde doelgroepen die toch al niet zo handig met hun financiën zijn en vanaf 2014 het bedrag zelf moeten reserveren zodat ze hun volledige huurbedrag kunnen gaan betalen.

bufferen

De storm is weer gewoon winderig geworden en gelukkig blies hij hier sowieso al wat minder enthousiast dan in andere delen van het land en even afkloppen: geen schade en zelfs de grote boom van de achterbuurman staat nog overeind. Het ging wel even door me heen dat de meeste schadegevallen waarschijnlijk wel gedekt zullen worden door de verzekering maar je hebt er toch altijd een hoop gedoe mee en voor de niet-gedekte schade toch weer een buffer nodig.

Kijk zo kan ik mooi doortikken naar het onderwerpje van deze blog: "de buffer". Vorig jaar was het ons gelukt om boven de planning uit te komen en dit jaar hebben we gezorgd dat er een, naar mijn idee, mooi bedrag op de buffer staat. Zeker met het idee dat zo'n beetje het hele inventaris hier in het huisje ondertussen dik 8 jaar oud is en het keukenspul ruim 12 jaar en levenslang voor een aantal apparaten soms van erg korte duur is. Repareren is dan vaak duurder dan een nieuw exemplaar aanschaffen zoals onlangs bij onze t.v.

Nou is het hier maar een huisje dus al die muurvullende objecten zoals ik bij de ik-ben-toch-niet-gek winkel zag en gewoon gekocht worden alsof het een halfje brood is, had niet echt onze voorkeur, maar hij moest wel vervangen worden want ik ben geen echte t.v.-kijker maar dubbeltjelief juist wel. Misschien ben ik naïef hoor, maar totale verbazing wat er in t.v.-land te krijgen is en voor welke prijskaartjes. Ik wilde een gewoon simpel, niet te groot exemplaar en vooral geen geneuzel als smart-t.v., maar goed ik dwaal af ...

Om zo even 'tussendoor' een t.v. te kopen als de oude (die niet eens zo oud was) er de brui aan geeft, is dus dat buffertje nodig en omdat er de komende jaren dus meer apparaatjes kunnen besluiten dat ze er geen zin meer in hebben, net zoals het autootje of een bank waarvan losse draadjes zomaar een gat kunnen worden, je weet het maar niet. Die buffer dus en daarom het bufferbedrag behoorlijk hoog opgeschroefd want als je al die dingen moet gaan vervangen, dan is het al snel weer gereduceerd tot een buffertje.

Ik dacht dat we goed bezig waren, maar mijn Nibud-vrienden lijken daar anders over te denken toen ik de buffertest invulde. Een gemiddeld gezin met ons inkomen heeft zo'n 37.500 als buffer. Dat bedrag had ik in de goede, oude guldentijd nog niet eens in guldens op mijn rekening staan, laat staan nu in euro's. Het minimum zou dan "slechts" 5.000 euro zijn wat je als buffer zou moeten hebben dus daar zit een behoorlijke marge in.

Ik hoor vanuit mijn omgeving juist vooral geluiden van helemaal niet meer kunnen sparen tot hooguit een beetje voor noodgevallen en juist doordat we flink zijn gaan "potten" en roer omgegooid is, hebben we ons buffertje toch aardig gevuld. Misschien zit ik fout, maar ik denk dat gezinnen met pubers met ongeveer dezelfde inkomens als wij en met zo'n zelfde behoorlijke hypotheek en andere lasten toch echt gemiddeld genomen geen 37.500 op hun rekening hebben staan. Ik zou echt niet weten hoe ik het nu nog voor elkaar zou moeten krijgen om de buffer tot zo'n bedrag aan te vullen, daar heb ik dan zeker weer een jaar of 5 voor nodig en dan heb ik het nog niet over uitgaven waardoor die buffer weer aangevuld moet worden.

