Echt eten ... daaaaaag CC-light

Het lukt me nog altijd om al die suikertjes zoveel mogelijk te vermijden, kost me gelukkig weinig moeite maar het leverde me deze week helaas niet de (extra) energie op waarop ik stiekem toch had gehoopt. Het was een stress-week inclusief behoorlijk wat slaapgebrek dus positief benaderd had ik me vast nog beroerder gevoeld als ik gewoon in die beruchte keukenla was gaan snaaien denk ik dan maar. Collega's zijn helemaal into chocolade en elke dag wordt de schaal gevuld met paaseieren, repen en weet ik wat, maar ik heb er gewoon niet aan toe gegeven. Eigenlijk met het idee dat het net is als met roken: zodra je weer een sigaret pakt, ben je verkocht. Pak ik zo'n stuk reep, dan kan ik er vast niet meer vanaf blijven en dus ... ver weg van blijven lijkt me voor nu de beste optie en zorgen dat er op mijn bureau gewoon 'alternatieven' ligggen.

Ook ga ik nog altijd met een grote boog om de zakjes en pakjes heen en vervang beetje bij beetje dingen uit de keukenkastjes en koelkast op zoek naar alternatieven. Gister maakte ik zelf even satésaus, soms snap ik mezelf niet waarom ik dat altijd uit zo'n plastic potje schepte terwijl zelf maken eigenlijk net zo snel klaar is en zoooo veel lekkerder. Alweer een pot verbannen uit de koelkast en een DIY-recept erbij wat gewoon op koken-voor-dummies niveau is, maar allesbehalve dummie smaakt!

Maar de allergrootste stap is toch wel dat ik, de Cola-Light-Junk geen druppel van dat zwarte goedje in mijn glas gegoten heb, echt geen druppel. Sinds ik geen suikertjes meer snaai, vond ik zelfs de light-versie al te zoet, maar misschien vind ik dit toch moeilijker dan no sugar maar het heeft niet zoveel zin hè om de suikers te laten staan, op e-nummers-jacht te zijn en ondertussen allerlei andere troep naar binnen te gieten. Als ik het doe, dan wil ik het goed doen en geen half werk dus nam ik ook afscheid van mijn vertrouwde flessen en ruilde ze in voor water-met-een-beetje-bubbels en een ietsiepietsie eko-diksap. Kost een paar centen zo'n fles, maar per saldo kom ik waarschijnlijk zelfs iets goedkoper uit, beetje afhankelijk hoe lang ik met zo'n fles doe. Echt eten ... en drinken en daarop zelfs nog kunnen besparen, dat had ik al helemaal niet verwacht.

Terwijl ik altijd rondliep met chronisch bonkende hamertjes in mijn hoofd en maandelijks een dagje zelfs zo heftig dat af en toe gewoon de luiken dicht moesten, ontkende ik altijd dat dit van al die aspertaantjes zou kunnen komen. Junk of niet hè dus altijd in ontkenning. What was I thinking? De eerste dagen was ik nog te druk met niet standaard even een glas cola in te schenken maar daarna viel het me opeens op ... een dagje zonder hamer-concert, was vast toeval. Ook de dagen daarna was die muziekband opgehouden met herrie maken en op het maandelijks dagje (natuurlijk uitgerekend deze week) hoefde de luiken niet dicht en waren de hamertjes weliswaar aanwezig maar te doen. Hoe heerlijk is dat, gewoon geen slagerij-van-kampen-concert, dus vanaf nu ook een hele dikke streep door de cola light, zeker weten!!

