Eens even heel snel (en vooral kort door de bocht) alles op een rijtje: "ze" gaan aan mijn hypotheekrenteaftrek, aan mijn kinderbijslag, aan het boekengeld op school, (beiden hebben gevolg voor jongste kind) aan de ov-studentenkaart, aan de studiefinanciering, aan de zorgtoeslag van kind-in-opleiding (voor oudste kind wat volgend jaar opleiding gaat volgen) en vast nog een aantal punten komen.
Met de ontslagboot die nog altijd rondjes rondom mijn werk maakt, niet iets om heel vrolijk van te worden. Je zou er bijna net zo somber van worden als het grauwe, koude weer van vandaag. Maar ... ik sluit me aan bij Spaarcentje en Annelieya!! Niks koppie laten hangen, want dat heeft geen zin ... schouders eronder en niet denken in beperkingen maar in mogelijkheden waarbij we vooral enorm duimen dat, ondanks dat ik nu opleiding op kosten van de baas doe en daardoor wat zekerheid heb, niet bij de onslagrondes zit.
Als dat zo is, wordt het een ander verhaal, maar zover is het nog niet dus ook bij al deze bezuinigingsmaatregelen die financieel fikse gevolgen hebben, vinden we onze weg wel ook al zal dat weer een paar stappen terug doen. Maar voor wie niet is het tijdperk van 'het kan niet op' voorbij?! Gek deden (en konden) we al niet, nu gewoon nog even die broekriem een gaatje strakker.
Dank aan jullie bloggers die me wakker hebben geschud en het laatste zetje richting de juiste route op de geldweg hebben gegeven. Door te lezen, op me in te laten werken, keuzes te maken die bij ons en onze situatie passen, tips over te nemen, noem maar op, hebben we dit jaar vooral keihard gewerkt aan een buffertje maar zijn er ook andere (be)sparingsacties opgestart. Soms heb je gewoon even dat extra zetje nodig wat ik hier vond.
Liever had ik die buffer uiteindelijk aangesproken voor wat leukere dingen maar heeee er is gelukkig een buffertje en mocht het nodig zijn, dan kunnen we er gebruik van maken. 2013 wordt in ieder geval zeker nog een jaar van flink de hand op de knip en potjes vullen zodat we niet totaal onvoorbereid 2014 in gaan. Dus als jullie nu vooral doorgaan met bloggen met allerlei (be)spaartips waar ik zelf nog niet aan gedacht had, of gewoon om af en toe lekker stoom af te blazen of elkaar te steunen ... gaan we bij Potje Jan nog een stapje harder ons best doen om nog meer te (be)sparen want daar zie ik nog altijd ruimte ... nu die knop nog maar weer verder op zetten en beseffen dat het is zoals het is.
dinsdag 30 oktober 2012
zondag 28 oktober 2012
schenkingspotje
Ik blogde (klik) ergens in mijn allereerste maand als Potje Jan al over mijn roots waar (be)sparen een vanzelfsprekend iets was, domweg omdat er in de eerste jaren maar een erg klein budget was en je elke gulden maar één keer uit kon geven en daar dus goed over na werd gedacht. Zij namen weinig tot geen zakelijke risico's met hun bedrijf (maar maakten blijkbaar hele goede keuzes) en sparen bleef altijd hun prioriteit houden, altijd vooruitdenkend.
Ik kan er veel of heel weinig over zeggen, ik was het niet altijd eens met hun keuzes en vond dat ze niet alles naar hun spaarrekening hoefden te sluizen maar ook best mochten genieten. Dat deden ze in één keer heel rigoureus door toen de kinderen het huis uit waren een seniorenwoning te laten bouwen die door alle (economische) adviezen die ze kregen uiteindelijk een iets ander formaatje kreeg dan een bescheiden seniorenwoning met (alweer) oog op de toekomst als ze deze zouden willen verkopen als ze richting 'bejaardentehuis' zouden gaan. Het hypotheekje op dit bouwwerk was door de verkoop van hun eerste huisje en hun spaargedrag een lachertje en na een paar jaar al verdwenen.
Ondertussen zat dus zo'n beetje hun hele eigen vermogen in die grote hoop met stenen en die prachtige tuin die er omheen ligt. Da's natuurlijk best leuk en als je nog een jonge senior bent, wil je misschien ook niet teveel nadenken over het echte later als je er niet meer bent. Toch komen ze beiden uit hele grote gezinnen waar ze de afgelopen 2 jaar al regelmatig afscheid moesten nemen van (schoon)broer of zus en dat geeft stof tot nadenken. Want dan heb je je hele leven keihard gewerkt, zo erg zelfs dat je lijf er gewoon versleten van is en als je dan 'uit de tijd' gaat en je kinderen die hele boel erven, gaat er van elke gulden en later euro waarvoor je zo hard gewerkt hebt, gewoon naar je vrienden van de Belastingdienst in plaats van naar je kinderen en dat is zo zuur.
Jarenlang waren dit soort onderwerpen onbespreekbaar en zij deden het op hun manier. Geen idee wat of wie het is geweest maar ze hebben er toch over nagedacht / gesproken en waarschijnlijk advies ingewonnen. Ik vermoed zelfs dat ze een heel schenkingsplan bedacht hebben en hun nieuwe motto schijnt nu 'liever met een warme dan koude hand' te zijn waarmee ze op het randje van dit jaar nog snel een start willen maken.