Voorlopig trek ik maar mijn eigen plan en denk dat het bufferbedrag voor ons gezin hoog genoeg is. Het wordt een ander verhaal als één van ons alsnog zijn/haar baan kwijt zou raken. Vandaar dat we, als de bufferuitdaging van dit jaar gehaald is, geen big spenders zullen worden, maar zo lang als het gaat de spaarbedragen aan houden; ze gaan alleen naar andere potjes.

p.s.: ondanks dat ik een maandje of tig inspiratieloos was en het idee had dat mijn blogje nu niet meer gelezen werd, verbaas ik me over het aantal bezoekers. Hartstikke leuk, maarre reageren mag hoor, vind ik nog leuker :)

Aflossen??

Met nog iets meer dan 2 maanden te gaan in 2013 lijkt het erop dat we het geplande bufferbedrag zeker gaan halen. Een zorg minder want je weet maar nooit of één van onze bazen weer eens door het personeelsbestand gaat vegen en nieuwe banen niet echt voor het oprapen liggen. Daarnaast zijn we ook doorgegaan om andere potjes te vullen en eentje daarvan was een spaarrekening om op de hypotheek af te gaan lossen.

Kort door de bocht: een huis gekocht voor een bedrag wat duidelijk al lager lag dan wat andere straatbewoners in de jaren ervoor voor deze huisjes betaald heeft dus destijds blij met de deal. Totdat de roerige toestanden op de woningmarkt zorgden dat huisjes in het straatje als soort van onverkoopbaar zijn geworden en ze niet met duizenden maar met tienduizenden euro's in prijs gezakt zijn. Niet dat het geholpen heeft want ze staan nog steeds te koop en het zijn toch echt leuke huisjes.

Als wij nu zouden "moeten" verkopen en ik de prijzen van buurtjes verderop zou moeten hanteren om te zorgen dat het toch verkocht wordt, dan kan ik wel stellen dat we onder water staan en flink ook. Nou zou ik mijn schouders op kunnen halen of kop in het zand kunnen steken want we hebben tenslotte helemaal geen verkoopplannen. Kon ik vroeger echt flink veel meters onder water zwemmen, vind ik dit onder-water-gevoel behoorlijk benauwd.

In de hypotheek destijds zelfs nog de ruimte om zonder notariskosten nog wat meer hypotheekruimte te hebben en dat was een fijn idee wetende dat zeker de keuken en de badkamer nog vervangen moesten worden. Maar het idee dat het hypotheekbedrag nog verder op zou lopen terwijl we al onder water staan, voor mij inmiddels geen optie meer. We kunnen gelukkig sparen en als ik zo om me heen hoor, is dat al niet eens standaard meer. Maar om een buffer op peil te houden, af te gaan lossen en nog bepaalde klussen in huis te moeten doen, daarvoor hebben we niet echt de mogelijkheden. 

In eerste instantie waren we al begonnen met maandelijks een bedragje weg te zetten voor de aflossing. Maar als we die keuze maken, kunnen we het vervangen van keuken en badkamer de komende jaren wel vergeten. Het zijn geen spoedklussen maar zeker wel dingen die hier gedaan moeten worden en daar kruipt stiekem altijd meer geld in dan gedacht. Vooral ook omdat ik niet even bij i.kea binnen zou kunnen lopen voor een keuken omdat het huisje zulke rare en vooral niet haakse afmetingen heeft, dat alles maatwerk is.

Planning nu is om eerst te sparen voor deze grote klussen en ondertussen buffer op peil te houden (de houdbaarheidsdatum van een aantal apparaten komt toch al wel in zicht dus uitgaven die in het potje weer aangevuld moeten worden). Als deze klussen gedaan zijn, komt er ruimte om de aflossingsrekening te gaan vullen en daadwerkelijk te gaan aflossen maar dan zijn we toch al wel een aantal jaren verder. Soms moet je keuzes maken en nu enthousiast aflossen maar over een paar jaar in huis moeten klussen zonder budget lijkt me ook geen optie. Dus deze toch wel drastische wijziging gaan we maar eens invoeren op de begroting voor 2014. Het zal zeker ook invloed hebben op de aanschaf van de eventuele nieuwe keuken en/of badkamer; duurzaam maar betaalbaar want elke euro die we niet hoeven te besteden, kan alsnog afgelost worden. Wie had dat gedacht toen we de sleutel kregen en we hele andere plannen hadden ...