Echt eten ... pannenkoeken enzo

Als ik nog niet overtuigd zou zijn om de suikers voorzover mogelijk uit mijn menuutje te skippen, dan had het kijken naar een aflevering van Zembla gisteravond me vast over de streep getrokken. Gelukkig was ik al over die streep en ondertussen ga ik richting de 3 weken suikervrij. Laat ik allereerst even opmerken dat ik hier in dit blogje vooral mijn ervaringen op een beeldschermpje tik; hoe ik wat aanrommel en wat het mij oplevert en het zeker niet de bedoeling is Jan en alleman over de streep te trekken omdat ik het allemaal zo goed weet, want dat weet ik dus helemaal niet. Ik heb het idee dat mijn bloedsuikerspiegel minder aan het pieken en dalen is doordat ik al die snelle suikers laat staan, waardoor ik overdag zeker al wat meer energie heb, beter slaap en dus een vicieus cirkeltje beetje bij beetje aan het doorbreken ben want slecht slapen zorgt overdag ook dat je minder actief bent, doe daar nog wat suikertjes bij en je hebt even je piekmoment om vervolgens een paar uur later weer in te zakken en uiteindelijk ook weer slecht slaapt ... enzovoort enzovoort ...

Vrijdag, de laatste (werk)dag van de week en zo halverwege de middag kun je me normaal gesproken opvegen. Ik zorg meestal dat ik nog een flinke klus heb liggen waardoor ik het tot het einde van de middag op mijn bureaustoel wel red omdat mijn hersentjes aan het werk zijn, maar tegen de tijd dat ik naar huis ga, dan heb ik het gevoel alsof ik een winterslaap zou willen houden. Laat staan dat ik dan nog de puf heb om uitgebreid voor bordenvulling te zorgen. Meestal zorg ik dat ik een éénpansgerecht heb wat ik eerder in de week al op het menu had staan of een andere makkelijke hap en zelfs voor dat simpele klusje moet ik mezelf naar de keuken slepen. Ik bedacht me vanmiddag dat ik nog geen boodschappen in huis had, dat wordt brood jongens ... normaal gesproken dan toch. Nu kwam ik thuis en ging gewoon even pannenkoeken bakken. Bakken als in: meel van de molen, eitjes, melk en olie erbij, even laten staan en bakken maar en met 2 hongerige pubers die dol op die dingen zijn, gaat dat natuurlijk om een flinke stapel en daar had ik gewoon nog energie voor en stond zelfs zingend (vals weliswaar maar alles beter dan zuchten en mopperen) te bakken.

Dat had overigens twee redenen; allereerst natuurlijk omdat ik gewoon nog energie over had op de vrijdagmiddag (hoeraaaa!) en ten tweede omdat ik normaal gesproken altijd zo'n pak Koopmans in mijn beslagkom mik en een flinke boel boter nodig had om daar nog iets fatsoenlijks van uit de pan te krijgen. Vandaag was het meel (zonder extra's) van de molen en omdat er volgens het recept van de molenaar al olie doorheen ging, zou ik geen boter nodig hebben. En inderdaad, helemaal niet nodig! Geen 'vette' pannenkoeken maar een beslagje-zonder-boter in de pan die een stuk beter (en sneller) bakte dan wat ik gewend was. Die flinke kom met beslag was zo omgetoverd in een grote stapel heerlijke pannenkoeken.

Ze smaakten zoals een pannenkoek voor mij hoort te smaken, waarom deed ik dit toch allemaal niet eerder. Zo heel veel meer werk is zo'n beslagje maken niet (waarom dacht ik dat toch altijd). Voor mezelf maakte ik er een hartige versie van. Want hoewel ik stiekem een pannenkoek met poedersuiker erg lekker vind (van jam of stroop ben ik dan weer geen fan), leek me dat nu geen optie en helaas had ik geen goudreinetten in huis want dan had ik lekker appelpannenkoeken met kaneel gemaakt. Doe ik de volgende keer, want heb nog een halve zak meel over ... wie weet wel weer op een vrijdagmiddag!