Ik was een maandje of wat terug héél duidelijk (met mijn heerlijk-eerlijk opmerkingen) dat ik liever zou zien dat mijn portie naar mijn kids gaat. Ik heb mijn start al gehad, mijn ouders hebben me (weliswaar in mijn vorig leven) al zo'n geweldige eerste zet mee kunnen geven en dat het onderweg ergens gruwelijk fout is gegaan, is niet hun schuld tenslotte. Dat ik eigenlijk weinig tot niets wil, zal voor hen confronterend zijn. Zij hebben er al zoveel moeite mee dat ik fulltime moet werken om kop boven water te houden terwijl ik dat gewoon zie als het gevolg van de afgelopen jaren. Niet als boete hoor, maar gewoon hoe dingen gelopen zijn. Zij zouden me, op hun manier weliswaar, graag vooruit helpen terwijl ik gelijk mijn hakken in het zand zet en geen hulp meer wil, van niemand niet en alleen (samen met Dubbeltjelief) mijn eigen boontjes wil doppen en nooit meer van iemand afhankelijk wil zijn.
De oplossing die mij het meeste rust geeft, is een soort u-bocht-constructie; het schenkingsvrije deel voor kleinkinderen storten ze gewoon op hun spaarrekeningen (die overigens geblokkeerd zijn voor opname tot ze 21 zijn zodat een bepaald iemand niet nog keer de spaarrekeningen van zijn kinderen achterover kan drukken). Ik ontvang mijn schenkingsvrije deel en voeg bij mijn papieren een 'documentje' waarop zowel Dubbeltjelief als ik aangeven dat deel x van mijn spaargeld gereserveerd is voor het halen van de rijbewijzen van de nu-nog-pubers. Of het juridisch helemaal geldig zal zijn, geen idee maar ga er ook niet vanuit dat ik er binnen nu en jaartje of 5 tussenuit piep, maar stel dat ... dan staat het toch ergens op papier naast mijn samenlevingscontract en testament dat dit echt voor mijn pubers bedoeld is. Mochten mijn ouders er de komende jaren iets structureels van gaan maken, dan moet ik toch maar even bij de notaris informeren.
Bij eentje komt de 18-jarige leeftijd steeds dichterbij en piekerde me al suf hoe we al die lessen zouden moeten gaan betalen. Wat niet kan, kan niet, maar je wil ze dit soort dingen toch graag mee geven. Voor de pubers maakt het niet zoveel uit of mama of toch opa en oma dit sponsoren. Ze hoeven er in ieder geval zelf niet voor te werken en hun centjes straks sparen voor een autootje of voor als ze op zichzelf willen. En da's voor mij echt een hele zorg minder!
Ik kan er veel of heel weinig over zeggen, ik was het niet altijd eens met hun keuzes en vond dat ze niet alles naar hun spaarrekening hoefden te sluizen maar ook best mochten genieten. Dat deden ze in één keer heel rigoureus door toen de kinderen het huis uit waren een seniorenwoning te laten bouwen die door alle (economische) adviezen die ze kregen uiteindelijk een iets ander formaatje kreeg dan een bescheiden seniorenwoning met (alweer) oog op de toekomst als ze deze zouden willen verkopen als ze richting 'bejaardentehuis' zouden gaan. Het hypotheekje op dit bouwwerk was door de verkoop van hun eerste huisje en hun spaargedrag een lachertje en na een paar jaar al verdwenen.
Ondertussen zat dus zo'n beetje hun hele eigen vermogen in die grote hoop met stenen en die prachtige tuin die er omheen ligt. Da's natuurlijk best leuk en als je nog een jonge senior bent, wil je misschien ook niet teveel nadenken over het echte later als je er niet meer bent. Toch komen ze beiden uit hele grote gezinnen waar ze de afgelopen 2 jaar al regelmatig afscheid moesten nemen van (schoon)broer of zus en dat geeft stof tot nadenken. Want dan heb je je hele leven keihard gewerkt, zo erg zelfs dat je lijf er gewoon versleten van is en als je dan 'uit de tijd' gaat en je kinderen die hele boel erven, gaat er van elke gulden en later euro waarvoor je zo hard gewerkt hebt, gewoon naar je vrienden van de Belastingdienst in plaats van naar je kinderen en dat is zo zuur.
Jarenlang waren dit soort onderwerpen onbespreekbaar en zij deden het op hun manier. Geen idee wat of wie het is geweest maar ze hebben er toch over nagedacht / gesproken en waarschijnlijk advies ingewonnen. Ik vermoed zelfs dat ze een heel schenkingsplan bedacht hebben en hun nieuwe motto schijnt nu 'liever met een warme dan koude hand' te zijn waarmee ze op het randje van dit jaar nog snel een start willen maken.
Ik was een maandje of wat terug héél duidelijk (met mijn heerlijk-eerlijk opmerkingen) dat ik liever zou zien dat mijn portie naar mijn kids gaat. Ik heb mijn start al gehad, mijn ouders hebben me (weliswaar in mijn vorig leven) al zo'n geweldige eerste zet mee kunnen geven en dat het onderweg ergens gruwelijk fout is gegaan, is niet hun schuld tenslotte. Dat ik eigenlijk weinig tot niets wil, zal voor hen confronterend zijn. Zij hebben er al zoveel moeite mee dat ik fulltime moet werken om kop boven water te houden terwijl ik dat gewoon zie als het gevolg van de afgelopen jaren. Niet als boete hoor, maar gewoon hoe dingen gelopen zijn. Zij zouden me, op hun manier weliswaar, graag vooruit helpen terwijl ik gelijk mijn hakken in het zand zet en geen hulp meer wil, van niemand niet en alleen (samen met Dubbeltjelief) mijn eigen boontjes wil doppen en nooit meer van iemand afhankelijk wil zijn.