Quiet 500

Het is al eeuwen geleden - dat is behoorlijk overdreven want we hebben het over een half jaartje - dat ik een blogje parkeerde. Ondertussen gingen de dubbeltjes nog steeds in de potjes, behielden we (voorlopig) allebei toch onze baan, bleven we druk bezig ons bufferdoel te halen en waren er verder weinig veranderingen. Niet echt spannend blogvoer dus, of toch wel?

Op het moment dat het hier stil viel op mijn blogje, was precies rond het tijdstip dat ik een kennismakingsgesprek had voor een helemaal-in-mijn-straatje vrijwilligersproject. Niet omdat ik denk dat ik het wiel uitgevonden heb of dat ik het allemaal zoveel beter weet maar omdat cijfertjes in combi met coachen en daarbij een grote ervaringsdosis (seen it been there tenslotte) zorgt dat het voor mij voelt als het juiste jasje. Want als je naast je fulltime baan, gezin en huishouden en al die andere dingen die je week vullen, kiest om je nuttig te maken, dan wel graag iets waar je zelf ook voldoening uit kan halen.

De eerste trainingsdagen heb ik al achter de rug en hoewel ik dacht dat ik er al zoveel van wist, valt er nog zeker nog net zoveel te leren. Eén van die dingen is om niet te veroordelen want vaak zit er nog veel meer achter waardoor zo'n situatie is ontstaan. Laat bijvoorbeeld een uitzending van "een dubbeltje op zijn kant" zien en iedereen heeft er een ongezouten mening over en weten het allemaal beter en zoiets zou hen nooit overkomen, tuurlijk niet. Dan is het best interessant om soortgelijke voorbeelden in de training te krijgen maar daarbij wat meer over de achtergrond te weten te komen. Dat leert je anders kijken en denken, maar wil zeker niet zeggen dat ik bepaalde keuzes of beslissingen altijd begrijp maar misschien wel waarom (onder welke invloed of situatie) ze toch gemaakt zijn ... ben ik nog te volgen?

Ik moet eerst de hele training nog door want er wordt best wel wat van ons verwacht en daar is niet iedereen geschikt voor. Daardoor zijn sommigen ondertussen ook afgehaakt omdat ze dat te zwaar vonden. Ik zie het als een uitdaging en hoop dat ik "slaag" en aan de slag kan, maar weet aan de andere kant ook wel dat ik niet in de gezelligste situaties zal binnen stappen. En misschien vinden mijn trainers mijn enthousiasme wel mooi maar pas ik uiteindelijk toch niet in het profiel. Dan zou ik best balen, maar heb ik wel ontzettend veel opgestoken van de training.

Als (studie)leesvoer kocht ik vandaag dan ook de Quiet 500, de glossy armoede-tegenhanger van de Quote 500 waarvan de opbrengst geheel naar 2 armoedeprojecten gaat. Een mooi initiatief wat in de media (gelukkig) al behoorlijk aandacht krijgt, maar eigenlijk triest dat dit nodig is. Maar wie weet zijn er Quote-500-luitjes die, als ze deze alternatieve glossy, ongevraagd op hun deurmat zien er toch even bij stilstaan en een gulle gift doen of zelf een initiatief bedenken.

Misschien een idee om de Quiet 500 aan te schaffen in plaats van zo'n glossy die je normaal uit het tijdschriftenrek pakt? Grappig want bloglezers van Potje Jan zijn waarschijnlijk niet degene die stapeltjes dure tijdschriften, naast dure flesjes wijn en sjieke hapjes in hun kar hebben liggen, maar misschien voor deze ene keer dan ... de eerste oplage ligt in Brabant in een aantal winkels maar ook online kun je 'm bestellen (dan komen er wel verzendkosten bij). Nieuwsgierig? Hier het linkje: http://quiet500.nu