Echt eten ... koken en bakken

Vandaag was een dip-dag, eentje waarop we eigenlijk niet meer gerekend hadden, zo'n dag waarbij je geneigd bent na wat ren-en-vliegwerk inclusief alle zorgen er om heen, om alles maar even te laten voor wat het is. Even niet (be)sparen maar gewoon met je pinpas wapperen of ongegeneerd een graai doen in die onderste keukenla. Het zou me hooguit een één-minuut-hoera opleveren om daarna te beseffen dat dit niet zo'n hele slimme actie was. In plaats daarvan besloot ik als afleiding gewoon de keuken in te duiken. Als eerste vulde ik de broodbakker en liet hem zijn werk doen voor een stevig volkorenbroodje, daarna maakte ik zelf even een kruidenboter. Heb dat in een ver verleden ook wel eens geprobeerd maar werd daar toen niet enthousiast van en hield het daarom bij de kuipjes. Maar vandaag ontdekt dat ik, weliswaar met wat uitproberen, een botertje gemaakt had zoals de bedoeling.

Omdat ik mijn plannen om had moeten gooien vandaag, was het me niet gelukt alle boodschappen die ik nodig had in huis te halen. Hoewel we hier een reformwinkel hebben, kom ik daar zelden (zo gezellig zijn ze daar namelijk niet) maar ik moest toch echt bouillonblokjes en die in mijn keukenkastje 'mogen' echt niet meer. Toch maar even binnen gelopen zodat ik daarna met mijn soepje verder kon. Het zelfgebakken broodje (met kruidenboter voor de liefhebbers) aten we bij een zelfgemaakte tomatensoep waarvan ik het recept bij Spaarcentje (klik) geleend heb.

De soep was een succes (juichmomentje) en hoewel ik regelmatig een pannetje verse groentesoep maak, had ik tot nu toe nog geen tomatensoep ontdekt die ook maar leek op die van mijn moeder die hiervoor altijd kilo's soeptomaten gebruikt maar volgens mij toch ook met zowel maggi- als bouillonblokjes en ... die gaan hier dus niet meer in de soep en een blik trekken we ook niet meer open. Stiekem vond ik dit brouwseltje misschien zelfs nog wel lekkerder en de puberdubbeltjes kwamen nog met een paar varianten (tomaten-groentensoep of toch gewoon met ballen erin) want deze mag zelfs van hen blijven. Hun reactie op de kruidenboter was ook meer dan duidelijk: "je hoeft die kuipjes niet meer mee te brengen hoor, dit is veel lekkerder."

Nog altijd niet in mijn hum, besloot ik nog even verder in de keuken te rommelen. Ik vond een recept en maakte chocolade-banaankoekjes als probeersel, daar mag ik nog wat verder mee gaan experimenteren en weer een grote plaat mueslikoek waar ik zo nog even reepjes van ga snijden want dat had ik collega's beloofd. Nog even een keukenblundertje: bij gebrek aan staafmixer (ik had er eentje maar bij een verhuizing achter gebleven) en toch een gladde soep willen, had ik bedacht e.e.a. in de blender te mikken. Nooit meer doen dus, gewoon dom zelfs, want bij de tweede pulse had ik tomatengedoe over de aanrecht, zelfs met deksel erop, kwam gewoon door het schenkgedeelte heen geperst.

Een deel van wat er vandaag uit de keuken kwam, stond al op de planning, de rest deed ik puur ter afleiding en rommelde tot ver in de avond lekker door. Het werkte wel, want die onderste la bleef keurig dicht en er is geen nieuwe cola-fles meer geopend. Alles wat gemaakt werd, was in ieder geval suikervrij en voorzover ik heb kunnen achterhalen ook zonder e-nummers: echt eten dus! Ik ga zeker niet roepen om meer van dit soort dagen, liever niet zelfs, maar ik moet gewoon zorgen dat ik genoeg in mijn keukenkastjes heb en als ik om wat voor reden dan ook afleiding wil ... aan de bak :-)

Echt eten ... en drinken

De bovenkamer van een mens zit soms raar in elkaar, die van mij wel tenminste. Voordat je weer een gesprekje inclusief bloedprikken en ander geneuzel bij de huisarts (of zoals in het verleden als bonus de internist) in laat plannen, eerst een (zelf)onderzoekje doen of je weer wat energieker wordt door dingen die je prima kan missen en toch al niet zo goed voor je zijn, uit je voeding weg te laten en juist andere dingen die wel héél gezond zijn toe te voegen. Blijkbaar gaat de knop dan wel om en als je dan toch even die tube mayo wil pakken dat is er zo'n inwendig stemmetje die alleen maar een Uh Uh (en denk daar dan vooral dat heen en weer bewegende niet-doen-vingertje bij) roept en je wil al niet eens meer.