De oplossing die mij het meeste rust geeft, is een soort u-bocht-constructie; het schenkingsvrije deel voor kleinkinderen storten ze gewoon op hun spaarrekeningen (die overigens geblokkeerd zijn voor opname tot ze 21 zijn zodat een bepaald iemand niet nog keer de spaarrekeningen van zijn kinderen achterover kan drukken). Ik ontvang mijn schenkingsvrije deel en voeg bij mijn papieren een 'documentje' waarop zowel Dubbeltjelief als ik aangeven dat deel x van mijn spaargeld gereserveerd is voor het halen van de rijbewijzen van de nu-nog-pubers. Of het juridisch helemaal geldig zal zijn, geen idee maar ga er ook niet vanuit dat ik er binnen nu en jaartje of 5 tussenuit piep, maar stel dat ... dan staat het toch ergens op papier naast mijn samenlevingscontract en testament dat dit echt voor mijn pubers bedoeld is. Mochten mijn ouders er de komende jaren iets structureels van gaan maken, dan moet ik toch maar even bij de notaris informeren.
Bij eentje komt de 18-jarige leeftijd steeds dichterbij en piekerde me al suf hoe we al die lessen zouden moeten gaan betalen. Wat niet kan, kan niet, maar je wil ze dit soort dingen toch graag mee geven. Voor de pubers maakt het niet zoveel uit of mama of toch opa en oma dit sponsoren. Ze hoeven er in ieder geval zelf niet voor te werken en hun centjes straks sparen voor een autootje of voor als ze op zichzelf willen. En da's voor mij echt een hele zorg minder!
vrijdag 26 oktober 2012
bonnen in plaats van potjes
De eerste bon van deze week was er eentje die je liever niet op de deurmat ziet vallen. Ik had al een vermoeden dat die er aan zat te komen. Altijd let ik op mijn snelheid, maar zat nu zo gezellig met puberzoon in de auto te kletsen dat ik toch even wat minder oplettend was dan anders en maar liefst 7 kilometertjes te hard reed. Guttegut da's nog altijd niet echt met een gas-bas-gehalte hè, maar zuur blijft het als je normaal altijd wel van het gaspedaaltje-even-los bent. Afgerond 4 kilometertjes die ik mag betalen en een bijbehorend absurd bedrag aan administratiekosten. Als ik dat in de prijs zou berekenen voor elke factuur die op mijn werk de deur uit gaat. Voor de grap deelde ik puber mee dat dit van zijn kleedgeld af ging want hij wilde op stel en sprong nog even op koopavond naar de stad, maar hij trapte er helaas niet in :-)
Dus op zoek naar wat bonnen waar je vrolijker van wordt. Ik doe op de kop af al 5 jaar mee met enquetes van in.votes en heb daar al wat bonnen mee verdiend die ik altijd inruil voor boeken. Het afgelopen jaar krijg ik nog maar zelden een verzoek in mijn mailbox of ik een enquete in wil vullen. Moet zeggen dat er wat dat betreft bij euro.clix veel meer beweging in zit. Tijd dus om eens mijn saldo te checken en dat was toch meer dan gedacht en kon mooi 2 bonnen van een tientje van mijn saldo opnemen. Het was precies een jaar geleden dat ik mijn vorige uitbetaling liet doen en gezien mijn lege mailbox misschien ook wel de laatste.
Ik ging gelijk door naar de site van de blauwe, dikke mannetjes om daar een boek te bestellen en omdat ik daar waarschijnlijk regelmatig gebruik van ga maken als naslagwerk niet handig om elke keer bij de bieb te lenen. Toch beetje flauw dat de verzendkosten vanaf 20 euro gratis zijn en de meeste boeken natuurlijk net op 19,95 zitten en dan net geen 2 euro bij zou moeten betalen. Heb er daarom een bookazine bij besteld. Voor wie ze niet kent; dit zijn boeken die door Libelle in een tijdschriftvorm worden uitgegeven en slechts 2,95 kosten. Ik neem die altijd mee op vakantie, heb ik een stapeltje vakantieleesvoer zonder het gewicht van een stapel boeken en hoef er niet zo zuinig op te zijn als op mijn boeken (daar ben ik héél zuinig op) als ik ergens op een luie stoel, zwembad of strandje ben. Daarna gaan ze door naar vriendinnen die ze vervolgens ook weer mee nemen op vakantie of dagje strand.
Nou euro.clix ik nog niet zo lang, maar heb dus via die site doorgeklikt naar de blauwe mannetjes en ben heel benieuwd hoeveel clix dit dan weer op zou kunnen leveren en of dat ook geldt als je met cadeaubonnen betaald hebt. Ach elke clix is er eentje en ondertussen is mijn saldo al bijna net zo hoog als waar ik bij in.votes een heel jaar over heb gedaan. Maar ondanks dat; enquetes invullen, saldo sparen, inruilen voor bonnen en hiervoor boekenkopen kiezen, dat voelt voor een boekenwurm-met-koopstop echt als een cadeautje!
