Echt eten ... en drinken

De bovenkamer van een mens zit soms raar in elkaar, die van mij wel tenminste. Voordat je weer een gesprekje inclusief bloedprikken en ander geneuzel bij de huisarts (of zoals in het verleden als bonus de internist) in laat plannen, eerst een (zelf)onderzoekje doen of je weer wat energieker wordt door dingen die je prima kan missen en toch al niet zo goed voor je zijn, uit je voeding weg te laten en juist andere dingen die wel héél gezond zijn toe te voegen. Blijkbaar gaat de knop dan wel om en als je dan toch even die tube mayo wil pakken dat is er zo'n inwendig stemmetje die alleen maar een Uh Uh (en denk daar dan vooral dat heen en weer bewegende niet-doen-vingertje bij) roept en je wil al niet eens meer.

Stap voor stap maar nou ook weer niet met het idee om de komende maanden elke week 1 dingetje weg te laten en de week erna weer eentje. Dat duurt te lang en heel eerlijk mag mijn energietankje toch wat sneller aangevuld worden (voor ik echt om val) en stiekem hoop ik dat door vooral mijn voedingspatroon aan te passen er al een hoop winst te behalen valt. Tuurlijk zijn er ook nog een aantal andere factoren die mijn vermoeidheid behoorlijk in de weg zitten en zal het zeker niet alleen liggen aan wat ik dagelijks naar binnen schuif, maar wil voor mezelf ontdekken of dit nu wel of niet van invloed is. Als eerste dus de suikers waarover ik mijn vorig blogje nog net geen juich-versie  (misschien toch wel zelfs) al wat geschreven had.

Gaan we door naar stap twee: Hallo Ik ben PJ en ik beken ... ik ben een echte cola-junk. Al honderd jaar geleden de versie met rode dop ingeruild voor de light-versie want zonder suiker zou toch zoveel beter moeten zijn. Ik zie u al hoofdschuddend lezen: "meisje, meisje toch - weet je niet dat er in light misschien nog wel veel meer troep zit?". Eh ja, dat schijn ik ondertussen wel te weten, maar heb hier last van kop-in-zand gedrag en heb te lang gedaan alsof ik al die geluiden en nieuwsberichten allemaal niet hoor en lees. Maar ook hier is geen weg meer terug: je suikers skippen, e-nummers van lieverlee ook van je bord halen maar ondertussen wel je glas met rotzooi vullen. Dat doen we dus ook maar niet meer.

Het positieve van vandaag is, dat ik net toch even een glaasje Cola ingeschonken had en ik zelfs de light-versie inmiddels te zoet vindt. Hoe hilarisch is dat! Ik dacht het gister al, maar vandaag weet ik het zeker: ik vind het niet meer lekker!!! Wat doen die smaakpapillen opeens toch allemaal? Ik ben een echte theeleut (zelfs zonder die suiker) en heb ik een hele collectie (losse) thee dus de keuze is reuze, maar een hele dag op water en thee, dat vind ik misschien nog wel het lastigste van allemaal. Ik had bedacht om dan bubbelig bronwater aan te lengen met een vruchtenmixje zodat het water-met-smaakje wordt, maar in dat vruchtenmixje zitten helaas toch ook weer dingetjes die ik niet meer in mijn glas wil. Mijn flesje is leeg en de nieuwe staat eigenlijk al klaar, maar ik zoek liever een alternatief voor "iets" wat ik kan aanlengen met bronwater zodat ik af en toe toch dat glaasje fris heb en dan niet alleen zo'n uitknepen citroentje (met wat munt) wat ik in de zomer nog wel eens in mijn sapkan wil gieten als het echt lekker weer is.

Ik vond al een receptje voor een (kruidige) ijsthee die je kan aanlengen met bronwater maar daar moet toch weer suiker in. Grrr ... soms is het kiezen tussen twee kwaden (de suikers of de e-nummer) lijkt het wel of ik moet iets vinden om die suiker te vervangen,  honing bijvoorbeeld, ook niet helemaal je-van-het maar altijd al beter dan gewoon suiker-uit-pak . Daarnaast is het me (nog) niet duidelijk wat de THT van zo'n brouwseltje is en of ik het kan bewaren in de koelkast of misschien in zo'n ijsblokvorm zou kunnen invriezen en dat als ijsklontje bij mijn bronwater zou kunnen doen. Ik ga vandeweek eens wat uitproberen, maar ... mocht je DE tip hebben voor een lekker suikervrij sapje waarmee ik mijn (bron)water wat kan aanlengen en hoe dat te bewaren, dan hoor ik dat héél graag.