Stap voor stap maar nou ook weer niet met het idee om de komende maanden elke week 1 dingetje weg te laten en de week erna weer eentje. Dat duurt te lang en heel eerlijk mag mijn energietankje toch wat sneller aangevuld worden (voor ik echt om val) en stiekem hoop ik dat door vooral mijn voedingspatroon aan te passen er al een hoop winst te behalen valt. Tuurlijk zijn er ook nog een aantal andere factoren die mijn vermoeidheid behoorlijk in de weg zitten en zal het zeker niet alleen liggen aan wat ik dagelijks naar binnen schuif, maar wil voor mezelf ontdekken of dit nu wel of niet van invloed is. Als eerste dus de suikers waarover ik mijn vorig blogje nog net geen juich-versie  (misschien toch wel zelfs) al wat geschreven had.

Gaan we door naar stap twee: Hallo Ik ben PJ en ik beken ... ik ben een echte cola-junk. Al honderd jaar geleden de versie met rode dop ingeruild voor de light-versie want zonder suiker zou toch zoveel beter moeten zijn. Ik zie u al hoofdschuddend lezen: "meisje, meisje toch - weet je niet dat er in light misschien nog wel veel meer troep zit?". Eh ja, dat schijn ik ondertussen wel te weten, maar heb hier last van kop-in-zand gedrag en heb te lang gedaan alsof ik al die geluiden en nieuwsberichten allemaal niet hoor en lees. Maar ook hier is geen weg meer terug: je suikers skippen, e-nummers van lieverlee ook van je bord halen maar ondertussen wel je glas met rotzooi vullen. Dat doen we dus ook maar niet meer.

Het positieve van vandaag is, dat ik net toch even een glaasje Cola ingeschonken had en ik zelfs de light-versie inmiddels te zoet vindt. Hoe hilarisch is dat! Ik dacht het gister al, maar vandaag weet ik het zeker: ik vind het niet meer lekker!!! Wat doen die smaakpapillen opeens toch allemaal? Ik ben een echte theeleut (zelfs zonder die suiker) en heb ik een hele collectie (losse) thee dus de keuze is reuze, maar een hele dag op water en thee, dat vind ik misschien nog wel het lastigste van allemaal. Ik had bedacht om dan bubbelig bronwater aan te lengen met een vruchtenmixje zodat het water-met-smaakje wordt, maar in dat vruchtenmixje zitten helaas toch ook weer dingetjes die ik niet meer in mijn glas wil. Mijn flesje is leeg en de nieuwe staat eigenlijk al klaar, maar ik zoek liever een alternatief voor "iets" wat ik kan aanlengen met bronwater zodat ik af en toe toch dat glaasje fris heb en dan niet alleen zo'n uitknepen citroentje (met wat munt) wat ik in de zomer nog wel eens in mijn sapkan wil gieten als het echt lekker weer is.

Ik vond al een receptje voor een (kruidige) ijsthee die je kan aanlengen met bronwater maar daar moet toch weer suiker in. Grrr ... soms is het kiezen tussen twee kwaden (de suikers of de e-nummer) lijkt het wel of ik moet iets vinden om die suiker te vervangen,  honing bijvoorbeeld, ook niet helemaal je-van-het maar altijd al beter dan gewoon suiker-uit-pak . Daarnaast is het me (nog) niet duidelijk wat de THT van zo'n brouwseltje is en of ik het kan bewaren in de koelkast of misschien in zo'n ijsblokvorm zou kunnen invriezen en dat als ijsklontje bij mijn bronwater zou kunnen doen. Ik ga vandeweek eens wat uitproberen, maar ... mocht je DE tip hebben voor een lekker suikervrij sapje waarmee ik mijn (bron)water wat kan aanlengen en hoe dat te bewaren, dan hoor ik dat héél graag.