Dus op zoek naar wat bonnen waar je vrolijker van wordt. Ik doe op de kop af al 5 jaar mee met enquetes van in.votes en heb daar al wat bonnen mee verdiend die ik altijd inruil voor boeken. Het afgelopen jaar krijg ik nog maar zelden een verzoek in mijn mailbox of ik een enquete in wil vullen. Moet zeggen dat er wat dat betreft bij euro.clix veel meer beweging in zit. Tijd dus om eens mijn saldo te checken en dat was toch meer dan gedacht en kon mooi 2 bonnen van een tientje van mijn saldo opnemen. Het was precies een jaar geleden dat ik mijn vorige uitbetaling liet doen en gezien mijn lege mailbox misschien ook wel de laatste.
Ik ging gelijk door naar de site van de blauwe, dikke mannetjes om daar een boek te bestellen en omdat ik daar waarschijnlijk regelmatig gebruik van ga maken als naslagwerk niet handig om elke keer bij de bieb te lenen. Toch beetje flauw dat de verzendkosten vanaf 20 euro gratis zijn en de meeste boeken natuurlijk net op 19,95 zitten en dan net geen 2 euro bij zou moeten betalen. Heb er daarom een bookazine bij besteld. Voor wie ze niet kent; dit zijn boeken die door Libelle in een tijdschriftvorm worden uitgegeven en slechts 2,95 kosten. Ik neem die altijd mee op vakantie, heb ik een stapeltje vakantieleesvoer zonder het gewicht van een stapel boeken en hoef er niet zo zuinig op te zijn als op mijn boeken (daar ben ik héél zuinig op) als ik ergens op een luie stoel, zwembad of strandje ben. Daarna gaan ze door naar vriendinnen die ze vervolgens ook weer mee nemen op vakantie of dagje strand.
Nou euro.clix ik nog niet zo lang, maar heb dus via die site doorgeklikt naar de blauwe mannetjes en ben heel benieuwd hoeveel clix dit dan weer op zou kunnen leveren en of dat ook geldt als je met cadeaubonnen betaald hebt. Ach elke clix is er eentje en ondertussen is mijn saldo al bijna net zo hoog als waar ik bij in.votes een heel jaar over heb gedaan. Maar ondanks dat; enquetes invullen, saldo sparen, inruilen voor bonnen en hiervoor boeken
woensdag 24 oktober 2012
plussen en minnen
Mijn salaris is bijna onderweg en dat is altijd het moment om nog eens even kritisch naar de maand te kijken en hem 'af te sluiten' en een nieuw maand-excelletje aan te maken zodat we weer startklaar staan voor de nieuwe maand. Ik merkte al gelijk dat thuis-met-pubers, werk én die nieuwe studie een erg drukke combi is en daar een flink aantal valkuilen bij komen kijken. Ik ken ze allemaal hoor die kuiltjes, sommigen wist ik toch te omzeilen of overheen te springen maar dat lukte helaas niet bij allemaal.
Eén van mijn grootste valkuilen ging ik met een mega boog omheen en viel niet terug in mijn oude patroon (ik doe even een juichmomentje om dit vooral héél erg vast te houden). Druk, werkstress, een puber die even energie vreet, lijf wat alweer niet meewerkt en daardoor moe. Moe is de definitie van laat de boel de boel maar en doe me vooral even een makkelijke hap op tafel.
Dat qua huishouden de puntjes niet helemaal op de i staan, vind ik niet zo erg zolang alles maar opgeruimd en schoon is en er vooral geen bergen was slingeren. Dat mijn ramen bijna smeken om even gewassen te worden, dat is dan maar zo. Weten dat je 's avonds (letterlijk) niet veel puf hebt, betekent dus op vrije dagen plannen en verdelen ... en vooral niet een dagje overslaan want dan loopt het in de soep. Structuurtjes bedenken da's één maar structuurtjes vasthouden, dan een heel ander verhaal, maar ... lijkt te lukken.
Nog veel belangrijk ... daar istie weer ... de weekplanning van de boodschappen; thuiskomen uit je werk, even bijkletsen en dan gewoon het keukentje in duiken want je weet wat te doen, alles in huis en aan de slag. Dat werkt (voor mij) zoveel beter dan thuiskomen - bijkletsen - moeten bedenken wat er op tafel moet - en nog erger hiervoor nog boodschappen moeten gaan doen - tegen de tijd dat ik richting keuken ga, is mijn energievoorraadje below zero en dan is het zooo makkelijk om even een frietje te halen, boterhammetje te maken etc. Voor een keer niet erg, mag best, als er de rest van de week maar gewoon gekookt wordt ... en dat lukt met die weekplanning dus prima.
Koken en boodschappen doen met die weekplanning betekende ook dat we flink binnen budget bleven, al een klein voorraadje non-food aangelegd hebben en er geld overblijft voor een bestelling bij de slachter-met-winkeltje. Omdat we daar maar eens in de zoveel tijd naar toe gaan, is dat altijd een flink bedrag.
Ik bleef ondertussen enthousiast rennen, springen, ontwijken en vallen ...want dat ik op mijn snufferd ging, was aan mijn banksaldo goed te zien. Mijn excelletje en daaraan gekoppeld de potjes en uitgaven liep prima, maar op het moment dat er extra uitgaven komen. Van die misschien wel maar vaak toch ook niet helemaal voorziene uitgaven waar (nog) geen buffertje voor is en mijn zakgeld tekort schoot. Ondertussen ben ik weliswaar uit deze valkuil geklommen met een creatieve oplossing maar ben er nog niet uit hoe hem de volgende keer te omzeilen. Wat haast alleen maar kan door iets minder te sparen, maar met het gevaar dat ik zo'n buffertje zie als zakgeld en dan toch weer onnodige troepjes ga aanschaffen waarvan ik altijd denk dat ze zooo nodig zijn terwijl ik zoveel beter weet. In dit geval wat het overigens wel echt nodig en vond ik een actie-artikel waardoor ik 50% bespaarde, maar toch ...
Een buffertje hiervoor op één van de spaarrekeningen zou een optie zijn; dan moet ik eerst wat (bank)handelingen verrichten om dat bedrag over te boeken wat een impuls-uitgave al snel voorkomt ...
Eén van mijn grootste valkuilen ging ik met een mega boog omheen en viel niet terug in mijn oude patroon (ik doe even een juichmomentje om dit vooral héél erg vast te houden). Druk, werkstress, een puber die even energie vreet, lijf wat alweer niet meewerkt en daardoor moe. Moe is de definitie van laat de boel de boel maar en doe me vooral even een makkelijke hap op tafel.
Dat qua huishouden de puntjes niet helemaal op de i staan, vind ik niet zo erg zolang alles maar opgeruimd en schoon is en er vooral geen bergen was slingeren. Dat mijn ramen bijna smeken om even gewassen te worden, dat is dan maar zo. Weten dat je 's avonds (letterlijk) niet veel puf hebt, betekent dus op vrije dagen plannen en verdelen ... en vooral niet een dagje overslaan want dan loopt het in de soep. Structuurtjes bedenken da's één maar structuurtjes vasthouden, dan een heel ander verhaal, maar ... lijkt te lukken.
Nog veel belangrijk ... daar istie weer ... de weekplanning van de boodschappen; thuiskomen uit je werk, even bijkletsen en dan gewoon het keukentje in duiken want je weet wat te doen, alles in huis en aan de slag. Dat werkt (voor mij) zoveel beter dan thuiskomen - bijkletsen - moeten bedenken wat er op tafel moet - en nog erger hiervoor nog boodschappen moeten gaan doen - tegen de tijd dat ik richting keuken ga, is mijn energievoorraadje below zero en dan is het zooo makkelijk om even een frietje te halen, boterhammetje te maken etc. Voor een keer niet erg, mag best, als er de rest van de week maar gewoon gekookt wordt ... en dat lukt met die weekplanning dus prima.
Koken en boodschappen doen met die weekplanning betekende ook dat we flink binnen budget bleven, al een klein voorraadje non-food aangelegd hebben en er geld overblijft voor een bestelling bij de slachter-met-winkeltje. Omdat we daar maar eens in de zoveel tijd naar toe gaan, is dat altijd een flink bedrag.
Ik bleef ondertussen enthousiast rennen, springen, ontwijken en vallen ...want dat ik op mijn snufferd ging, was aan mijn banksaldo goed te zien. Mijn excelletje en daaraan gekoppeld de potjes en uitgaven liep prima, maar op het moment dat er extra uitgaven komen. Van die misschien wel maar vaak toch ook niet helemaal voorziene uitgaven waar (nog) geen buffertje voor is en mijn zakgeld tekort schoot. Ondertussen ben ik weliswaar uit deze valkuil geklommen met een creatieve oplossing maar ben er nog niet uit hoe hem de volgende keer te omzeilen. Wat haast alleen maar kan door iets minder te sparen, maar met het gevaar dat ik zo'n buffertje zie als zakgeld en dan toch weer onnodige troepjes ga aanschaffen waarvan ik altijd denk dat ze zooo nodig zijn terwijl ik zoveel beter weet. In dit geval wat het overigens wel echt nodig en vond ik een actie-artikel waardoor ik 50% bespaarde, maar toch ...
Een buffertje hiervoor op één van de spaarrekeningen zou een optie zijn; dan moet ik eerst wat (bank)handelingen verrichten om dat bedrag over te boeken wat een impuls-uitgave al snel voorkomt ...
woensdag 17 oktober 2012
Het lijkt de hond wel ...
Die krijgt ook regelmatig het commando af om vervolgens braaf te gaan liggen (als hij zin heeft). Zo ook de spaarrekeningen die we in de zomervakantie bij m.oneyou openden, die hebben momenteel ook erg veel last van het af-af-af--syndroom.
Toen we de spaarrekeningen openden was de rentestand nog 2,65% wat flink hoger was dan de spaarrekeningen die we al hadden lopen bij onze 'eigen' bank. We bedachten waarvoor we wilden sparen en vulden de spaarpotjes met kleine beetjes want daarvoor zijn deze bedoeld; een beetje voor dit en een beetje voor dat, maar alle kleine beetjes helpen!
Een maand later al kwam het bericht dat de rente ietsje naar beneden ging naar 2,55% rente. Nou zetten onze spaarbedragen (nog) geen zoden aan de dijk maar een beetje rente als motivatie om lekker verder te sparen, is altijd leuk. Maar dat werd dus al een beetje minder.
Inmiddels hebben we bijna 3 maanden de spaarpotjes en doen ons best om stug door te sparen in het vakantiepotje, in het klus&verbouwpotje en ook in het potje m.b.t de hypotheek/aflossing. En voila wederom een mailtje dat wegens de ontwikkelingen op de financiële markten de rente weer wat verder naar beneden ging naar 2,50%.
Beetje jammer voor onze spaarpotjes, betekent dat we het crisis-gevoel nog even lijken vast te houden. Geen vooruitgang, geen rentestijging, maar laten we optimistisch blijven en dit maar even zien als één stapje terug, 2 stappen vooruit. Ooit komt het goed toch?! Ik ben op dit soort momenten blij dat we de knop om hebben en aan het (be)sparen zijn geslagen want zo kun je het ook zien: de rente daalt dan wel weer, da's jammer, maar ... het positieve is wel dat we tenminste weer aan het sparen zijn!