Echt eten ... na 2 weken zonder suiker

Niet dat ik hele ladingen suiker in mijn theemok kiepte, maar doe daar een plak ontbijtkoek bij, een ander koekje bij de thee (en nog eentje), chocolade ergens rond een uurtje of vier, dan werk je per dag toch nogal wat suikertjes naar binnen. Omdat ik wilde weten of zo min mogelijk suiker invloed zou hebben op mijn vermoeidheid, ben ik een week of 2 geleden gestopt met alles waarvan je wel weet dat er suiker in zit. Gewoon zo maar van de ene op de andere dag. Ik had verwacht dat ik hier heel veel last van zou hebben, vooral zo 's morgens rond koffietijd en 's middags rond een uurtje of vier, da's altijd mijn absolute dipmoment. En hé gooi er wat suikers tegenaan en je kan weer even door, om daarna vooral weer net zo snel als een plumpudding in elkaar te zakken en je toch af te vragen waarom je zo moe bent. Wat dacht je van een suikerspiegel die als een jo-jo heen en weer gaat.

Afkickverschijnselen? Niet echt, hoewel ik de eerste dagen vooral last had van die vier-uur-dip, maar dat opgelost heb om rond een uurtje of drie een homemade smoothie te drinken. Ik had stiekem zo veel erger verwacht, maar niks van dat alles. Er ligt hier nog altijd een la met suikergoed want ik woon hier tenslotte niet alleen en heb tot nu toe nog niet één keer de neiging gehad om uit die la te graaien ... dat was tot twee weken geleden wel anders. Ik kan naar die reepjes en koekjes kijken zonder ook maar één keer de neiging te hebben ze naar binnen te werken, gewoon geen enkele behoefte aan, zelfs als ze gezellig naast me iets naar binnen werken, doet het me niets.

Huh ... ben ik dat? Degene die regelmatig snaai-en-graai momenten heeft en nu niet eens met een grote boog om die la gaat, maar er gewoon naar kan kijken zonder dat het me iets doet. Da's echt heel bijzonder! Ik mis het niet, heb niet de neiging persé zo'n tussendoortje te willen en de zelfgemaakte mueslireep die ik dit weekend maakte, smaakt zeker zo lekker, vult beter en zorgt veel langer voor een 'gevuld gevoel' waardoor ik niet nog eens langs die la ga .. en nog eens, zoals ik dat voorheen deed.

Natuurlijk zitten er vast nog verborgen suikertjes in dingen die ik eet (wordt aan gewerkt) en helemaal suikervrij zal misschien ook onmogelijk zijn, maar wat zijn nu de resultaten na 2 weken: ten eerste heeft het me verbaasd hoe snel je honger-naar-zoet afneemt. Nou eet ik echt nooit 'zoet' op mijn brood maar wel als tussendoortjes en die lijk ik niet te missen. Daarnaast is het, in combi met sporten, toch leuk voor de weegschaal die eindelijk weer wat naar links in plaats van alsmaar naar rechts beweegt en als laatste ... ja ik voel me inderdaad iets energieker en minder last van die vermoeidheidsdips. Maar dat kan ook komen doordat ik de afgelopen paar dagen vrij  ben geweest en vooral bijgetankt heb. Maar durf toch voorzichtig te zeggen dat er een stijgend lijntje ontstaat en als dat alleen al komt door het  laten staan van suikers, geen probleem!

Echt eten ... keukenkastjes-check

Zo, de start is gemaakt en jullie allemaal super bedankt voor de reacties, echt dingen waar ik iets mee kan! Ondertussen nog honderdduizend vragen maar beetje bij beetje pik ik overal wel info mee waar ik wat mee kan. Mijn opa en oma hadden vroeger een boerderij en ben dus opgegroeid met kelders en vriezers vol onbespoten groenten en fruit. De overige boodschappen kwamen van het 'vers-straatje' (bakker, slager, melkboer, viswinkel) om de hoek en volgens mij kwam mijn moeder maar heel af en toe in de supermarkt.

Pas toen wij gingen puberen en ontdekten dat er meer was dan menuutjes van soep - aardappelen / groenten/ vlees - en een toetje, verdwenen ook steeds meer winkels op het pleintje en werd de supermarkt steeds meer ontdekt, maar ik denk dat mijn moeder zich (net als zovelen, eh ... net zoals de ontkennende Potje Jan) nooit bewust is geweest van die (ongewenste) toevoegingen die er waarschijnlijk toen al, maar ondertussen natuurlijk nog steeds meer bijgevoegd zijn. En sinds wij uit huis zijn, hebben mijn ouders sowieso toch weer meer teruggepakt op het menu-van-vroeger waarbij de meeste groenten bij een boer gehaald worden.

Dat doen wij hier trouwens ook zo veel mogelijk en hoeven hiervoor maar een klein stukje het dorp uit te fietsen. Vlees wat hier op tafel komt, halen we bij een slachter-met-winkeltje, waarschijnlijk niet helemaal biologisch maar hier in de regio ontzettend goed aangeschreven en dat proef je. Zelf ben ik niet zo'n visliefhebber en wat ze hier in het dorp verkopen, is duur en niet over naar huis te schrijven, dus dat sla ik meestal over. Kipfiletjes gaat hier regelmatig de wokpan in, plofkip absoluut verbannen maar biologisch in ons gezin onbetaalbaar, maar denk ook hiervoor toch ook een prima adresje gevonden te hebben wat weliswaar wat duurder is dan die opgespoten waterbommen uit de supermarkt, maar nog te doen. Geen dikke onvoldoende dus, we scoren hiermee toch zeker wel voldoende, maar kan nog beter!

Waar zit dan het probleem als het om die pakjes en zakjes gaat; vooral in de éénpansgerechten zoals nasi, macaroni, bami, goulash etc. Daar gaat altijd wel een hoop gesneden groenten in (en nee haal ik niet in zo'n plastic bakje of zakje met voorgesneden spul, maar snij ik zelf) maar om er wat meer smaak aan te geven, ging er dan zo'n zakje foute boel doorheen. Een paar dagen blogjes lezen en googlen en er gaat een wereld voor je open! Het is een kwestie van je kruidenkast aanvullen en zelf een mixje te maken en terwijl ik dacht dat dit nou juist zo lastig was en daardoor in de weerstand ging, blijken er genoeg "recepten" hiervoor te vinden.

Ik heb een plankje in mijn kastje leeggemaakt en wat er nog op stond gelijk in de afvalbak gemikt bij het lezen van de etiketjes, want duidelijk dat ik niet meer van plan ben dat te gebruiken. Vandaag de eerste boodschappen gedaan en een begin gemaakt met het aanvullen van mijn kruidenkastje. Da's nog eens een andere manier van boodschappen doen! Ik heb al een aantal recepten gevonden die bij ons passen en ik allemaal in een word-documentje knip en plak. Sterker nog, terwijl ik dit blogje tik, staat er gelijk al iets in de oven; zelf een (zo goed als) suikervrije mueslireep (recept van de bakparade) maken , blijkt nog geen 10 minuten werk. Als hij nou ook nog zo smaakt als hij ruikt, dan is het eerste alternatiefje geslaagd!

Echt eten en toch besparen ... eh waar begin ik?

Al even niet geblogd, want op het gebied van (be)sparen is er weinig veranderd de afgelopen weken en hangen we nog altijd met 2 banen in de wacht. Enige tip die ik wil meegeven; mocht je een telefoonabonnementje willen verlengen, regel dit niet gelijk online maar doe je huiswerk. Online ontdekte ik dat ik als trouwe klant een erg leuke korting zou krijgen maar even rekenen, leerde me dat ik de rest van de looptijd opeens meer moest gaan betalen dan mijn huidige abonnement en die zogenaamde korting een lachtertje was. Ik waagde er een telefoontje aan en voila ... ik krijg EN die korting EN de rest van de looptijd gewoon mijn oude abonnementsprijs. Nou heb ik een sim-only-abonnementje dus gaat het niet om wereldbedragen, maar elke euro is er eentje en dit zijn er toch een aantal per maand.