Toen we de spaarrekeningen openden was de rentestand nog 2,65% wat flink hoger was dan de spaarrekeningen die we al hadden lopen bij onze 'eigen' bank. We bedachten waarvoor we wilden sparen en vulden de spaarpotjes met kleine beetjes want daarvoor zijn deze bedoeld; een beetje voor dit en een beetje voor dat, maar alle kleine beetjes helpen!
Een maand later al kwam het bericht dat de rente ietsje naar beneden ging naar 2,55% rente. Nou zetten onze spaarbedragen (nog) geen zoden aan de dijk maar een beetje rente als motivatie om lekker verder te sparen, is altijd leuk. Maar dat werd dus al een beetje minder.
Inmiddels hebben we bijna 3 maanden de spaarpotjes en doen ons best om stug door te sparen in het vakantiepotje, in het klus&verbouwpotje en ook in het potje m.b.t de hypotheek/aflossing. En voila wederom een mailtje dat wegens de ontwikkelingen op de financiële markten de rente weer wat verder naar beneden ging naar 2,50%.
Beetje jammer voor onze spaarpotjes, betekent dat we het crisis-gevoel nog even lijken vast te houden. Geen vooruitgang, geen rentestijging, maar laten we optimistisch blijven en dit maar even zien als één stapje terug, 2 stappen vooruit. Ooit komt het goed toch?! Ik ben op dit soort momenten blij dat we de knop om hebben en aan het (be)sparen zijn geslagen want zo kun je het ook zien: de rente daalt dan wel weer, da's jammer, maar ... het positieve is wel dat we tenminste weer aan het sparen zijn!
maandag 15 oktober 2012
potjes op papier
Als antwoord op de vraag van Kruimeltje hoe dat nou bij Potje Jan thuis geregeld is; hebben wij echt allemaal potjes of zijn het gewoon potjes op papier. Stiekem lijkt het me wel wat, zo'n plank in de kast met allemaal glazen potjes met een etiketje erop gezellig naast elkaar. Zodra het salarisbootje voorbij is komen varen, richting de bank en dan met een geldzakje naar huis en alles in potjes verdelen; huishoudgeld, benzine, zakgeld etc.
Maar ... Potje Jan is best handig en verstandig met geld, gaat steeds beter zelfs, maar dan moet het niet contant in haar portemonnee zitten want dan komt ze veel te snel in verleiding en wordt er een eurootje hier, een vijfje daar etc. uitgegeven aan dingen die eigenlijk niet nodig zijn. Pubers die even wat nodig hebben en ik roep dat ze dan maar even wat uit mijn portemonnee moeten pakken, maar dat weer vergeet te noteren. Op zich zou dat prima kunnen, financieel is het mogelijk, maar dan gaat er niets naar de spaarpotjes en gaat ze haar doelen niet halen.
Een portemonnee dus zonder contant geld maar gevuld met pinpassen (en spaarkaarten natuurlijk), zodat ze tot op de cent nauwkeurig terug kan vinden waar en wanneer ze geld uit heeft gegeven. Ik hou 'heel streng' een kasboek bij, maar onverklaarbaar werkt dat voor mij niet als ik met contant geld loop te rommelen en niet goed noteer hoe en wat. En als je dat van jezelf weet, dan moet je het gewoon anders doen. Kort door de bocht wordt het salaris wat binnen komt, verdeelt over 'potjes' maar dat zijn inderdaad potjes op papier; alles staat keurig in excel en door regelmatig even te internetbankieren hou ik de stand van zaken bij. Wat is afgeschreven, waar hebben we boodschappen gedaan, kleding gekocht etc.
Mijn excel-bestand bestaat ondertussen dus inderdaad uit meerdere tabbladen; als eerste het overzicht van de inkomsten en uitgaven (en deze zijn dus verdeeld onder allerlei potjes om te voorkomen dat ik alles op 'diversen' schuif). Daarnaast is er een tabblad voor alle spaarpotjes omdat ik het spaargeld over een aantal spaarrekeningen verdeel (buffer, vakantie, hypotheek/aflos, klus/verbouw en kinderen). Vervolgens een tabblad wat dient als kasboekje; ik weet per maand hoeveel budget ik voor o.a. benzine, OV en boodschappen heb en de sport is om daar onder te blijven en door dit zo nauwkeurig mogelijk te noteren weet ik voordat ik bijv. boodschappen ga doen hoeveel er nog in mijn 'boodschappenpotje' zit. Dan kan / mag ik gewoon niet meer uitgeven.
Zo is er ook nog een tabblad 'kleedgeld'; dit staat overigens op een aparte betaalrekening die ik over had en waar ik bijv. de kinderbijslag naar toe stort. Op het tabblad staat precies hoeveel iedereen als budget heeft en hou ik bij hoeveel er is uitgegeven. Ik merk dat de pubers hierdoor erg zijn gaan budgetteren en 3x nadenken voordat ze naar de stad gaan; wat heb ik echt nodig en wat koop ik dan nog als ik wat over hou. Hoewel we dit nog samen doen en ik het overzicht bij hou, vind ik echt dat zij een stuk bewuster zijn geworden als het om kleedgeld uitgeven gaat en hun kast toch altijd goed gevuld is. Niet zomaar van alles kopen en dan in de winter ontdekken dat je geld op is en je geen dikke trui hebt; dat hebben ze er ondertussen wel van geleerd!
Waarom toch al die potjes? Als ik alles op één grote hoop laat staan, lijk ik altijd te denken dat ik geld genoeg voor van-alles-en-niks heb, en dat is ook zo maar op is op en kan dan niet meer naar de spaarpotjes. Door het in potjes te verdelen, is het voor mij (en Dubbeltjelief die altijd vanaf de zijlijn mee kijkt) heel overzichtelijk: alle vaste lasten zijn verdeeld, spaarpotjes ook en vervolgens weet ik precies hoeveel ik voor andere potjes heb. Niet meer onbeperkt shoppen voor leuke spullen in huis, nee er is een zakgeldpotje en daar moet ik het mee doen.
Soms is het even flink slikken want ondanks mijn strakke planning komen er wel eens rekeningen tussendoor. Voorheen zou ik dan van mijn spaarrekening teruggestort hebben. Nu 'mag' dat dus niet meer en moet ik het anders oplossen. Dat gaat dan als eerste inderdaad ten koste van bijvoorbeeld het zakgeldpotje. Maar ... het heeft ons zeker wat opgeleverd; van geen buffer naar een behoorlijke buffer die we nog even door laten groeien zodat het een buffer-met-reserve is. Oprecht trots dat we, van héél ver gekomen, dit nu voor elkaar hebben en dat kan alleen door al die potjes en daar heel streng mee om te gaan. Zit er niks in het potje, dan is het er gewoon niet en halen we het niet uit een ander potje; op is echt op :-)
Het was even zoeken wat voor ons het beste werkte om te (be)sparen, minder geld aan onnodige dingen uit te geven, bewust(er) te worden wat onder 'onnodig' valt, aan het begin van de maand gelijk het spaargeld door te storten en niet te wachten tot wat er aan het einde van de maand over is gebleven. Maar wat voor ons prima lijkt te werken, wil natuurlijk niet zeggen dat het voor anderen DE oplossing is. Wij gaan in ieder geval zo door en hebben nog een boel verbeterpunten te gaan en zijn er nog lang niet, maar alles beter dan hoe ik destijds 'uit mijn vorig leven' ben gestapt en het nu weer op de rit heb! ~ kijkt even heel trots ~
Maar ... Potje Jan is best handig en verstandig met geld, gaat steeds beter zelfs, maar dan moet het niet contant in haar portemonnee zitten want dan komt ze veel te snel in verleiding en wordt er een eurootje hier, een vijfje daar etc. uitgegeven aan dingen die eigenlijk niet nodig zijn. Pubers die even wat nodig hebben en ik roep dat ze dan maar even wat uit mijn portemonnee moeten pakken, maar dat weer vergeet te noteren. Op zich zou dat prima kunnen, financieel is het mogelijk, maar dan gaat er niets naar de spaarpotjes en gaat ze haar doelen niet halen.
Een portemonnee dus zonder contant geld maar gevuld met pinpassen (en spaarkaarten natuurlijk), zodat ze tot op de cent nauwkeurig terug kan vinden waar en wanneer ze geld uit heeft gegeven. Ik hou 'heel streng' een kasboek bij, maar onverklaarbaar werkt dat voor mij niet als ik met contant geld loop te rommelen en niet goed noteer hoe en wat. En als je dat van jezelf weet, dan moet je het gewoon anders doen. Kort door de bocht wordt het salaris wat binnen komt, verdeelt over 'potjes' maar dat zijn inderdaad potjes op papier; alles staat keurig in excel en door regelmatig even te internetbankieren hou ik de stand van zaken bij. Wat is afgeschreven, waar hebben we boodschappen gedaan, kleding gekocht etc.
Mijn excel-bestand bestaat ondertussen dus inderdaad uit meerdere tabbladen; als eerste het overzicht van de inkomsten en uitgaven (en deze zijn dus verdeeld onder allerlei potjes om te voorkomen dat ik alles op 'diversen' schuif). Daarnaast is er een tabblad voor alle spaarpotjes omdat ik het spaargeld over een aantal spaarrekeningen verdeel (buffer, vakantie, hypotheek/aflos, klus/verbouw en kinderen). Vervolgens een tabblad wat dient als kasboekje; ik weet per maand hoeveel budget ik voor o.a. benzine, OV en boodschappen heb en de sport is om daar onder te blijven en door dit zo nauwkeurig mogelijk te noteren weet ik voordat ik bijv. boodschappen ga doen hoeveel er nog in mijn 'boodschappenpotje' zit. Dan kan / mag ik gewoon niet meer uitgeven.
Zo is er ook nog een tabblad 'kleedgeld'; dit staat overigens op een aparte betaalrekening die ik over had en waar ik bijv. de kinderbijslag naar toe stort. Op het tabblad staat precies hoeveel iedereen als budget heeft en hou ik bij hoeveel er is uitgegeven. Ik merk dat de pubers hierdoor erg zijn gaan budgetteren en 3x nadenken voordat ze naar de stad gaan; wat heb ik echt nodig en wat koop ik dan nog als ik wat over hou. Hoewel we dit nog samen doen en ik het overzicht bij hou, vind ik echt dat zij een stuk bewuster zijn geworden als het om kleedgeld uitgeven gaat en hun kast toch altijd goed gevuld is. Niet zomaar van alles kopen en dan in de winter ontdekken dat je geld op is en je geen dikke trui hebt; dat hebben ze er ondertussen wel van geleerd!