Ondertussen is het helaas nodig om voorlopig de dosering  pufjes en snufjes op te hogen om niet continue naar adem te happen. Nadeel van deze rotzooi is dat de weegschaal steeds een beetje meer naar rechts uit gaat slaan. Dat wil ik graag stop zetten! De eerste stap is het afkicken van al dat lekkers uit de onderste keukenla; normaal wil die knop niet om maar inmiddels blijf ik daar al dik 1,5 week uit de buurt en nog altijd geen afkickverschijnselen zodat ik niet eens bevend of shakend boven mijn toetsenbordje zit snakkend naar een overdosis suiker dus dat valt me behoorlijk mee.

Ik heb een kennisje die ontzettend veel over good/whole/superfood weet en een collectie boeken heeft waar je U tegen zegt en zij kan daar inspirerend over vertellen; dat motiveert natuurlijk net even meer. Want het blijft niet alleen bij mijn anti-snaai-beleid; ik ben zelfs van plan om stapje voor stapje om suiker en al die andere dingen die eigenlijk niet op mijn bord thuis horen (zoals wat e-nummertjes en transvetten enzo) dan ook maar te skippen: het koken zonder pakjes en zakjes zonder het idee te krijgen hierdoor  alleen nog maar op knollen en bieten mag knagen.Doel is dat ik wil uitvogelen of ik hierdoor meer energie ga krijgen, want een optelsommetje van wat jarenlange energievretende zaakjes inclusief een behoorlijk tegenstribbelende lijf, hebben gezorgd dat ik ondertussen graai uit de reservezak met energievoorraad en het zou heel vervelend worden als ik daar binnenkort de bodem van bereik.

Maar héél eerlijk, ik ga niet opeens vandaag de boel radicaal omgooien en inhoud van keukenkasten nalopen om alle etiketjes na te lezen en wat niet door de keuring komt, weg te mikken en de kasten opnieuw in te richten. Daar heb ik momenteel niet eens echt puf voor. Ik wil het echt stap voor stap doen, juist om te voorkomen dat ik binnenkort denk "bekijk het maar" en gewoon weer van alles uit de schappen van de super mee naar huis neem. Ik vind koken hartstikke leuk als ik er tijd (en energie) voor heb dus ook een uitdaging hoe ik dit ga doen op dagen dat er weinig tijd is of dat ik mezelf naar de keuken moet slepen voor een warme hap. Volgens mij zijn er heel veel leuke, inspirerende blogjes en boeken hierover met tips en recepten voor dummies; niet te ingewikkeld allemaal met "vreemde" dingen die in mijn keukenkastjes niet eens voorkomen. Een paar heb ik al gevonden, maar mocht je nog tips hebben voor deze beginneling, hoor ik het graag! Ik zie in mijn statistiekjes dat mijn blogje best veel gelezen wordt, maar stiekem hoop ik nu op veel, heel veel reacties waar ik mee verder kan ... mijn dank is groot

Mijn vraag voor nu is: waar begin ik, hoe pak ik dit het beste aan,  wat moet echt weg uit mijn keukenkastjes en wat moet er juist terug in? Dat is wat ik tot nu toe nog weinig heb kunnen terug vinden: de start / plan van aanpak. Daarnaast is natuurlijk ook zo dat er boodschappen gedaan moeten worden bij een natuurwinkel en ik heb al even gezien dat daar een behoorlijk prijskaartje aan hangt. Lastig dus in een gezin met 2 pubers en 2 banen op de tocht waarbij we al zo ons best doen om binnen budget te blijven en zoveel mogelijk te (be)sparen en er dus eigenlijk weinig financiële ruimte is voor biologisch.

Misschien moet ik over deze ontdekkingsreis dan maar eens gaan bloggen :-)