Waarom toch al die potjes? Als ik alles op één grote hoop laat staan, lijk ik altijd te denken dat ik geld genoeg voor van-alles-en-niks heb, en dat is ook zo maar op is op en kan dan niet meer naar de spaarpotjes. Door het in potjes te verdelen, is het voor mij (en Dubbeltjelief die altijd vanaf de zijlijn mee kijkt) heel overzichtelijk: alle vaste lasten zijn verdeeld, spaarpotjes ook en vervolgens weet ik precies hoeveel ik voor andere potjes heb. Niet meer onbeperkt shoppen voor leuke spullen in huis, nee er is een zakgeldpotje en daar moet ik het mee doen.
Soms is het even flink slikken want ondanks mijn strakke planning komen er wel eens rekeningen tussendoor. Voorheen zou ik dan van mijn spaarrekening teruggestort hebben. Nu 'mag' dat dus niet meer en moet ik het anders oplossen. Dat gaat dan als eerste inderdaad ten koste van bijvoorbeeld het zakgeldpotje. Maar ... het heeft ons zeker wat opgeleverd; van geen buffer naar een behoorlijke buffer die we nog even door laten groeien zodat het een buffer-met-reserve is. Oprecht trots dat we, van héél ver gekomen, dit nu voor elkaar hebben en dat kan alleen door al die potjes en daar heel streng mee om te gaan. Zit er niks in het potje, dan is het er gewoon niet en halen we het niet uit een ander potje; op is echt op :-)
Het was even zoeken wat voor ons het beste werkte om te (be)sparen, minder geld aan onnodige dingen uit te geven, bewust(er) te worden wat onder 'onnodig' valt, aan het begin van de maand gelijk het spaargeld door te storten en niet te wachten tot wat er aan het einde van de maand over is gebleven. Maar wat voor ons prima lijkt te werken, wil natuurlijk niet zeggen dat het voor anderen DE oplossing is. Wij gaan in ieder geval zo door en hebben nog een boel verbeterpunten te gaan en zijn er nog lang niet, maar alles beter dan hoe ik destijds 'uit mijn vorig leven' ben gestapt en het nu weer op de rit heb! ~ kijkt even heel trots ~
woensdag 10 oktober 2012
potje-dorie
De eerste nota waar we de BTW-verhoging voelen, viel vandaag in mijn virtuele brievenbus. Toen ik het nieuwe bedrag zag, was ik even wat minder blij. Het is weliswaar de combi van een korting die er na een jaar af gaat en de BTW-verhoging waardoor we voortaan zeker een tientje in de maand meer gaan betalen.
Ik ging in overleg met dubbeltjelief en streepten even het één tegen het ander af. De vaste telefoonlijn is en blijft een twijfelgeval en gaat er t.z.t. als de pubers wat ouder zijn zeker uit, maar voorlopig houden we hem even aan. Van de WiFi maakt hier iedereen in huis (in een aantal gevallen héél veel) gebruik en lijkt gewoon onmisbaar; voor mij om bijvoorbeeld te bloggen en contact te houden met ver-weg-vriendinnen, voor de pubers vanwege hun social media gebeuren, te whatsappen en natuurlijk "vooral ook" voor school met al die werkstukken enzo.
Dubbeltjelief daarintegen doet het minst op de digitale snelweg en geniet meer van het kijken van films en docu's en sinds er zo'n interactief-teevee-dingetje binnen kwam wandelen, heeft hij zijn draai helemaal gevonden en nam er zelfs een extra pakketje bij. Daar waar ik liever een boek lees, beetje blog en surf en zelden televisie kijk, is dat nou juist helemaal zijn ding.
Onder het mom van een hobby mag geld kosten en dubbeltjelief eigenlijk helemaal geen dure hobbies heeft, geen dure sporten beoefend en sowieso al helemaal geen big spender is als het om zichzelf gaat, gaan we dus niets wijzigen aan ons pakketje. We gaan we deze extra kosten opvoeren in zijn hobby- en vrije tijdspotje; wordt daar ook eens wat mee gedaan :-)
Ik ging in overleg met dubbeltjelief en streepten even het één tegen het ander af. De vaste telefoonlijn is en blijft een twijfelgeval en gaat er t.z.t. als de pubers wat ouder zijn zeker uit, maar voorlopig houden we hem even aan. Van de WiFi maakt hier iedereen in huis (in een aantal gevallen héél veel) gebruik en lijkt gewoon onmisbaar; voor mij om bijvoorbeeld te bloggen en contact te houden met ver-weg-vriendinnen, voor de pubers vanwege hun social media gebeuren, te whatsappen en natuurlijk "vooral ook" voor school met al die werkstukken enzo.
Dubbeltjelief daarintegen doet het minst op de digitale snelweg en geniet meer van het kijken van films en docu's en sinds er zo'n interactief-teevee-dingetje binnen kwam wandelen, heeft hij zijn draai helemaal gevonden en nam er zelfs een extra pakketje bij. Daar waar ik liever een boek lees, beetje blog en surf en zelden televisie kijk, is dat nou juist helemaal zijn ding.
Onder het mom van een hobby mag geld kosten en dubbeltjelief eigenlijk helemaal geen dure hobbies heeft, geen dure sporten beoefend en sowieso al helemaal geen big spender is als het om zichzelf gaat, gaan we dus niets wijzigen aan ons pakketje. We gaan we deze extra kosten opvoeren in zijn hobby- en vrije tijdspotje; wordt daar ook eens wat mee gedaan :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)